DOWODEM CHRZTU DUCHEM ŚWIĘTYM JEST
MÓWIENIE JĘZYKAMI
NOWYMI JĘZYKAMI DANYMI OD BOGA, LECZ ODRZUCONYMI PRZEZ CZŁOWIEKA...
Wielu ludzi patrzy nieufnie gdy jakaś osoba, czy też kościół, głosi Słowo Boże w całej pełni i wprowadza je w życie, jak
nakazuje Bóg. Sprzeczki powstają wtedy, gdy cytowane jest Słowo Boże mówiące o wzorze zbawienia:
"A Piotr do nich: Upamiętajcie się (przemieńcie swój umysł) i niechaj się każdy z was da ochrzcić (tzn. zanurzyć pod wodą) w imię
Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a otrzymacie dar Ducha Świętego" - potwierdzony mówieniem innymi
językami - DZ. APOST. 2:38.
Wiele nieporozumień powstaje również wtedy, gdy ukazywane jest Słowo Boga nakazujące nam czcić Go w nowym języku,
który Pan umieszcza w ustach osoby, nawracając ją na chrześcijańską 'drogę'. Nie ma jednak żadnego nieporozumienia czy
też zamieszania w Bożym Słowie, a Bóg sam nakazuje ludziom by czynili to, co On mówi, nie to co sami chcą czynić:
“Jeśli mnie miłujecie, przykazań moich przestrzegać będziecie." (JANA 14:15)
W JANA 4:23 i 24 znajdujemy Słowa, które mówi Bóg:
"Lecz nadchodzi godzina i teraz jest, kiedy PRAWDZIWI CZCZICIELE będą oddawali Ojcu cześć w duchu i prawdzie; bo i Ojciec
takich szuka, którzy by mu tak cześć oddawali. Bóg jest Duchem, a ci, którzy mu cześć oddają, winni mu ją oddawać w duchu i w
prawdzie."
Zobacz 1 KORYNTIAN 14:14 gdzie Apostoł Paweł oświeca nas, w związku ze swą zdolnością modlitwy w nowym języku w
duchu. Przeczytaj także werset 18.
Zauważmy, że pismo w JANA 4 definiuje 'prawdziwych czcicieli', wskazując, że będą czciciele (lecz nie 'prawdziwi'), których
uwielbienia Bóg nie przyjmuje, ponieważ ich modlitwy nie są w Duchu (tzn. modlitwa do Boga w nowych językach, które On
daje).
Bóg dał wielu ludziom nowe cudowne języki w ich usta w dniu Zielonych Świąt (około pięćdziesiąt dni po ukrzyżowaniu
Chrystusa) - DZ. APOST. 2:1-4. Tego dnia narodził się Chrześcijański Kościół, a nowe języki wychwalały dzieła Boże
(zobacz werset 11).
DZ. APOST. 2:37 do 39 dają całej ludzkości pełny wzór Bożego zbawienia. Nie ma tu kompromisu względem Słowa
Bożego! Widzimy w JANA 16:14, że Boży Duch (podczas gdy modlimy się w nowym języku) uwielbia Jezusa i objawia nam
Go. Ponadto w DZ. APOST. 2:11, ukazane jest nam, że Duch Święty wychwalał Boga podczas gdy ludzie modlili się w
nowych językach: Bóg nakazuje, że jest to 'KONIECZNOŚĆ' dla tych, którzy Go wielbią (tych, którzy są zbawieni) - JANA
4:24.
Wobec tego, gdy Słowo Boga jest tak jasne, czy powinno być tyle zamieszania i buntu w dzisiejszych czasach, jeśli chodzi o
to zagadnienie? Boże Słowo mówi nam dlaczego tak się dzieje! Ponieważ człowiek i jego drogi są wrogie wobec Boga -
JAKUB 4:4; 1 JANA 2:15-16; IZAJASZA 55:8-9. Ta wrogość jest w Piśmie jasno ukazana.
ŁUKASZ 2:34 "I błogosławił im Symeon, i rzekł do Marii, matki jego: Oto ten przeznaczony jest, aby przezeń upadło i powstało wielu
w Izraelu, i aby był znakiem, któremu się sprzeciwiać będą."
Zauważmy, że Boże Słowo ukazuje w DZ. APOST. 28:22 iż wszędzie mówiono przeciwko 'tej sekcie'.
DZ. APOST. 2:22 mówią: "Mężowie izraelscy! Posłuchajcie tych słów: Jezusa Nazareńskiego, męża, którego Bóg wśród was
uwierzytelnił przez czyny niezwykłe, cuda i znaki, jakie Bóg przez niego między wami uczynił, jak to sami wiecie."
IZAJASZA 66:18 i 19 mówi nam, że ten znak będzie wśród Jego ludu.
Ludzie, którzy modlą się w Duchu (cudownymi nowymi językami danymi im przez Boga), nazywani są heretykami,
fanatykami i tak dalej. Słowo Boże przepowiada i ostrzega nas, że ludzie będą tak mówić:
DZ. APOST. 24:14 "To jednak wyznaje przed tobą, że służę ojczystemu Bogu zgodnie z tą drogą, która oni nazywaja sektą, wierząc
we wszystko, co jest napisane w zakonie i u proroków."
Zauważ także, co mówi nam werset 25 DZ. APOST. 24:
"Lecz gdy (Paweł) zaczął mówić o usprawiedliwieniu, o wstrzemięźliwości i o przyszłym sądzie, Feliks zaniepokoił się: Na teraz dość,
odejdź; w sposobnej chwili każę cię zawezwać."
Jeżeli Paweł będąc 'na drodze' dzięki mocy Bożej spowodował to, iż gubernator Feliks zadrżał, my także powinniśmy
przestrzegać Bożego Słowa; naśladować Bożą drogę i pozwolić, aby Bóg sprawił, by zadrżał naród i zwrócił się ku Niemu.
Czemu mówić przeciwko 'Bożej drodze', gdy naród jest w tak ekstremalnej potrzebie? Lub raczej po co mówić przeciwko
Słowu Bożemu i być za to sądzonym?
HEBRAJCZYKÓW 13:15 mówi: "Przez Niego więc nieustannie składajmy Bogu ofiarę pochwalną, to jest owoc naszych warg, które
wyznają jego imię."
To pismo zostało napisane przez Hebrajczyków, ludzi napełnionych Duchem Świętym.
Widzieliśmy już wcześniej w DZ. APOST. 2:1-4, jak Boży Duch Święty został wylany, gdy rodził się Kościół.
Oto inne wiążące się z tym pisma:
DZ. APOST. 10:44-48 (werset 46 pokazuje skąd ludzie wiedzieli, że Duch Święty został wylany).
DZ. APOST. 11:15-17 (Piotr był obecny w dniu Zielonych Świąt).
DZ. APOST. 19:1-6
Słowo Boga w 1 MOJŻESZOWEJ 4:2, PRZYPOWIEŚCIACH 30:6 i KSIĘDZE KAZNODZIEI 3:14 ostrzega każdego, aby nic
do tego nie dodawać, ani nie odejmować, LECZ aby przyjąć je jako Pismo napisane przez człowieka pod natchnieniem
Ducha Świętego.
'Owoc ust' tych ludzi, do których pisał Paweł w HEBRAJCZYKACH 13:15 zawierał nowe, cudownie dane przez Pana języki
Ducha Świętego.
Wszystkie te pisma powinny być jasne dla każdego 'nowo-narodzonego' (JANA 3:1-7) syna i córki Bożej (TAKŻE dla
niezbawionej osoby, która powinna być świadoma tego, co Bóg napisał).
Pamiętaj, że gdy ktoś wielbi Boga w nowym, danym z Nieba języku, Duch Święty chwali Boga (DZ. APOST. 2:11), modląc
się zgodnie z Jego wolą (RZYM. 8:26-27), chwali Jezusa objawiając Go temu, kto wierzy (JANA 16:14).
Jezus powiedział, iż te znaki będą towarzyszyły tym, którzy wierzą. Nie powiedział, że znaki te będą towarzyszyć
niewierzącym i krytykującym. Widzimy więc, że nikt nie ma prawa zmieniać wzoru ustanowionego przez Boga w Jego
Słowie! NIKT nie może czynić kompromisów względem Bożego Słowa.
Zauważmy, że w 1 PIOTRA 2:6 Bóg mówi o 'kamieniu węgielnym', który został położony (tzn. Jezus Chrystus będący
Słowem Boga). Wersety 7 i 8 mówią nam:
"Dla was, którzy wierzycie, (którzy przylgnęliście do Jezusa i zaufaliście Mu) jest on rzeczą cenną; dla niewierzących zaś kamień
ten, którym wzgardzili budowniczowie (Żydzi), pozostał kamieniem węgielnym, ale też kamieniem, o który się potkną, i skałą
zgorszenia; ci, którzy nie wierzą Słowu, potykają się oń, na co zresztą są przeznaczeni."
JANA 1:1-14 przypomina nam o tym, że Jezus Chrystus jest Bożym Słowem. Ponieważ ludzie są nieposłuszni Słowom
Jezusa i nie będą im posłuszni, potkną się o nie. Jezus powiedział:
"Jeśli mnie miłujecie, przykazań moich przestrzegać będziecie." (JANA 14:15).
BOŻE SŁOWO JEST JASNE !!
NIE POTRZEBA INTERPRETOWAĆ SŁOWA BOŻEGO - LECZ JE WYKONYWAĆ !
Zawsze musimy...
WYWYŻSZAĆ IMIĘ JEZUSA CHRYSTUSA NASZEGO ZBAWICIELA, CHRZCICIELA, WSPANIAŁEGO PANA I
NADCHODZĄCEGO KRÓLA.
... I nie ma innego sposobu by to czynić, jak tylko przez mówienie innym o wzorze zbawienia opisanym w Bożym Słowie,
przez czytanie Słowa i bycie mu posłusznym, wielbienia Boga poprzez modlitwę w innych, danych nam z nieba językach,
które Bóg wylał na swój lud obdarzając go zbawieniem dzięki Swej łasce.
KOŚCIÓŁ W ŻADEN SPOSÓB NIE BĘDZIE CZYNIŁ KOMPROMISÓW WZGLĘDEM BOŻEGO SŁOWA !
DZ. APOST. 2:37-38 "A gdy to usłyszeli, byli poruszeni do głębi i rzekli do Piotra i pozostałych apostołów: Co mamy czynić meżowie,
bracia? A Piotr do nich: Upamietajcie się i niechaj się każdy z was da ochrzcić w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów
waszych, a otrzymacie dar Ducha Świętego."
środa, 22 stycznia 2014
Doskonały Plan Zbawienia
Doskonały Plan Zbawienia
Nie ma wspanialszego planu niż plan naszego zbawienia. Bóg wiedział, że ludzie, których stworzył będą grzeszyli i dlatego umożliwił im zbawienie przez ofiarę Jego syna. "Kiedy czas się wypełnił" przyszedł Zbawca. Był nieznanym mężczyzną z Nazaretu, ale wypełnił proroctwa, które prorok Izajasz dał 550 lat wcześniej.
Dr Joseph Parker powiedział, "Żaden człowiek w historii, oprócz jednego, nie może tego rozdziału (Izajasza 53) wypełnić we wszystkich jego wersach, linijkach i słowach. Tu i ówdzie istnieje człowiek, do którego pasuje jakieś słowo, napomnienie lub jakiś punkt, ale czy jakikolwiek człowiek może powiedzieć o całym tym rozdziale, 'To odnosi się do mnie'? Jednakże istnieje historyczny człowiek, do którego się to odnosi. On sam jest wspaniałym wypełnieniem cudownych proroctw." Duch Święty poprowadził kanclerza etiopskiego do tego starotestamentowego rozdziału jak do fundamentów wiary. A Filip "otworzył swoje usta i zaczął mówić słowami Pisma i głosić ewangelię o Jezusie" (DZ AP 8:35). On jest jedynym człowiekiem, który wypełnił to wszystko. Zastąp imię Izajasza 53 imieniem Jezusa a rozdział ten odnosi sie do czasów teraźniejszych. Jego imię usuwa wszelkie wątpliwości. Powstaje wspaniały obraz.
Ofiara Poświęcona Innym
"Ale któż uwierzył naszym wieściom?" pyta prorok. "Nie ma rzeczy niemożliwych, o ile wierzysz". To jest prawo nieba. Czy Jezus wypełnił te proroctwa, czy ich nie wypełnił? Musisz się zdecydować. Skąd tyle niewiary? Czy z powodu stylu tych relacji? "Wyrósł bowiem przed nim jako latorośl i jako korzeń suchej ziemi." Przyszedł jako dziecko i wyrósł na młodzieńca. Czego oczekiwali Żydzi?
Problem grzechu został w Izraelu usunięty na dalszy plan. Tylko niewielu, tak jak Symeon i Anna, czekało na kogoś kto wyzwoli ludzi od ich grzechów. Przywódcy żydowscy koncentrowali się na problemach natury politycznej. Niewoli rzymskiej poświęcano więcej uwagi, niż tej pochodzącej od szatana. Żydzi chcieli triumfalnego władcy, a nie cierpiącego Zbawiciela. Pokora nie była zgodna z zasadami działania Faryzeuszy i Sadyceuszy. Idea Super-Dawida wysunęła się dla nich na pierwszy plan. Chcieli lwa, a nie baranka.
Podłoże było "wyschnięte". Izrael cierpiał na duchową bezowocność. Tłumiono każdą próbę ewan-gelizacji. Rozpowszechniony był liberalizm Sadyceuszy i materializm Heroda. Religia była wys-chnięta, słaba i pełna wątpliwości. Był to czas duchowej słabości.
Relacje mówią dalej, "Nie miał postawy ani urody, które by pociągały nasze oczy, i nie był to wygląd, który by nam się mógł podobać." Wiedzieli o tym, ale mimo to mówili, "Czy z Nazaretu może być coś dobrego?" (JAN 1:46).
Jeden z krytykujących narzekał (JAN 8:57), "Pięćdziesięciu lat jeszcze nie masz..." Faktycznie Jezus zbliżał się do trzydziestki, ale w rzeczywistości wyglądał na starszego. Dlaczego? Czy był to ciężar, który nosił za ciebie i za mnie? Czy było to widoczne na Jego obliczu?
"Został wzgardzony i odrzucony przez ludzi. Człowiek pogodzony ze zmartwieniami i z troskami." Piłat zaproponował wybór. Ludzie powiedzieli, "Nie tego, ale Barabasza." (JAN 18:40). Woleli wybrać łotra niż Syna Człowieczego.
"Precz z Nim!" krzyczeli, "Nie chcemy, żeby ten człowiek rządził nami!" Nie potrzebowali Go, tak myśleli. Odwrócili się od Jego cudów, Jego nakazów, Jego miłości. Tak stał się jak "mąż boleści, doświadczony w cierpieniu".
Nie był jednak zmartwionym człowiekiem. Bóg namaścił Go "olejkiem wesela" (HEB 1:9). Mimo to, znał On głębię ludzkiego cierpienia. Wychodził do zranionych ludzi i spotykał się z nimi na najniższych szczeblach. Przeszedł głód, trudy, samotność, próby, ucieczkę, zdrady, oskarżenia, a także śmierć. Znał troski i zmartwienia ludzi, tak jak nie mogły ich znać wyższe warstwy społeczeństwa w Jeruzalemie. Największą troską było dla Niego to, że był "jak ten, przed którym zakrywa sie twarz, wzgardzony tak, że nie zważaliśmy na niego".
On zrobił to wszystko dla nas. "Lecz on nasze choroby nosił, nasze cierpienia wziął na siebie." On sam się z nami zidentyfikował. Znał nasze ciała. Jadł z "grzesznikami". On znał codzienne trudy pracujących ludzi. Śpiewaj i wierz w to, "Jezus wie wszystko o naszej codziennej walce..."
Bogu niech będą dzięki, że "...nie mamy bowiem arcykapłana, który by nie mógł współczuć ze słabościami naszymi, lecz doświadczonego we wszystkim, podobnie jak my, z wyjątkiem grzechu." (HEB 4:15). Jezus nie chowa się za kapłaństwem. On towarzyszy ci na twojej drodze.
"Lecz on zraniony jest za występki nasze, starty za winy nasze." Był ofiarą synów, a nie ofiarą okoliczności.
Ktoś, kto nie wie nic o zbawieniu, mógłby spytać, "Kto uśmiercił Jezusa?" Piłat był w to uwikłany. Próbował wykorzystać każdą polityczną możliwość, aby się uwolnić od tej sprawy. Był on jednak uzależniony od Cesarza i "wydał Jezusa na ukrzyżowanie" (MAT 27:26).
Żołnierze także byli w to uwikłani, ale Jezus modlił się za nich, "...Ojcze, odpuść im, bo nie wiedzą, co czynią..." (ŁUK 23:34). Żydzi mieli też swój udział. To oni żądali wykonania tego szalonego wyroku. Oni żądali śmierci "księcia życia". Szatan był również w to zamieszany, ponieważ Pan powiedział do węża "...ty ukąsisz je w piętę" (1 MOJ 3:15).
Izajasz powiedział jednak, że to Bóg Go uśmiercił. On był "...przez Boga zbity... ale to Panu upodobało się utrapić go cierpieniem... a PAN jego dotknął karą za winę nas wszystkich". Bóg włożył na niego te wszystkie troski, ukrzyżowanie było wypełnieniem życzeń Boga i Jego zamiarem. Bóg "dał" Swego Syna (JN 3:16). Był to z góry powzięty plan.
"... PAN jego dotknął karą za winy nas wszystkich." Zwróć uwagę na słowo "nas wszystkich". Jest to słowo triumfu. Otwiera ono każdą bramę niewoli. Jest to wyjście z niewoli i furtka do królestwa Bożego.
Dobrowolna Ofiara
"Znęcano się nad nim lecz on znosił to w pokorze i nie otworzył ust swoich..."
Jego milczenie było godne uwagi. To peszyło Jego wrogów. Kiedy namiestnik oskarżył Go, "...nic nie odpowiedział" (MAT 27:12). "Jak jagnię na rzeź prowadzone i jak owca przed tymi którzy ją strzygą,
zamilkł i nie otworzył swoich ust." Nie sprzeciwił się, ale także nie dał pozwolenia na nic. Gdyby było inaczej Jego ofiara byłaby niesprawiedliwa i niegodna.
Nie odpowiedział radzie najwyższej, dopiero gdy arcykapłan sprowokował Go uroczystą przy-sięgą, "Zaklinam cię na Boga żywego..." Nie powiedział także nic do Piłata, dopóki Jego trwające milczenie mogłoby być odebrane jak zaprzeczenie lub odrzucenie Jego władzy królewskiej. Nie odpowiedział Herodowi. Herod nie miał prawa stawiać pytań. Chciał tylko rozmowy. Dlatego nie otrzymał odpowiedzi.
Jezus wziął ten "kielich" (MAT 26:39,42). Powiedział, "Ja kładę życie swoje... Nikt mi go nie odbiera, ale Ja kładę je z własnej woli." (JAN 10:17,18). Kiedy przybijano Go do krzyża, nie sprzeciwiał się. I nawet kiedy zmagał się ze śmiercią, modlił się za grzeszników (zobacz ŁUK 23:34). Sytuacja ta została zapowiedziana setki lat temu.
Kto powinien objaśnić to Jego pokoleniu? "Wyrwano go bowiem z krainy żyjących." Jaką rodzinę pozostawiłby? Kto byłby Jego spadkobiercą? To byłaby tragedia, której obawiał się każdy człowiek w Izraelu. Psalmista myślał o dzieciach, kiedy mówił, "Błogo mężowi, który napełnił nimi swój kołczan" (PSA 127:5), ale Chrystus nie miał mieć dzieci i miał również złą sławę u ludzi.
"Wyrwany". Jego życie skończyło się nagle. Był to gwałtowny, przedwczesny koniec. Słowo "Wyrwany" oddaje to dokładnie. Opisuje każdy szczegół tego wydarzenia.
"Do przestępców był zaliczony." Był znany jako przyjaciel pospólstwa i grzeszników. Umarł między dwoma kryminalistami (JAN 19:18) i podzielił ostatecznie los rodzaju ludzkiego i został pogrze-bany. "I wyznaczono mu grób wśród bezbożnych i wśród złoczyńców." Jak to możliwe, że człowiek, którego uznawano za zło, zasłużył na taką uwagę? Normalnie byłoby to ukrzyżowane ciało wrzu-cone do ognia Gehenny - miejskie wysypisko. Jednak Józef z Arymatei uratował Jego ciało i Jezus został pogrzebany. On musiał zostać pochowany, a nie wyrzucony, żeby mogły się wypełnić Pisma.
Zwycięska Ofiara
Było to oficjalne stracenie, poświadczające nikczemność ludzi i zostało podkreślone przez trzy-godzinną ciemność i silne trzęsienie ziemi. Było to wydarzenie w historii, które przewyższa wszyst-kie inne.
Wydarzenie to jednak nie skończyło się na śmierci i pogrzebie. Śmierć Chrystusa nie była przy-padkowa, nie była także Jego porażką. Miała ona swój cel.
"Aby położywszy ofiarą za grzech duszę swą, ujrzał nasienie swoje, przedłużył dni swoich; a to, co się podoba Panu, przez rękę jego aby się szczęśliwie wykonało." Chociaż On nie miał żadnego naturalnego ziarna, Jego ziarno duchowe rozmnożyło się tak jak powiedział. Jego śmierć przyniosła "obfity owoc" (JAN 12:24).
Zaczęło się od "maleńkiej trzódki" (ŁUK 12:32), z której powstanie "tłum wielki, którego nikt nie mógł zliczyć" (OBJ 7:9). Paweł opisuje Jego owoc w Galacjan 3:26, "Albowiem wszyscy jesteście synami Bożymi przez wiarę w Jezusa Chrystusa."
Ten, który został ukrzyżowany "przywiódł do chwały wielu synów" (HEB 2:10). Oto dlaczego został "wyrwany". Zmartwychwstał by "przedłużyć swoje dni". Jezus całkowicie wypełnił zakon. Śmierć nie mogła Go pokonać - "gdyż było rzeczą niemożliwą, aby przez nią był pokonany" (DZ AP 2:24). On nie uciekł. Został uwolniony. Kara została w pełni wykonana. Teraz "śmierć już nie ma przewagi" nad nami, tak jak nie miała nad Nim. Mamy swój udział w tym zwycięstwie, od kiedy On zmartwychwstał dla nas. Umarliśmy wraz z Nim i z Nim powstaliśmy z martwych. Krzyż byłby tragicznym nieporozumieniem, gdyby grób nie był pusty.
Jak radość Boża rosła w Jego ręce! Jezus jest najwspanialszą osobą w historii. Jego królestwo przewyższa wszystko co kiedykolwiek stworzył człowiek.
"I jego poznaniem się nasyci. Sprawiedliwy mój sługa wielu usprawiedliwi i sam ich winy poniesie." Znać Go to znaczy żyć na wieki. Nie chodzi o żaden rodzaj intelektualnej wiedzy o Nim. Chodzi o doświad-czenie. On umarł za wszystkich lecz tylko ci, którzy Go akceptują zostaną usprawiedliwieni. "I że w nim każdy, kto wierzy, bywa usprawiedliwiony w tym wszystkim..." (DZ AP 13:39).
"Dlatego dam mu dział wśród wielkich i z mocarzami będzie dzielił łupy." Ten obraz powracającego zwycięzcy jest zgodny z rzymską tradycją. Jest on triumfalnym bohaterem. Dzieli ten honor ze Swoimi żołnierzami.
Juda nawiązuje do wielkiej armii mówiąc, "...Oto przyszedł Pan z tysiącami swoich świętych" (JUDY 14), i ugnie się przed nią każde kolano.
Kiedy Jezus powiedział, "Wykonało się", cena naszego odkupienia została w pełni zapłacona. Plan naszego Zbawienia został wypełniony. Pewnego dnia Zbawiciel spojrzy w przeszłość na wszystkie Swoje cierpienia oraz spojrzy na wszystkie dusze, które zostały zbawione przez Jego cierpienia. Wtedy powie, że jest "usatysfakcjonowany". Rekompensata za Jego "mękę" będzie realna. Już w tej chwili pragnę tam być i radować się z Jego zwycięstwa. Pragnę chwalić Baranka, który umarł dla mojego zbawienia.
Nie ma wspanialszego planu niż plan naszego zbawienia. Bóg wiedział, że ludzie, których stworzył będą grzeszyli i dlatego umożliwił im zbawienie przez ofiarę Jego syna. "Kiedy czas się wypełnił" przyszedł Zbawca. Był nieznanym mężczyzną z Nazaretu, ale wypełnił proroctwa, które prorok Izajasz dał 550 lat wcześniej.
Dr Joseph Parker powiedział, "Żaden człowiek w historii, oprócz jednego, nie może tego rozdziału (Izajasza 53) wypełnić we wszystkich jego wersach, linijkach i słowach. Tu i ówdzie istnieje człowiek, do którego pasuje jakieś słowo, napomnienie lub jakiś punkt, ale czy jakikolwiek człowiek może powiedzieć o całym tym rozdziale, 'To odnosi się do mnie'? Jednakże istnieje historyczny człowiek, do którego się to odnosi. On sam jest wspaniałym wypełnieniem cudownych proroctw." Duch Święty poprowadził kanclerza etiopskiego do tego starotestamentowego rozdziału jak do fundamentów wiary. A Filip "otworzył swoje usta i zaczął mówić słowami Pisma i głosić ewangelię o Jezusie" (DZ AP 8:35). On jest jedynym człowiekiem, który wypełnił to wszystko. Zastąp imię Izajasza 53 imieniem Jezusa a rozdział ten odnosi sie do czasów teraźniejszych. Jego imię usuwa wszelkie wątpliwości. Powstaje wspaniały obraz.
Ofiara Poświęcona Innym
"Ale któż uwierzył naszym wieściom?" pyta prorok. "Nie ma rzeczy niemożliwych, o ile wierzysz". To jest prawo nieba. Czy Jezus wypełnił te proroctwa, czy ich nie wypełnił? Musisz się zdecydować. Skąd tyle niewiary? Czy z powodu stylu tych relacji? "Wyrósł bowiem przed nim jako latorośl i jako korzeń suchej ziemi." Przyszedł jako dziecko i wyrósł na młodzieńca. Czego oczekiwali Żydzi?
Problem grzechu został w Izraelu usunięty na dalszy plan. Tylko niewielu, tak jak Symeon i Anna, czekało na kogoś kto wyzwoli ludzi od ich grzechów. Przywódcy żydowscy koncentrowali się na problemach natury politycznej. Niewoli rzymskiej poświęcano więcej uwagi, niż tej pochodzącej od szatana. Żydzi chcieli triumfalnego władcy, a nie cierpiącego Zbawiciela. Pokora nie była zgodna z zasadami działania Faryzeuszy i Sadyceuszy. Idea Super-Dawida wysunęła się dla nich na pierwszy plan. Chcieli lwa, a nie baranka.
Podłoże było "wyschnięte". Izrael cierpiał na duchową bezowocność. Tłumiono każdą próbę ewan-gelizacji. Rozpowszechniony był liberalizm Sadyceuszy i materializm Heroda. Religia była wys-chnięta, słaba i pełna wątpliwości. Był to czas duchowej słabości.
Relacje mówią dalej, "Nie miał postawy ani urody, które by pociągały nasze oczy, i nie był to wygląd, który by nam się mógł podobać." Wiedzieli o tym, ale mimo to mówili, "Czy z Nazaretu może być coś dobrego?" (JAN 1:46).
Jeden z krytykujących narzekał (JAN 8:57), "Pięćdziesięciu lat jeszcze nie masz..." Faktycznie Jezus zbliżał się do trzydziestki, ale w rzeczywistości wyglądał na starszego. Dlaczego? Czy był to ciężar, który nosił za ciebie i za mnie? Czy było to widoczne na Jego obliczu?
"Został wzgardzony i odrzucony przez ludzi. Człowiek pogodzony ze zmartwieniami i z troskami." Piłat zaproponował wybór. Ludzie powiedzieli, "Nie tego, ale Barabasza." (JAN 18:40). Woleli wybrać łotra niż Syna Człowieczego.
"Precz z Nim!" krzyczeli, "Nie chcemy, żeby ten człowiek rządził nami!" Nie potrzebowali Go, tak myśleli. Odwrócili się od Jego cudów, Jego nakazów, Jego miłości. Tak stał się jak "mąż boleści, doświadczony w cierpieniu".
Nie był jednak zmartwionym człowiekiem. Bóg namaścił Go "olejkiem wesela" (HEB 1:9). Mimo to, znał On głębię ludzkiego cierpienia. Wychodził do zranionych ludzi i spotykał się z nimi na najniższych szczeblach. Przeszedł głód, trudy, samotność, próby, ucieczkę, zdrady, oskarżenia, a także śmierć. Znał troski i zmartwienia ludzi, tak jak nie mogły ich znać wyższe warstwy społeczeństwa w Jeruzalemie. Największą troską było dla Niego to, że był "jak ten, przed którym zakrywa sie twarz, wzgardzony tak, że nie zważaliśmy na niego".
On zrobił to wszystko dla nas. "Lecz on nasze choroby nosił, nasze cierpienia wziął na siebie." On sam się z nami zidentyfikował. Znał nasze ciała. Jadł z "grzesznikami". On znał codzienne trudy pracujących ludzi. Śpiewaj i wierz w to, "Jezus wie wszystko o naszej codziennej walce..."
Bogu niech będą dzięki, że "...nie mamy bowiem arcykapłana, który by nie mógł współczuć ze słabościami naszymi, lecz doświadczonego we wszystkim, podobnie jak my, z wyjątkiem grzechu." (HEB 4:15). Jezus nie chowa się za kapłaństwem. On towarzyszy ci na twojej drodze.
"Lecz on zraniony jest za występki nasze, starty za winy nasze." Był ofiarą synów, a nie ofiarą okoliczności.
Ktoś, kto nie wie nic o zbawieniu, mógłby spytać, "Kto uśmiercił Jezusa?" Piłat był w to uwikłany. Próbował wykorzystać każdą polityczną możliwość, aby się uwolnić od tej sprawy. Był on jednak uzależniony od Cesarza i "wydał Jezusa na ukrzyżowanie" (MAT 27:26).
Żołnierze także byli w to uwikłani, ale Jezus modlił się za nich, "...Ojcze, odpuść im, bo nie wiedzą, co czynią..." (ŁUK 23:34). Żydzi mieli też swój udział. To oni żądali wykonania tego szalonego wyroku. Oni żądali śmierci "księcia życia". Szatan był również w to zamieszany, ponieważ Pan powiedział do węża "...ty ukąsisz je w piętę" (1 MOJ 3:15).
Izajasz powiedział jednak, że to Bóg Go uśmiercił. On był "...przez Boga zbity... ale to Panu upodobało się utrapić go cierpieniem... a PAN jego dotknął karą za winę nas wszystkich". Bóg włożył na niego te wszystkie troski, ukrzyżowanie było wypełnieniem życzeń Boga i Jego zamiarem. Bóg "dał" Swego Syna (JN 3:16). Był to z góry powzięty plan.
"... PAN jego dotknął karą za winy nas wszystkich." Zwróć uwagę na słowo "nas wszystkich". Jest to słowo triumfu. Otwiera ono każdą bramę niewoli. Jest to wyjście z niewoli i furtka do królestwa Bożego.
Dobrowolna Ofiara
"Znęcano się nad nim lecz on znosił to w pokorze i nie otworzył ust swoich..."
Jego milczenie było godne uwagi. To peszyło Jego wrogów. Kiedy namiestnik oskarżył Go, "...nic nie odpowiedział" (MAT 27:12). "Jak jagnię na rzeź prowadzone i jak owca przed tymi którzy ją strzygą,
zamilkł i nie otworzył swoich ust." Nie sprzeciwił się, ale także nie dał pozwolenia na nic. Gdyby było inaczej Jego ofiara byłaby niesprawiedliwa i niegodna.
Nie odpowiedział radzie najwyższej, dopiero gdy arcykapłan sprowokował Go uroczystą przy-sięgą, "Zaklinam cię na Boga żywego..." Nie powiedział także nic do Piłata, dopóki Jego trwające milczenie mogłoby być odebrane jak zaprzeczenie lub odrzucenie Jego władzy królewskiej. Nie odpowiedział Herodowi. Herod nie miał prawa stawiać pytań. Chciał tylko rozmowy. Dlatego nie otrzymał odpowiedzi.
Jezus wziął ten "kielich" (MAT 26:39,42). Powiedział, "Ja kładę życie swoje... Nikt mi go nie odbiera, ale Ja kładę je z własnej woli." (JAN 10:17,18). Kiedy przybijano Go do krzyża, nie sprzeciwiał się. I nawet kiedy zmagał się ze śmiercią, modlił się za grzeszników (zobacz ŁUK 23:34). Sytuacja ta została zapowiedziana setki lat temu.
Kto powinien objaśnić to Jego pokoleniu? "Wyrwano go bowiem z krainy żyjących." Jaką rodzinę pozostawiłby? Kto byłby Jego spadkobiercą? To byłaby tragedia, której obawiał się każdy człowiek w Izraelu. Psalmista myślał o dzieciach, kiedy mówił, "Błogo mężowi, który napełnił nimi swój kołczan" (PSA 127:5), ale Chrystus nie miał mieć dzieci i miał również złą sławę u ludzi.
"Wyrwany". Jego życie skończyło się nagle. Był to gwałtowny, przedwczesny koniec. Słowo "Wyrwany" oddaje to dokładnie. Opisuje każdy szczegół tego wydarzenia.
"Do przestępców był zaliczony." Był znany jako przyjaciel pospólstwa i grzeszników. Umarł między dwoma kryminalistami (JAN 19:18) i podzielił ostatecznie los rodzaju ludzkiego i został pogrze-bany. "I wyznaczono mu grób wśród bezbożnych i wśród złoczyńców." Jak to możliwe, że człowiek, którego uznawano za zło, zasłużył na taką uwagę? Normalnie byłoby to ukrzyżowane ciało wrzu-cone do ognia Gehenny - miejskie wysypisko. Jednak Józef z Arymatei uratował Jego ciało i Jezus został pogrzebany. On musiał zostać pochowany, a nie wyrzucony, żeby mogły się wypełnić Pisma.
Zwycięska Ofiara
Było to oficjalne stracenie, poświadczające nikczemność ludzi i zostało podkreślone przez trzy-godzinną ciemność i silne trzęsienie ziemi. Było to wydarzenie w historii, które przewyższa wszyst-kie inne.
Wydarzenie to jednak nie skończyło się na śmierci i pogrzebie. Śmierć Chrystusa nie była przy-padkowa, nie była także Jego porażką. Miała ona swój cel.
"Aby położywszy ofiarą za grzech duszę swą, ujrzał nasienie swoje, przedłużył dni swoich; a to, co się podoba Panu, przez rękę jego aby się szczęśliwie wykonało." Chociaż On nie miał żadnego naturalnego ziarna, Jego ziarno duchowe rozmnożyło się tak jak powiedział. Jego śmierć przyniosła "obfity owoc" (JAN 12:24).
Zaczęło się od "maleńkiej trzódki" (ŁUK 12:32), z której powstanie "tłum wielki, którego nikt nie mógł zliczyć" (OBJ 7:9). Paweł opisuje Jego owoc w Galacjan 3:26, "Albowiem wszyscy jesteście synami Bożymi przez wiarę w Jezusa Chrystusa."
Ten, który został ukrzyżowany "przywiódł do chwały wielu synów" (HEB 2:10). Oto dlaczego został "wyrwany". Zmartwychwstał by "przedłużyć swoje dni". Jezus całkowicie wypełnił zakon. Śmierć nie mogła Go pokonać - "gdyż było rzeczą niemożliwą, aby przez nią był pokonany" (DZ AP 2:24). On nie uciekł. Został uwolniony. Kara została w pełni wykonana. Teraz "śmierć już nie ma przewagi" nad nami, tak jak nie miała nad Nim. Mamy swój udział w tym zwycięstwie, od kiedy On zmartwychwstał dla nas. Umarliśmy wraz z Nim i z Nim powstaliśmy z martwych. Krzyż byłby tragicznym nieporozumieniem, gdyby grób nie był pusty.
Jak radość Boża rosła w Jego ręce! Jezus jest najwspanialszą osobą w historii. Jego królestwo przewyższa wszystko co kiedykolwiek stworzył człowiek.
"I jego poznaniem się nasyci. Sprawiedliwy mój sługa wielu usprawiedliwi i sam ich winy poniesie." Znać Go to znaczy żyć na wieki. Nie chodzi o żaden rodzaj intelektualnej wiedzy o Nim. Chodzi o doświad-czenie. On umarł za wszystkich lecz tylko ci, którzy Go akceptują zostaną usprawiedliwieni. "I że w nim każdy, kto wierzy, bywa usprawiedliwiony w tym wszystkim..." (DZ AP 13:39).
"Dlatego dam mu dział wśród wielkich i z mocarzami będzie dzielił łupy." Ten obraz powracającego zwycięzcy jest zgodny z rzymską tradycją. Jest on triumfalnym bohaterem. Dzieli ten honor ze Swoimi żołnierzami.
Juda nawiązuje do wielkiej armii mówiąc, "...Oto przyszedł Pan z tysiącami swoich świętych" (JUDY 14), i ugnie się przed nią każde kolano.
Kiedy Jezus powiedział, "Wykonało się", cena naszego odkupienia została w pełni zapłacona. Plan naszego Zbawienia został wypełniony. Pewnego dnia Zbawiciel spojrzy w przeszłość na wszystkie Swoje cierpienia oraz spojrzy na wszystkie dusze, które zostały zbawione przez Jego cierpienia. Wtedy powie, że jest "usatysfakcjonowany". Rekompensata za Jego "mękę" będzie realna. Już w tej chwili pragnę tam być i radować się z Jego zwycięstwa. Pragnę chwalić Baranka, który umarł dla mojego zbawienia.
Dlaczego powinniśmy modlić się w Duchu Świętym
Dlaczego powinniśmy modlić się w Duchu Świętym
1) MAR 16:17 Następujące znaki - obietnica od Pana.
2) 1 KOR 14:5 Paweł pragnął aby wszyscy mówili w językach.
3) Dz. APOST 2:4; 10:45,46; 19:6 Dowód Chrztu Duchem Świętym.
4) Dz. APOST 2:11 Głoszą cudowne dzieła Boże.
5) Dz. APOST 10:46 Wielbią Boga.
6) 1 KOR 14:2 Kto mówi językami, mówi bezpośrednio do Boga.
7) 1 KOR 14:4 Języki budują tego, kto nimi mówi.
8) 1 KOR 14:14 Modlitwa w językach jest duchową modlitwą.
9) 1 KOR 14:15 Języki mogą być także duchową pieśnią.
10) 1 KOR 14:16 Wyrażają również twoje dziękczynienie.
11) 1 KOR 14:16, 17 Wysławiają Boga.
12) 1 KOR 14:22 Są znakiem dla niewierzących.
13) 1 KOR 14:18 Paweł mówił w językach więcej niż wszyscy !!
14) 1 KOR 14:26, 27 Są częścią wspólnego spotkania.
15) 1 KOR 14:39 NIE mogą być zabraniane!
16) 1 KOR 14:5 Wspólnota jest także podbudowywana
- po wykładzie.
17) IZAJ 28:11, 12 Odpoczynek i wytchnienie -
porównaj DZ. APOST 2:11-13
18) RZYM 8:26 Modlitwa w językach pomaga nam w naszych
problemach/słabościach.
19) JUDY 20 Buduje w nas wiarę Boga.
20) SOF 3:9 i RZYM 15:16 Umożliwia wielbienie w czystości i jedności.
"BÓG JEST DUCHEM: A CI, KTÓRZY MU CZEŚĆ ODDAJĄ
WINNI MU JĄ ODDAWAĆ W DUCHU I W PRAWDZIE."
JANA 4:24
1) MAR 16:17 Następujące znaki - obietnica od Pana.
2) 1 KOR 14:5 Paweł pragnął aby wszyscy mówili w językach.
3) Dz. APOST 2:4; 10:45,46; 19:6 Dowód Chrztu Duchem Świętym.
4) Dz. APOST 2:11 Głoszą cudowne dzieła Boże.
5) Dz. APOST 10:46 Wielbią Boga.
6) 1 KOR 14:2 Kto mówi językami, mówi bezpośrednio do Boga.
7) 1 KOR 14:4 Języki budują tego, kto nimi mówi.
8) 1 KOR 14:14 Modlitwa w językach jest duchową modlitwą.
9) 1 KOR 14:15 Języki mogą być także duchową pieśnią.
10) 1 KOR 14:16 Wyrażają również twoje dziękczynienie.
11) 1 KOR 14:16, 17 Wysławiają Boga.
12) 1 KOR 14:22 Są znakiem dla niewierzących.
13) 1 KOR 14:18 Paweł mówił w językach więcej niż wszyscy !!
14) 1 KOR 14:26, 27 Są częścią wspólnego spotkania.
15) 1 KOR 14:39 NIE mogą być zabraniane!
16) 1 KOR 14:5 Wspólnota jest także podbudowywana
- po wykładzie.
17) IZAJ 28:11, 12 Odpoczynek i wytchnienie -
porównaj DZ. APOST 2:11-13
18) RZYM 8:26 Modlitwa w językach pomaga nam w naszych
problemach/słabościach.
19) JUDY 20 Buduje w nas wiarę Boga.
20) SOF 3:9 i RZYM 15:16 Umożliwia wielbienie w czystości i jedności.
"BÓG JEST DUCHEM: A CI, KTÓRZY MU CZEŚĆ ODDAJĄ
WINNI MU JĄ ODDAWAĆ W DUCHU I W PRAWDZIE."
JANA 4:24
CZY BÓG UZDRAWIA DZISIAJ? SŁOWO BOGA MÓWI, ŻE 'TAK' !!!
CZY BÓG UZDRAWIA DZISIAJ?
SŁOWO BOGA MÓWI, ŻE 'TAK' !!!
2 MOJŻESZOWA 15:26 "...Jeżeli pilnie słuchać BĘDZIESZ głosu PANA, Boga twego, i czynić będziesz to, co prawe w
oczach jego, i jeżeli zważać będziesz na przykazania jego, i strzec będziesz wszystkich przepisów
jego, to żadną chorobą, którą dotknąłem Egipt, nie dotknę ciebie ..."
2 MOJŻESZOWA 23:25 "Służcie PANU, Bogu waszemu, a On pobłogosławi chleb twój i wodę twoją. Oddalę też choroby
spośród ciebie."
5 MOJŻESZOWA 7:15 "PAN oddali od ciebie wszelką chorobę..."
PSALM 103:2-3 "Błogosław, duszo moja, PANU i nie zapominaj wszystkich dobrodziejstw jego! On odpuszcza
wszystkie winy twoje, leczy wszystkie choroby twoje."
PSALM 107:20 "Posłał słowo swoje, aby ich uleczyć i wyratować ich od zagłady."
PRZYP. 4:20-22 "... zwróć uwagę na moje słowa... bo są życiem dla tych, którzy je znajdują, i lekarstwem dla
całego ich ciała."
IZAJASZA 53:5 "Lecz on (Jezus) zraniony jest za występki nasze, starty za winy nasze. Ukarany został dla naszego
(całkowitego) zbawienia, a jego ranami jesteśmy uleczeni."
MATEUSZA 4:23 "I obchodził Jezus całą Galileę... uzdrawiając wszelką chorobę i wszelką niemoc wśród ludu."
MATEUSZA 8:2-3 "I oto trędowaty, przystąpiwszy, złożył mu pokłon, mówiąc: Panie, jeśli chcesz, możesz mię
oczyścić. I wyciągnąwszy rękę, dotknął się go, mówiąc: Chcę, bądź oczyszczony! I natychmiast
został oczyszczony z trądu."
MATEUSZA 8:16 "A gdy nastał wieczór, przywiedli do niego wielu opętanych, a On (Jezus) wypędzał duchy słowem
i uzdrawiał wszystkich, którzy się źle mieli."
MARKA 6:12-13 "A oni poszli i wzywali do upamiętania. I wyganiali wiele demonów, i wielu chorych namaszczali
olejem, i uzdrawiali."
ŁUKASZA 10:9 "I uzdrawiajcie w nim chorych, i mówcie do nich: Przybliżyło się do was Królestwo Boże."
JANA 6:2 "A szło za nim mnóstwo ludu, bo widzieli cuda, które czynił na chorych."
JANA 14:12-14 "Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam (Jezus): Kto wierzy we mnie, ten także dokonywać będzie
uczynków, które Ja czynię, i większe nad te czynić będzie; bo Ja idę do Ojca. I o cokolwiek prosić
będziecie w imieniu moim, to uczynię, aby Ojciec był uwielbiony w Synu. Jeśli o co prosić
będziecie w imieniu moim, spełnię to."
DZ. APOST. 6:8 "A Szczepan, pełen łaski i mocy, czynił cuda i znaki wielkie wśród ludu."
DZ. APOST. 8:5-7 Filip w Samarii. "...Ludzie zaś przyjmowali uważnie i zgodnie to, co Filip mówił, gdy go słyszeli i
widzieli cuda, które czynił. Albowiem duchy nieczyste wychodziły z wielkim krzykiem z wielu,
którzy je mieli, wielu też sparaliżowanych i ułomnych zostało uzdrowionych..."
DZ. APOST. 19:11-12 "Niezwykłe też cuda czynił Bóg przez ręce Pawła, tak iż nawet chustki lub przepaski, które dotknęły
skóry jego, zanoszono do chorych i ustępowały od nich choroby, a złe duchy wychodziły."
DZ. APOST. 28:8-9 "... Paweł poszedł do niego i modlił się, a włożywszy na niego ręce, uzdrowił go. A gdy to się stało,
przychodzili także inni mieszkańcy wyspy, którzy byli chorzy, i byli uzdrawiani."
OTO JEST NASZ JEZUS:
HEBRAJCZYKÓW 13:8 "JEZUS CHRYSTUS WCZORAJ I DZIŚ, TEN SAM I NA WIEKI."
JAKUBA 5:14-15 "Choruje kto między wami?...niech się modlą nad nim... A modlitwa płynąca z wiary uzdrowi
chorego i Pan go podźwignie..."
3 JANA 2 "Umiłowany! Modlę się o to, aby ci się we wszystkim dobrze powodziło i abyś był zdrów tak, jak
dobrze się ma dusza twoja."
WSZYSTKIE TE OBIETNICE SĄ DLA WIERZĄCYCH DZISIAJ !
PRZECZYTAJ O JEDYNYM ZBAWIENIU (KTÓRE ZAWIERA UZDROWIENIE) W SŁOWIE BOŻYM:
MARKA 16:15-20 "I rzekł im (Jezus): Idąc na cały świat, głoście ewangelię wszystkiemu stworzeniu. Kto uwierzy i
ochrzczony zostanie, będzie zbawiony, ale kto nie uwierzy, będzie potępiony. A takie znaki będą
towarzyszyły tym, którzy uwierzyli: w imieniu moim demony wyganiać będą, nowymi językami
mówić będą, węże brać będą, a choćby coś trującego wypili nie zaszkodzi im. Na chorych ręce
kłaść będą, a ci wyzdrowieją... Oni (uczniowie) zaś poszli i wszędzie kazali, a Pan im pomagał i
potwierdzał ich słowo znakami, które mu towarzyszyły."
IZAJASZA 53:5 "Lecz on (Jezus) zraniony jest za występki nasze, starty za winy nasze. Ukarany został dla naszego
zbawienia, a jego ranami jesteśmy uleczeni."
DZ. APOST. 2:1-4 "A gdy nadszedł dzień Zielonych Świąt, byli wszyscy razem na jednym miejscu... I napełnieni
zostali wszyscy Duchem Świętym, i zaczęli mówić innymi językami, tak jak im Duch poddawał."
DZ. APOST. 2:37-39 "A gdy to usłyszeli, byli poruszeni do głębi i rzekli do Piotra i pozostałych apostołów: Co mamy
czynić, mężowie bracia? A Piotr do nich: Upamiętajcie się i niechaj się każdy z was da ochrzcić w
imię Jezusa Chrystusa, na odpuszczenie grzechów waszych, a otrzymacie dar Ducha Świętego.
Obietnica ta bowiem odnosi się do was i do dzieci waszych oraz do wszystkich, kórzy są z dala, ilu
ich Pan, Bóg nasz, powoła."
TO ODNOSI SIĘ DO CIEBIE DZIŚ !
ŁUKASZA 6:46 "Dlaczego mówicie do mnie: Panie, Panie, a nie czynicie tego, co mówię?"
V MOJŻESZOWA 4:2 "Niczego nie dodacie do tego, co ja wam nakazuję, i niczego z tego nie ujmiecie, przestrzegając
przykazań PANA, waszego Boga, które ja wam nakazuję."
PRZYPOWIEŚCI 30:6 "Nie dodawaj nic do jego słów, aby cię nie zganił i nie uznał za kłamcę."
KAZNODZIEI 3:14 "Wiem, że wszystko, cokolwiek Bóg czyni, trwa na wieki: nic nie można do tego dodać i nic z tego
ująć; a Bóg czyni to, aby się go bano."
KAŻDA OSOBA JEST OSTRZEŻONA, BY NIC NIE DODAWAŁA BĄDŹ UJMOWAŁA
Z NAPISANEGO SŁOWA BOŻEGO, BIBLII - BĄDŹ TEGO ŚWIADOM TERAZ!
SŁOWO BOGA MÓWI, ŻE 'TAK' !!!
2 MOJŻESZOWA 15:26 "...Jeżeli pilnie słuchać BĘDZIESZ głosu PANA, Boga twego, i czynić będziesz to, co prawe w
oczach jego, i jeżeli zważać będziesz na przykazania jego, i strzec będziesz wszystkich przepisów
jego, to żadną chorobą, którą dotknąłem Egipt, nie dotknę ciebie ..."
2 MOJŻESZOWA 23:25 "Służcie PANU, Bogu waszemu, a On pobłogosławi chleb twój i wodę twoją. Oddalę też choroby
spośród ciebie."
5 MOJŻESZOWA 7:15 "PAN oddali od ciebie wszelką chorobę..."
PSALM 103:2-3 "Błogosław, duszo moja, PANU i nie zapominaj wszystkich dobrodziejstw jego! On odpuszcza
wszystkie winy twoje, leczy wszystkie choroby twoje."
PSALM 107:20 "Posłał słowo swoje, aby ich uleczyć i wyratować ich od zagłady."
PRZYP. 4:20-22 "... zwróć uwagę na moje słowa... bo są życiem dla tych, którzy je znajdują, i lekarstwem dla
całego ich ciała."
IZAJASZA 53:5 "Lecz on (Jezus) zraniony jest za występki nasze, starty za winy nasze. Ukarany został dla naszego
(całkowitego) zbawienia, a jego ranami jesteśmy uleczeni."
MATEUSZA 4:23 "I obchodził Jezus całą Galileę... uzdrawiając wszelką chorobę i wszelką niemoc wśród ludu."
MATEUSZA 8:2-3 "I oto trędowaty, przystąpiwszy, złożył mu pokłon, mówiąc: Panie, jeśli chcesz, możesz mię
oczyścić. I wyciągnąwszy rękę, dotknął się go, mówiąc: Chcę, bądź oczyszczony! I natychmiast
został oczyszczony z trądu."
MATEUSZA 8:16 "A gdy nastał wieczór, przywiedli do niego wielu opętanych, a On (Jezus) wypędzał duchy słowem
i uzdrawiał wszystkich, którzy się źle mieli."
MARKA 6:12-13 "A oni poszli i wzywali do upamiętania. I wyganiali wiele demonów, i wielu chorych namaszczali
olejem, i uzdrawiali."
ŁUKASZA 10:9 "I uzdrawiajcie w nim chorych, i mówcie do nich: Przybliżyło się do was Królestwo Boże."
JANA 6:2 "A szło za nim mnóstwo ludu, bo widzieli cuda, które czynił na chorych."
JANA 14:12-14 "Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam (Jezus): Kto wierzy we mnie, ten także dokonywać będzie
uczynków, które Ja czynię, i większe nad te czynić będzie; bo Ja idę do Ojca. I o cokolwiek prosić
będziecie w imieniu moim, to uczynię, aby Ojciec był uwielbiony w Synu. Jeśli o co prosić
będziecie w imieniu moim, spełnię to."
DZ. APOST. 6:8 "A Szczepan, pełen łaski i mocy, czynił cuda i znaki wielkie wśród ludu."
DZ. APOST. 8:5-7 Filip w Samarii. "...Ludzie zaś przyjmowali uważnie i zgodnie to, co Filip mówił, gdy go słyszeli i
widzieli cuda, które czynił. Albowiem duchy nieczyste wychodziły z wielkim krzykiem z wielu,
którzy je mieli, wielu też sparaliżowanych i ułomnych zostało uzdrowionych..."
DZ. APOST. 19:11-12 "Niezwykłe też cuda czynił Bóg przez ręce Pawła, tak iż nawet chustki lub przepaski, które dotknęły
skóry jego, zanoszono do chorych i ustępowały od nich choroby, a złe duchy wychodziły."
DZ. APOST. 28:8-9 "... Paweł poszedł do niego i modlił się, a włożywszy na niego ręce, uzdrowił go. A gdy to się stało,
przychodzili także inni mieszkańcy wyspy, którzy byli chorzy, i byli uzdrawiani."
OTO JEST NASZ JEZUS:
HEBRAJCZYKÓW 13:8 "JEZUS CHRYSTUS WCZORAJ I DZIŚ, TEN SAM I NA WIEKI."
JAKUBA 5:14-15 "Choruje kto między wami?...niech się modlą nad nim... A modlitwa płynąca z wiary uzdrowi
chorego i Pan go podźwignie..."
3 JANA 2 "Umiłowany! Modlę się o to, aby ci się we wszystkim dobrze powodziło i abyś był zdrów tak, jak
dobrze się ma dusza twoja."
WSZYSTKIE TE OBIETNICE SĄ DLA WIERZĄCYCH DZISIAJ !
PRZECZYTAJ O JEDYNYM ZBAWIENIU (KTÓRE ZAWIERA UZDROWIENIE) W SŁOWIE BOŻYM:
MARKA 16:15-20 "I rzekł im (Jezus): Idąc na cały świat, głoście ewangelię wszystkiemu stworzeniu. Kto uwierzy i
ochrzczony zostanie, będzie zbawiony, ale kto nie uwierzy, będzie potępiony. A takie znaki będą
towarzyszyły tym, którzy uwierzyli: w imieniu moim demony wyganiać będą, nowymi językami
mówić będą, węże brać będą, a choćby coś trującego wypili nie zaszkodzi im. Na chorych ręce
kłaść będą, a ci wyzdrowieją... Oni (uczniowie) zaś poszli i wszędzie kazali, a Pan im pomagał i
potwierdzał ich słowo znakami, które mu towarzyszyły."
IZAJASZA 53:5 "Lecz on (Jezus) zraniony jest za występki nasze, starty za winy nasze. Ukarany został dla naszego
zbawienia, a jego ranami jesteśmy uleczeni."
DZ. APOST. 2:1-4 "A gdy nadszedł dzień Zielonych Świąt, byli wszyscy razem na jednym miejscu... I napełnieni
zostali wszyscy Duchem Świętym, i zaczęli mówić innymi językami, tak jak im Duch poddawał."
DZ. APOST. 2:37-39 "A gdy to usłyszeli, byli poruszeni do głębi i rzekli do Piotra i pozostałych apostołów: Co mamy
czynić, mężowie bracia? A Piotr do nich: Upamiętajcie się i niechaj się każdy z was da ochrzcić w
imię Jezusa Chrystusa, na odpuszczenie grzechów waszych, a otrzymacie dar Ducha Świętego.
Obietnica ta bowiem odnosi się do was i do dzieci waszych oraz do wszystkich, kórzy są z dala, ilu
ich Pan, Bóg nasz, powoła."
TO ODNOSI SIĘ DO CIEBIE DZIŚ !
ŁUKASZA 6:46 "Dlaczego mówicie do mnie: Panie, Panie, a nie czynicie tego, co mówię?"
V MOJŻESZOWA 4:2 "Niczego nie dodacie do tego, co ja wam nakazuję, i niczego z tego nie ujmiecie, przestrzegając
przykazań PANA, waszego Boga, które ja wam nakazuję."
PRZYPOWIEŚCI 30:6 "Nie dodawaj nic do jego słów, aby cię nie zganił i nie uznał za kłamcę."
KAZNODZIEI 3:14 "Wiem, że wszystko, cokolwiek Bóg czyni, trwa na wieki: nic nie można do tego dodać i nic z tego
ująć; a Bóg czyni to, aby się go bano."
KAŻDA OSOBA JEST OSTRZEŻONA, BY NIC NIE DODAWAŁA BĄDŹ UJMOWAŁA
Z NAPISANEGO SŁOWA BOŻEGO, BIBLII - BĄDŹ TEGO ŚWIADOM TERAZ!
Czas na Uzdrowienie
Czas na Uzdrowienie
Duch Pański powiedział, „Dzisiaj Hugo zostanie uzdrowiony.”
Często w naszych modlitwach nie bierzemy pod uwagę Bożej wszechmocnej mocy, która wypełnia
każdą fazę naszego życia. Nasz wszechmądry Bóg jest Wszechmocny.Świat rządzony jest przez
jego przewidywalność a szczególne zdarzenia są przeznaczone na odpowiedni Boży czas (DAN
4:35).
Pragnę opowiedzieć wam o uzdrowieniu pleców mojego męża. Świetnie jest to opisane w
Kaznodzieii Salomona 3:1,3: „Wszystko ma swój czas i każda sprawa pod niebem ma swoją porę: Jest
czas zabijania i czas leczenia; jest czas burzenia i czas budowania.”
Od 1947 roku mój mąż cierpiał z powodu uszkodzenia pleców. Po licznych badaniach i zdjęciach
rentgenowskich stwierdzono w końcu, że ma złamane kręgi. Zaproponowano mu operację, ale bez
jakichkolwiek gwarancji na sukces. Tak więc odmówił.
Cierpiał okresowo przez kilka lat. Czasami lekarze musieli przychodzić do nas codziennie, by dać
mu zastrzyk z morfiny – po prostu ból był tak ciężki. Czuł się lepiej tylko przez chwilę, ale później
tylko jedno złe poruszenie mogło spowodować nowy ból.
W tym czasie był pastorem. Każdy ewangelista, który nas odwiedzał modlił się o niego.
Podbudowywali go by miał wiarę; brali go z jego łóżka i zginali w przód. A kiedy odchodzili ból
spowodowany wyczerpaniem był często większy niż wcześniej.
Często pytany był przez dobrze życzących mu Chrześćijan o jego oddanie i wiarę. Czy wszystko
było w porządku pomiędzy nim a Bogiem? Zwykli jesteśmy zbyt szybko myśleć, że choroba jest
wynikiem naszej grzeszności. Nasz błędny osąd może spowodować gniew i uczucie
niesprawiedliwości.
Uczniowie także popełnili ten sam bląd, kiedy to dopytywali się o niewidomego meżczyznę:
„Mistrzu, kto zgrzeszył, on czy rodzice jego, że się ślepym urodził?” Jezus odpowiedział: „Ani on nie
zgrzeszył, ani rodzice jego, lecz aby się na nim objawiły dzieła Boże” (JANA 9:2-3).
Po każdej wizycie takich Chrześcijan, którzy mieli dobre intencje, ale popełniali błąd, musiałam
radzić sobie z duchowym bólem i samopotępianiem się mojego męża. Wiedzialam, że nie było
żadnego grzechu w jego życiu; nawet grzechu, o którym bym nie wiedziała, ponieważ był
pokornym mężczyzną o duchowej dojrzałości z chrześcijańskim charakterem. Pewnego razu,
wcześnie rano, Duch Pański obudził mnie i wypowiedział następujące słowa do mojego serca,
„Dzisiaj Hugo zostanie uzdrowiony. Namaść go olejem i przeczytaj Jakuba 5:14-15. Modlitwa wiary
uwolni go z jego choroby, a Pan odnowi go.”
Podekscytowana powtórzyłam Hugo wiadomość o uzdrowieniu mówiąc, „Ojciec, Pan powiedział
mi, że będziesz uzdrowiony tego ranka.“ On słyszał czesto jak wcześniej mówiłam te słowa.
Powiedziałam, „Zrobię ci śniadanie, a wtedy zadzwonię do mamy i obydwie pomodlimy się o
ciebie.” Poszłam na dół i przygotowałam mu śniadanie na tacy. Zanim zaniosłam ją na górę,
zajrzałam do skrzynki na listy. Chciałam przeczytać listy w czasie gdy on będzie jadł. Był tam fakslist
od siostry Straisinger z Kalifornii; była ona cennym przyjacielem, która po przeczytaniu
artykułu, który raz napisałam do „Pentecostal Ewangel”, napisała do mnie i utrzymywała kontakt
od tamtego czasu. Nigdy nie poznałam jej osobiscie, ale opowiedziałam jej o chorobie mojego
męża.
Oto, co zawierał jej list:
„W niedziele wieczorem strasznie martwiłam się o twego męża i poczułam konieczność, by
poprosić mojego pastora, aby namaścił chustkę i pomodlił się nad nią, co też i uczynił. A ja ją tobie
teraz wysyłam. Kiedy otrzymasz ją połóż na ciele męża, modł się i przeczytaj Jakuba 5:14,15 a on
zostanie uzdrowiony.”
Moje serce skakało z radości. Co za cudowne potwierdzenie tego, co Bóg powiedział mi
wcześniej, i jak dokładnie na czas.
Modliliśmy się i położyliśmy chustkę na ciele mojego męża, i mimo że nie było widzialnego
dowodu jego uzdrowienia, od tego dnia począwszy zaczął czuć się lepiej. Nigdy więcej nie miał
problemów ze swoimi plecami.
Jeśli potrzebujesz uzdrowienia miej odwagę. Opóźnienie nie oznacza odmowy. Bóg jest Panem i
ma Swój czas na uzdrowienie.
Ewangelistka Daena Carguel
Duch Pański powiedział, „Dzisiaj Hugo zostanie uzdrowiony.”
Często w naszych modlitwach nie bierzemy pod uwagę Bożej wszechmocnej mocy, która wypełnia
każdą fazę naszego życia. Nasz wszechmądry Bóg jest Wszechmocny.Świat rządzony jest przez
jego przewidywalność a szczególne zdarzenia są przeznaczone na odpowiedni Boży czas (DAN
4:35).
Pragnę opowiedzieć wam o uzdrowieniu pleców mojego męża. Świetnie jest to opisane w
Kaznodzieii Salomona 3:1,3: „Wszystko ma swój czas i każda sprawa pod niebem ma swoją porę: Jest
czas zabijania i czas leczenia; jest czas burzenia i czas budowania.”
Od 1947 roku mój mąż cierpiał z powodu uszkodzenia pleców. Po licznych badaniach i zdjęciach
rentgenowskich stwierdzono w końcu, że ma złamane kręgi. Zaproponowano mu operację, ale bez
jakichkolwiek gwarancji na sukces. Tak więc odmówił.
Cierpiał okresowo przez kilka lat. Czasami lekarze musieli przychodzić do nas codziennie, by dać
mu zastrzyk z morfiny – po prostu ból był tak ciężki. Czuł się lepiej tylko przez chwilę, ale później
tylko jedno złe poruszenie mogło spowodować nowy ból.
W tym czasie był pastorem. Każdy ewangelista, który nas odwiedzał modlił się o niego.
Podbudowywali go by miał wiarę; brali go z jego łóżka i zginali w przód. A kiedy odchodzili ból
spowodowany wyczerpaniem był często większy niż wcześniej.
Często pytany był przez dobrze życzących mu Chrześćijan o jego oddanie i wiarę. Czy wszystko
było w porządku pomiędzy nim a Bogiem? Zwykli jesteśmy zbyt szybko myśleć, że choroba jest
wynikiem naszej grzeszności. Nasz błędny osąd może spowodować gniew i uczucie
niesprawiedliwości.
Uczniowie także popełnili ten sam bląd, kiedy to dopytywali się o niewidomego meżczyznę:
„Mistrzu, kto zgrzeszył, on czy rodzice jego, że się ślepym urodził?” Jezus odpowiedział: „Ani on nie
zgrzeszył, ani rodzice jego, lecz aby się na nim objawiły dzieła Boże” (JANA 9:2-3).
Po każdej wizycie takich Chrześcijan, którzy mieli dobre intencje, ale popełniali błąd, musiałam
radzić sobie z duchowym bólem i samopotępianiem się mojego męża. Wiedzialam, że nie było
żadnego grzechu w jego życiu; nawet grzechu, o którym bym nie wiedziała, ponieważ był
pokornym mężczyzną o duchowej dojrzałości z chrześcijańskim charakterem. Pewnego razu,
wcześnie rano, Duch Pański obudził mnie i wypowiedział następujące słowa do mojego serca,
„Dzisiaj Hugo zostanie uzdrowiony. Namaść go olejem i przeczytaj Jakuba 5:14-15. Modlitwa wiary
uwolni go z jego choroby, a Pan odnowi go.”
Podekscytowana powtórzyłam Hugo wiadomość o uzdrowieniu mówiąc, „Ojciec, Pan powiedział
mi, że będziesz uzdrowiony tego ranka.“ On słyszał czesto jak wcześniej mówiłam te słowa.
Powiedziałam, „Zrobię ci śniadanie, a wtedy zadzwonię do mamy i obydwie pomodlimy się o
ciebie.” Poszłam na dół i przygotowałam mu śniadanie na tacy. Zanim zaniosłam ją na górę,
zajrzałam do skrzynki na listy. Chciałam przeczytać listy w czasie gdy on będzie jadł. Był tam fakslist
od siostry Straisinger z Kalifornii; była ona cennym przyjacielem, która po przeczytaniu
artykułu, który raz napisałam do „Pentecostal Ewangel”, napisała do mnie i utrzymywała kontakt
od tamtego czasu. Nigdy nie poznałam jej osobiscie, ale opowiedziałam jej o chorobie mojego
męża.
Oto, co zawierał jej list:
„W niedziele wieczorem strasznie martwiłam się o twego męża i poczułam konieczność, by
poprosić mojego pastora, aby namaścił chustkę i pomodlił się nad nią, co też i uczynił. A ja ją tobie
teraz wysyłam. Kiedy otrzymasz ją połóż na ciele męża, modł się i przeczytaj Jakuba 5:14,15 a on
zostanie uzdrowiony.”
Moje serce skakało z radości. Co za cudowne potwierdzenie tego, co Bóg powiedział mi
wcześniej, i jak dokładnie na czas.
Modliliśmy się i położyliśmy chustkę na ciele mojego męża, i mimo że nie było widzialnego
dowodu jego uzdrowienia, od tego dnia począwszy zaczął czuć się lepiej. Nigdy więcej nie miał
problemów ze swoimi plecami.
Jeśli potrzebujesz uzdrowienia miej odwagę. Opóźnienie nie oznacza odmowy. Bóg jest Panem i
ma Swój czas na uzdrowienie.
Ewangelistka Daena Carguel
CO BIBLIA MÓWI O DUCHU ŚWIĘTYM
CO BIBLIA MÓWI O DUCHU ŚWIĘTYM
MUSISZ OTRZYMAĆ BOŻEGO DUCHA ŚWIĘTEGO ZE ZNAKIEM MÓWIENIA
INNYMI JĘZYKAMI - JEŻELI CHCESZ OTRZYMAĆ ŻYCIE WIECZNE.
MATEUSZA 3:11 Zapowiedź wylania Ducha Świętego: "Ja was chrzczę wodą, ku upamiętaniu, ale Ten, który po mnie idzie,
jest mocniejszy niż ja... On (Jezus) was chrzcić będzie Duchem Świętym i ogniem."
JANA 3:5 "Odpowiedział Jezus: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się kto nie narodzi z wody i z Ducha, nie może
wejść do Królestwa Bożego."
RZYMIAN 8:9 "... Jeśli zaś kto nie ma Ducha Chrystusowego, ten nie jest jego."
Słowo Boże pokazuje w tej epoce, że każdy pragnący życia wiecznego musi otrzymać Ducha Jego.
ŁUKASZA 24:49 Uczniom powiedziano, aby czekali w Jeruzalem, aż Duch Święty zostanie na nich wylany.
DZ. APOST. 1:8 Duch Święty wnosi Bożą moc w życie człowieka.
ŁUKASZA 11:9-13 "Ja wam powiadam: Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą wam. Każdy
bowiem kto prosi, otrzymuje, a kto szuka, znajduje, a kto kołacze, temu otworzą... o ileż bardziej Ojciec
niebieski da Ducha Świętego tym, którzy go proszą"
DZ. APOST. 2:4 "I napełnieni zostali wszyscy Duchem Świętym, i zaczęli mówić innymi językami, tak jak im Duch dawał
wzmawiać."
(BOŻE SŁOWO POKAZUJE, że to jest rzeczywiste doświadczenie otrzymania Ducha Świętego).
DZ. APOST.10:44-46 Duch Święty jest dany wszystkim, posłusznym Bożemu Słowu. Korneliuszowi (który był Włochem)
dany był natychmiast: "...i na pogan został wylany dar Ducha Świętego; słyszeli ich bowiem jak mówili
językami i wielbili Boga."
DZ. APOST. 19:6 "A gdy Paweł włożył na nich ręce, zstąpił na nich Duch Święty i mówili językami, i prorokowali." Przeczytaj
wersety 1-7. Bóg żąda posłuszeństwa, wobec wzoru jaki ustanowił w Swym Słowie: nakazuje On
wszystkim ludziom naśladować go, by wejść do Jego Królestwa. BOŻE ZBAWIENIE JEST
DOŚWIADCZENIEM, a nie tylko formą ludzkich słów i dróg. MUSISZ BYĆ POSŁUSZNY BOGU!
1 KORYNTIAN 14:2 W liście do kościoła w Koryncie, Apostoł Paweł objaśnia ludziom kilka ważnych rzeczy dotyczących
modlitwy w językach. W wersecie tym widzimy, że osoba, która modli się w językach, mówi
bezpośrednio do Boga. Werset 4: wierzący sam 'buduje' swoją wiarę gdy się modli. Werset 22: Języki
są także ZNAKIEM dla niewierzących (zobacz HEBRAJCZYKÓW 2:4). Werset 39: Paweł zamyka
rozdział w Koryntian OSTRZEŻENIEM: "a językami mówić nie zabraniajcie". Zobacz także MARKA
16:16-18 wręcz przeciwnie: WIERZĄCY BĘDĄ MÓWIĆ JĘZYKAMI.
JANA 14:16-18, 22-26; JANA 15:26; JANA 16:7-14:
Wersety te pokazują, że tylko Duch Święty może objawić nam Boże Słowo.
JANA 7:38-39 "Kto wierzy we mnie, jak powiada Pismo, z wnętrza jego popłyną rzeki wody żywej. (A to mówił o Duchu,
którego mieli otrzymać ci, którzy w niego wierzyli...)"
JEŻELI NIE NAŚLADUJESZ BOŻEGO WZORU ZBAWIENIA - NIE JESTEŚ ZBAWIONY !
DZ. APOST. 2:37-39 Przykazanie i obietnica dla wszystkich tych którzy chcą naśladować Chrystusa: "A gdy to usłyszeli, byli
poruszeni do głębi i rzekli do Piotra i pozostałych apostołów: Co mamy czynić, mężowie bracia? A Piotr do
nich: Upamiętajcie się (zmieńcie swój umysł i patrzcie na Boga) i niechaj się każdy z was da ochrzcić
(zanurzyć pod wodą) w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a otrzymacie dar Ducha
Świętego. Obietnica ta bowiem odnosi się do was i do dzieci waszych oraz wszystkich, którzy są z dala, ilu ich
Pan, Bóg nasz, powoła."
(Skąd będziemy wiedzieli, że otrzymaliśmy Ducha Świętego? Przeczytaj jeszcze raz
DZ. APOST. 2:4. Gdy Duch Świety napełnia osobę,. sprawia, że zaczyna ona mówić językami).
TO JEST WZÓR ZBAWIENIA USTANOWIONY W BOŻYM SŁOWIE - NIE WOLNO GO ZMIENIAĆ
MUSISZ OTRZYMAĆ BOŻEGO DUCHA ŚWIĘTEGO ZE ZNAKIEM MÓWIENIA
INNYMI JĘZYKAMI - JEŻELI CHCESZ OTRZYMAĆ ŻYCIE WIECZNE.
MATEUSZA 3:11 Zapowiedź wylania Ducha Świętego: "Ja was chrzczę wodą, ku upamiętaniu, ale Ten, który po mnie idzie,
jest mocniejszy niż ja... On (Jezus) was chrzcić będzie Duchem Świętym i ogniem."
JANA 3:5 "Odpowiedział Jezus: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się kto nie narodzi z wody i z Ducha, nie może
wejść do Królestwa Bożego."
RZYMIAN 8:9 "... Jeśli zaś kto nie ma Ducha Chrystusowego, ten nie jest jego."
Słowo Boże pokazuje w tej epoce, że każdy pragnący życia wiecznego musi otrzymać Ducha Jego.
ŁUKASZA 24:49 Uczniom powiedziano, aby czekali w Jeruzalem, aż Duch Święty zostanie na nich wylany.
DZ. APOST. 1:8 Duch Święty wnosi Bożą moc w życie człowieka.
ŁUKASZA 11:9-13 "Ja wam powiadam: Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą wam. Każdy
bowiem kto prosi, otrzymuje, a kto szuka, znajduje, a kto kołacze, temu otworzą... o ileż bardziej Ojciec
niebieski da Ducha Świętego tym, którzy go proszą"
DZ. APOST. 2:4 "I napełnieni zostali wszyscy Duchem Świętym, i zaczęli mówić innymi językami, tak jak im Duch dawał
wzmawiać."
(BOŻE SŁOWO POKAZUJE, że to jest rzeczywiste doświadczenie otrzymania Ducha Świętego).
DZ. APOST.10:44-46 Duch Święty jest dany wszystkim, posłusznym Bożemu Słowu. Korneliuszowi (który był Włochem)
dany był natychmiast: "...i na pogan został wylany dar Ducha Świętego; słyszeli ich bowiem jak mówili
językami i wielbili Boga."
DZ. APOST. 19:6 "A gdy Paweł włożył na nich ręce, zstąpił na nich Duch Święty i mówili językami, i prorokowali." Przeczytaj
wersety 1-7. Bóg żąda posłuszeństwa, wobec wzoru jaki ustanowił w Swym Słowie: nakazuje On
wszystkim ludziom naśladować go, by wejść do Jego Królestwa. BOŻE ZBAWIENIE JEST
DOŚWIADCZENIEM, a nie tylko formą ludzkich słów i dróg. MUSISZ BYĆ POSŁUSZNY BOGU!
1 KORYNTIAN 14:2 W liście do kościoła w Koryncie, Apostoł Paweł objaśnia ludziom kilka ważnych rzeczy dotyczących
modlitwy w językach. W wersecie tym widzimy, że osoba, która modli się w językach, mówi
bezpośrednio do Boga. Werset 4: wierzący sam 'buduje' swoją wiarę gdy się modli. Werset 22: Języki
są także ZNAKIEM dla niewierzących (zobacz HEBRAJCZYKÓW 2:4). Werset 39: Paweł zamyka
rozdział w Koryntian OSTRZEŻENIEM: "a językami mówić nie zabraniajcie". Zobacz także MARKA
16:16-18 wręcz przeciwnie: WIERZĄCY BĘDĄ MÓWIĆ JĘZYKAMI.
JANA 14:16-18, 22-26; JANA 15:26; JANA 16:7-14:
Wersety te pokazują, że tylko Duch Święty może objawić nam Boże Słowo.
JANA 7:38-39 "Kto wierzy we mnie, jak powiada Pismo, z wnętrza jego popłyną rzeki wody żywej. (A to mówił o Duchu,
którego mieli otrzymać ci, którzy w niego wierzyli...)"
JEŻELI NIE NAŚLADUJESZ BOŻEGO WZORU ZBAWIENIA - NIE JESTEŚ ZBAWIONY !
DZ. APOST. 2:37-39 Przykazanie i obietnica dla wszystkich tych którzy chcą naśladować Chrystusa: "A gdy to usłyszeli, byli
poruszeni do głębi i rzekli do Piotra i pozostałych apostołów: Co mamy czynić, mężowie bracia? A Piotr do
nich: Upamiętajcie się (zmieńcie swój umysł i patrzcie na Boga) i niechaj się każdy z was da ochrzcić
(zanurzyć pod wodą) w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a otrzymacie dar Ducha
Świętego. Obietnica ta bowiem odnosi się do was i do dzieci waszych oraz wszystkich, którzy są z dala, ilu ich
Pan, Bóg nasz, powoła."
(Skąd będziemy wiedzieli, że otrzymaliśmy Ducha Świętego? Przeczytaj jeszcze raz
DZ. APOST. 2:4. Gdy Duch Świety napełnia osobę,. sprawia, że zaczyna ona mówić językami).
TO JEST WZÓR ZBAWIENIA USTANOWIONY W BOŻYM SŁOWIE - NIE WOLNO GO ZMIENIAĆ
CO MÓWI BIBLIA O CHRZCIE WODNYM?
CO MÓWI BIBLIA O CHRZCIE WODNYM
POKROPIENIE - CZY ZANURZENIE?
WYZWANIE, ABY BYĆ ZBAWIONYM W BOŻY SPOSÓB, KTÓRY JEST JEDYNYM SPOSOBEM!
MATEUSZA 3:16 W tym wersecie widzimy, że Jan Chrzciciel był prowadzony przez Ducha Bożego by
ustanowić metodę chrztu: "A gdy Jezus został ochrzczony, wnet wystąpił z wody..."
(W języku greckim chrzest oznacza: 'zanurzyć', a NIE POKROPIĆ!)
MATEUSZA 28:19-20 "Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.
Ucząc je przestrzegać wszystkiego, co ja (Jezus) wam przykazałem ..."
MARKA 16:16-18 "Kto uwierzy i ochrzczony zostanie, będzie zbawiony.... A takie znaki będą towarzyszyły tym, którzy
uwierzyli: w imieniu moim demony wyganiać będą, nowymi językami mówić będą. Węże brać będą,
a choćby coś trującego wypili nie zaszkodzi im. Na chorych ręce kłaść będą, a ci wyzdrowieją."
JANA 3:23 Jan chrzcił w Ainon. Dlaczego? "... bo tam było dużo wody..."
DZ. APOST. 2:38 Piotr powiedział: "Upamiętajcie się i niechaj się każdy z was da ochrzcić... a otrzymacie dar
Ducha Świętego."
DZ. APOST. 8:12 "Kiedy jednak uwierzyli Filipowi, który zwiastował dobrą nowinę o Królestwie Bożym i o imieniu
Jezusa Chrystusa, dawali się ochrzcić, zarówno mężczyźni, jak i niewiasty."
DZ. APOST. 8:36 i 38 "...zeszli obaj do wody... i ochrzcił go"
(Nie ma tu pokrapiania. Pokrapianie jest wymyśloną przez człowieka niebiblijną nauką.)
DZ. APOST. 10:47-48 Korneliusz i jego przyjaciele otrzymali właśnie Ducha Świętego, co było potwierdzone
mówieniem w innych językach:
Piotr "rozkazał ich ochrzcić w imię Jezusa Chrystusa."
DZ. APOST. 18:8 "A Kryspus, przełożony synagogi, uwierzył w Pana wraz z całym swoim domem, także wielu z
Koryntian, którzy słuchali, uwierzyło i przyjmowało chrzest."
DZ. APOST. 22:16 "A czemu teraz zwlekasz? Wstań, daj się ochrzcić i obmyj grzechy swoje, wezwawszy imienia jego."
RZYMIAN 6:4-5 "Pogrzebani tedy jesteśmy wraz z nim przez chrzest w śmierć, abyśmy jak Chrystus wskrzeszony
został z martwych przez chwałę Ojca, tak i my nowe życie prowadzili. Bo jeśli wrośliśmy w
podobieństwo jego śmierci, wrośniemy również w podobieństwo jego zmartwychwstania." (Tak jak
Duch Święty podniósł Jezusa z grobu).
KOLOSAN 2:12 "Wraz z nim zostaliście pogrzebani w chrzcie..."
1 PIOTRA 3:21 '"Ona jest obrazem chrztu, który teraz i was zbawia..."
ŁUKASZA 6:46 "Dlaczego mówicie do mnie: Panie, Panie, a nie czynicie tego, co mówię?"
BÓG ŻĄDA, ABY WZÓR JEGO SŁOWA BYŁ DOKŁADNIE NAŚLADOWANY
BÓG PRZEKAZAŁ TEN WZÓR W DNIU PIĘĆDZIESIĄTNICY PRZEZ PIOTRA:
DZ. APOST. 2:37-40 "A gdy to usłyszeli, byli poruszeni do głębi i rzekli do Piotra i pozostałych apostołów: Co mamy
czynić, mężowie bracia? A Piotr do nich: Upamiętajcie się i niechaj się każdy z was da ochrzcić w
imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a otrzymacie dar Ducha Świętego.
Obietnica ta bowiem odnosi się do was i do dzieci waszych oraz do wszystkich, którzy są z dala, ilu
ich Pan, Bóg nasz, powoła. Wielu też innymi słowy składał świadectwo i napominał ich, mówiąc:
Ratujcie się spośród tego pokolenia przewrotnego."
POKROPIENIE - CZY ZANURZENIE?
WYZWANIE, ABY BYĆ ZBAWIONYM W BOŻY SPOSÓB, KTÓRY JEST JEDYNYM SPOSOBEM!
MATEUSZA 3:16 W tym wersecie widzimy, że Jan Chrzciciel był prowadzony przez Ducha Bożego by
ustanowić metodę chrztu: "A gdy Jezus został ochrzczony, wnet wystąpił z wody..."
(W języku greckim chrzest oznacza: 'zanurzyć', a NIE POKROPIĆ!)
MATEUSZA 28:19-20 "Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.
Ucząc je przestrzegać wszystkiego, co ja (Jezus) wam przykazałem ..."
MARKA 16:16-18 "Kto uwierzy i ochrzczony zostanie, będzie zbawiony.... A takie znaki będą towarzyszyły tym, którzy
uwierzyli: w imieniu moim demony wyganiać będą, nowymi językami mówić będą. Węże brać będą,
a choćby coś trującego wypili nie zaszkodzi im. Na chorych ręce kłaść będą, a ci wyzdrowieją."
JANA 3:23 Jan chrzcił w Ainon. Dlaczego? "... bo tam było dużo wody..."
DZ. APOST. 2:38 Piotr powiedział: "Upamiętajcie się i niechaj się każdy z was da ochrzcić... a otrzymacie dar
Ducha Świętego."
DZ. APOST. 8:12 "Kiedy jednak uwierzyli Filipowi, który zwiastował dobrą nowinę o Królestwie Bożym i o imieniu
Jezusa Chrystusa, dawali się ochrzcić, zarówno mężczyźni, jak i niewiasty."
DZ. APOST. 8:36 i 38 "...zeszli obaj do wody... i ochrzcił go"
(Nie ma tu pokrapiania. Pokrapianie jest wymyśloną przez człowieka niebiblijną nauką.)
DZ. APOST. 10:47-48 Korneliusz i jego przyjaciele otrzymali właśnie Ducha Świętego, co było potwierdzone
mówieniem w innych językach:
Piotr "rozkazał ich ochrzcić w imię Jezusa Chrystusa."
DZ. APOST. 18:8 "A Kryspus, przełożony synagogi, uwierzył w Pana wraz z całym swoim domem, także wielu z
Koryntian, którzy słuchali, uwierzyło i przyjmowało chrzest."
DZ. APOST. 22:16 "A czemu teraz zwlekasz? Wstań, daj się ochrzcić i obmyj grzechy swoje, wezwawszy imienia jego."
RZYMIAN 6:4-5 "Pogrzebani tedy jesteśmy wraz z nim przez chrzest w śmierć, abyśmy jak Chrystus wskrzeszony
został z martwych przez chwałę Ojca, tak i my nowe życie prowadzili. Bo jeśli wrośliśmy w
podobieństwo jego śmierci, wrośniemy również w podobieństwo jego zmartwychwstania." (Tak jak
Duch Święty podniósł Jezusa z grobu).
KOLOSAN 2:12 "Wraz z nim zostaliście pogrzebani w chrzcie..."
1 PIOTRA 3:21 '"Ona jest obrazem chrztu, który teraz i was zbawia..."
ŁUKASZA 6:46 "Dlaczego mówicie do mnie: Panie, Panie, a nie czynicie tego, co mówię?"
BÓG ŻĄDA, ABY WZÓR JEGO SŁOWA BYŁ DOKŁADNIE NAŚLADOWANY
BÓG PRZEKAZAŁ TEN WZÓR W DNIU PIĘĆDZIESIĄTNICY PRZEZ PIOTRA:
DZ. APOST. 2:37-40 "A gdy to usłyszeli, byli poruszeni do głębi i rzekli do Piotra i pozostałych apostołów: Co mamy
czynić, mężowie bracia? A Piotr do nich: Upamiętajcie się i niechaj się każdy z was da ochrzcić w
imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a otrzymacie dar Ducha Świętego.
Obietnica ta bowiem odnosi się do was i do dzieci waszych oraz do wszystkich, którzy są z dala, ilu
ich Pan, Bóg nasz, powoła. Wielu też innymi słowy składał świadectwo i napominał ich, mówiąc:
Ratujcie się spośród tego pokolenia przewrotnego."
Co Biblia mówi o alkocholu
Co Mówi Biblia o Alkoholu?
"Nie patrz na wino, jak się czerwieni, jak się skrzy w pucharze i lekko spływa do gardła. Bo w końcu
ukąsi jak wąż, wypuści jad jak żmija.” PRZYP 23:31-32
Wino - Sporządzanie i Użycie
Słowo "wino" użyte jest w niektórych częściach Biblii, ale nie zawsze jest jasne czy oznacza to
napój alkoholowy czy też nie. We wczesnych wiekach ludzie byli przyzwyczajeni do wyciskania
soku z winogron przeznaczonego do natychmiastowej konsumpcji. Możemy zobaczyć to w
1 Mojżeszowej 40:11: "A miałem w ręku puchar faraona. Wziąłem więc grona i wycisnąłem je do
pucharu faraona, a puchar wręczyłem faraonowi."
Było wiele metod zapobiegania fermentacji soku i temu by stał się alkoholem. Jedną z nich było
robienie gęstego soku poprzez gotowanie, chłodzenie, filtrowanie i ponowne podgrzewanie. Innym,
znanym już wówczas sposobem, było konserwowanie soku poprzez dodanie chemikaliów, takich
jak siarka. Do produkcji napoju alkoholowego, winogrona były wyciskane w dobrze
przewietrzonych pomieszczeniach, a sok był potem przechowywany w różnych kamiennych
naczyniach. Pory drożdżowe mogły osadzić się na soku rozpoczynając proces fermentacji.
Zasadniczo w ten sam sposób wino jest wytwarzane do dnia dzisiejszego.
Wino wytwarzane jest poprzez częściową lub całkowitą fermentację cukru znajdującego się w soku
owocowym. Drożdże odgrywają główną rolę w procesie fermentacji. Komórki drożdży produkują
system enzymów zwany "zymazą", który zdolny jest rozdzielić cukier na alkohol i CO2. Pory
drożdżowe znajdujące się w powietrzu lub w owocu, automatycznie rozpoczynają fermentację
kiedy wejdą w kontakt z rozkładającym się cukrem zawartym w owocu. Komercyjna produkcja
wina oczywiście nie może polegać na założeniu, że te komórki drożdży są już obecne, dlatego
używany jest specjalnie hodowany gatunek drożdży, by zapewnić szybką i skuteczną fermentację.
Normalnie zawartość alkoholu w winie wynosi między 6 a 14 procent. Zawartość
wyprodukowanego alkoholu zależy od tego, czy proces fermentacji był zatrzymany czy kompletny.
Wielkie znaczenie ma również zawartość cukru dostępnego dla fermentacji. W idealnych
warunkach maksymalna zawartość wyprodukowanego alkoholu podczas fermentacji wina wynosi
20 procent. Ta granica nie może być przekroczona, ponieważ komórki drożdży nie przeżyją w
wyższym stężeniu alkoholu.
Niektórzy twierdzą, że ludzie w czasach starożytnych nie wiedzieli jak zapobiec fermentacji soku.
Dlatego twierdzą, że wszystkie wina musiały być alkoholowe. Faktycznie istnieją dowody
pochodzące od wczesnych pisarzy, które podtrzymują twierdzenie, że pospolicie pito wina
bezalkoholowe, i że czasami były one nazywane najlepszymi winami. F.R. Lees (Ph.D.) i Dawson
Burns (M.A.) w swojej pracy "Temperance Bible Commentary" jasno i autentycznie cytują
Arystotelesa, Herodotusa, Józefa, Pliniusza, Columella i innych greckich i rzymskich pisarzy. Ta
książka zawiera co najmniej 5 metod konserwacji owoców i niedopuszczania do fermentacji soku
owocowego. Jednym z przykładów było dodawanie chemikaliów takich jak siarka, innym
odsączanie wody i zagęszczanie soku owocowego na syrop. Kiedy zagęszczenie cukru wynosi
ponad 32 procent, wtedy komórki drożdży nie mogą przeżyć i fermentacja jest zastopowana.
Jedyną rzeczą, jaką trzeba było zrobić, by otrzymać niesfermentowany sok z winogron było
rozcieńczenie syropu z wodą.
Pliniusz, który poświęcił przedmiotowi wina cały 14 rozdział swojej książki "Historia Naturalis" (60
lat po Chrystusie), odkrył, że istnieje 185 różnych nadających się do picia win.
Miejsce Alkoholu w Pismach Starego Testamentu
Sprawdzenie hebrajskiego tekstu pokazuje, że jedno angielskie słowo "wino" użyte jest do
tłumaczenia około trzynastu hebrajskich i aramejskich słów o różnym znaczeniu. "Wino" może
oznaczać owoc winorośli czyli winogrona, rodzynki lub kawałki rodzynek; płyny - gęste, rzadkie lub
gotowane; napoje - alkoholowe lub bezalkoholowe; wina - kwaśne, słodkie jak również ocet. Tak
więc znajdujemy słowo dla "młode wino" (IZ 65:8) jest to "tirosh", zaś "mocny napój" to "shekar"
a określeniem "wina" jest "yayin" (IZ 5:11). Tak więc w angielskiej wersji brak jest biblijnego
odniesienia do "wina", określenia te mogą więc być interpretowane bez zwrócenia uwagi na użyte
słowa hebrajskie, kontekst, ludzi, których to dotyczy i okresu odniesienia. Tak więc jasne
rozstrzygnięcie, co do rzeczywistego znaczenia i właściwa interpretacja nie zawsze jest możliwa.
Ponadto, bardzo ważne jest by zwrócić uwagę na to, że nie można porównywać współczesnych
napoi alkoholowych z tymi w czasach starożytnych, ponieważ destylacja alkoholu z wina itd.
zaczęła się dopiero około 1000 lat po narodzeniu Chrystusa. Stopniowo zaczęto używać tego jako
napoju alkoholowego, podczas gdy wzmacnianie wina czystym spirytusem, w celu podniesienia
zawartości alkoholu, nie było praktykowane przed XVIII wiekiem. Jak stwierdzono, naturalna
fermentacja, nigdy nie przekracza 14%, zaś współczesne napoje alkoholowe mogą zawierać do
50% alkoholu.
W hebrajskim nie ma specjalnego słowa, które zawsze oznaczałoby sfermentowane wino, ani też
nie ma żadnego słowa, które zawsze wyrażałoby Bożą zgodę, ani domyślną ani wyrażoną w jasny
sposób. Natomiast tam, gdzie jest mowa o "błogosławieństwie", w kontekście nie występuje nic, co
wskazywałoby na właściwości alkoholu - a wręcz przeciwnie. Słowo "yayin" w połączeniu z
błogosławieństwem występuje tylko dwa razy i powiązane jest z innymi polnymi produktami,
kukurydzą i oliwkami, podczas gdy "tirosh" w tym znaczeniu użyte jest jedenaście razy, (np. w JER
31:12) i jest połączone z żywnością jakieś trzydzieści razy.
W Starym Testamencie pijaństwo wraz ze wszystkimi jego konsekwencjami jest zawsze
obrzydliwością. "Wino - to szyderca, mocny trunek - to wrzaskliwa kłótnia" (PRZYP 20:1). Boże
niezadowolenie jest często połączone z napojami odurzającymi i skutkami ich spożywania,
wyrażone jest przez proroków w nie budzących wątpliwości wyrażeniach. (Zobacz również
IZ 5:11-12; 22:13; 28:1,7-8; 56:12; JOEL 1:5; AMOS 6:6).
Ziemia Kanaan była państwem rolniczym, mającym za swoje główne produkty kukurydzę, oliwki i
winogrona, a Izrael jest często używany jako symbol Bożej winnicy:
"Zaiste, winnicą PANA Zastępów jest dom izraelski, a mężowie judzcy ulubioną jego latoroślą..." IZ 5:7
Tak więc nie jest zaskakujące to, że znajdujemy symbol wina przeplatający się w wielu najbardziej
ulubionych i duchowych wersetach zarówno Starego jak i Nowego Testamentu. "Ja jestem krzewem
winnym, a wy jesteście winną latoroślą" jest głęboką alegorią w stosunku do tych, których życie jest
"ukryte w Chrystusie". W rezultacie twierdzi się, że wino (alkohol) musiało być postrzegane jako
dobry Boży dar dla ludzi. Prawdą jest, że Bóg dał ludziom winną latorośl i jej soczyste owoce, ale
to nie Bóg lecz człowiek wziął dający zdrowie sok winogronowy i zrobił napój, pozbawiony
składników odżywczych, ale silnie oddziałujący na umysł i ciało:
"Myśli serca ludzkiego są złe od młodości jego..." 1 MOJ 8:21
Hebrajskie Słowa Oznaczające Produkty Winnej Latorośli
Najczęściej występującymi słowami są wcześniej już użyte; "yayin", "shekar" i "tirosh".
"Yayin" jest użyte przynajmniej 140 razy. Jest ono postrzegane jako główny termin oznaczający
sok winogronowy wyrażony w rozmaity sposób. Możemy jedynie stwierdzić o jaki typ "wina"
chodzi w biblijnym kontekście. Pierwsza wzmianka o "yayin" powiązana jest z grzechem Noego
(1 MOJ 9:21). Jednak nie występuje wśród ofiar Abla mimo, że przyniósł je z owocu ziemi.
Słowa "yayin" i "shekar" tłumaczone jako "wino" i "mocny napój", występują razem kilkakrotnie
zawsze wskazując na napój odurzający. Greckie tłumaczenie Starego Testamentu, Septuaginta
(LXX), tłumaczy słowo jako "oinos" i "sikera".
"Shekar" w Starym Testamencie jest użyte 23 razy, ale tylko raz w Nowym Testamencie: "...wina, i
napoju mocnego pić nie będzie." (ŁUK 1:15).
Odkryte w 1887 roku listy Tell-Armana, a datowane na około 1380 lat przed Chrystusem,
wskazują, że jęczmień, miód i inne owoce, używane były do przyrządzania silnych napojów.
Zgodnie z Encyclopaedia Biblica, etymologia (pochodzenie wyrazów i ich znaczeń) słowa "shekar"
uzasadnia konkluzję, że oznacza on każdy rodzaj napoju alkoholowego, bez znaczenia z jakiego
źródła pochodzi.
Używanie alkoholu oraz mocnego napoju było zabronione kapłanom podczas świętej posługi w
Namiocie Zgromadzenia:
"Wina i mocnego napoju nie pijcie ani ty, ani synowie z tobą, gdy będziecie wchodzić do Namiotu
Zgromadzenia abyście nie pomarli. Jest to przepis wieczny dla waszych pokoleń, abyście umieli rozróżnić
między tym, co święte, a tym co nie święte, między tym, co czyste, a tym co nieczyste."
III MOJ 10:9,10 = EZECH 44:21
Duchowe znaczenie Nowego Testamentu jest następujące: przez śmierć Chrystusa możliwe jest
aby Duch Boży, który zamieszkuje najbardziej świętą część namiotu i świątyni w Jeruzalem,
zamieszkał w naszych ciałach (HEB 10:9-10; 1 KOR 3:16-17). Dlatego jesteśmy świątynią Bożą:
"Albo czy nie wiecie, że ciało wasze jest świątynią Ducha Świętego, który jest w was i którego macie od
Boga." 1 KOR 6:19
My, którzy żyjemy w wolności Nowego Przymierza wierzymy, że Jezus Chrystus przez Swoją Krew
wykupił ludzi "...z każdego plemienia i języka, i ludu, i narodu...", by służyli naszemu Bogu jako
kapłani (OBJ 5:9,10). Kapłaństwo wszystkich wierzących włącza każdego Chrześcijanina w
posługę nieograniczoną czasem. Oznacza to całkowite poświęcenie całego życia tak, że nie ma w
nim czasu na to byśmy mogli czynić różnicę pomiędzy świętością a nieświętością, czystością a
nieczystością. Chrześcijanin wypełnia zadanie przez cały czas; jest cały czas na służbie!
Trzecim często używanym hebrajskim słowem na oznaczenie "wina" jest "tirosh". W Septuagincie
(LXX) jest ono przetłumaczone jako "glukos", od którego pochodzi dzisiejsza polska forma
glukoza, dekstroza lub cukier winogronowy. W Nowym Testamencie jest ono użyte tylko raz, gdzie
w greckim jest to "gleukos", a w polskim tłumaczeniu "młode wino" (DZ AP 2:13). W Starym
Testamencie "tirosh" jest użyte około 37 razy.
Następnym słowem użytym w hebrajskim jest słowo "asis". Występuje ono w Izajasza 49:26,
Joela 1:5 i Amosa 9:13. Tłumaczenie w każdym przypadku brzmi "młode wino" lub "słodkie wino",
a kontekst sugeruje świeży sok z winogron.
Innym używanym hebrajskim słowem jest "chemer", które oznacza gęsty, klejący się syrop lub
pieniący się sok. Może to oznaczać wszystkie rodzaje wina.
Aramejskie słowo "chamar" pochodzi od hebrajskiego słowa "chemer" i jego użycie odpowiada
"yayin", co oznacza, że może być używane do przedstawienia każdego rodzaju wina.
"Yegev", które występuje szesnaście razy jest oryginalnie dziurą lub kadzią, do której składano
winogrona lub oliwki w celu konserwowania, lecz potem oznaczało ono całą aparaturę do
wyciskania wina.
Wino w Nowym Testamencie
W Nowym Testamencie uwagi dotyczące tego, co jest wyraźnie napojem alkoholowym występują
w powiązaniu z grupami ludzi, którzy zostali nawróceni na wiarę chrześcijańską w Azji Środkowej,
Grecji i Rzymie, w czasach, gdy morale było niskie a uleganie napojom alkoholowym nadmierne.
W Ewangeliach są tylko dwie stanowcze aluzje do napojów odurzających. Pierwsza jest bardzo
ważna. Występuje na początku pierwszego rozdziału Ewangelii Łukasza w zapowiedzi danej
Zachariaszowi o nadchodzących narodzinach zwiastuna Mesjasza.
"Będzie bowiem wielki przed Panem; i wina, i napoju mocnego pić nie będzie, a będzie napełniony
Duchem Świętym..." ŁUK 1:15
W Listach odniesienia do pijaństwa są liczne i wyraźne. Paweł był Apostołem wśród pogan i często
spotykał się z nadmiernym piciem, nawet w młodych chrześcijańskich zgromadzeniach, gdzie
nawróceni byli albo Żydami żyjącymi w nieżydowskim otoczeniu, albo poganami, którzy
zachowywali swój pogański styl życia.
Paweł przy wielu okazjach napominał swoich słuchaczy poprzez jasne określenia: "Postępujmy
przystojnie ... nie w biesiadach i pijaństwach." (RZYM 13:13). Wśród przestępstw, które wyłączą ludzi z
Królestwa Bożego, a o których on ich ostrzega jest pijaństwo: "Nie łudźcie się ... ani pijacy ...
Królestwa Bożego nie odziedziczą." (1KOR 6:9-10). Raz jeszcze wskazuje on właściwą drogę dla
Efezjan, "I nie upijajcie się winem, które powoduje rozwiązłość, ale bądźcie pełni Ducha..." (EFEZ 5:18).
Również Galacjanie potrzebowali ostrzeżenia, że ci którzy oddają się takim rzeczom jak
"pijaństwo, obżarstwo i tym podobne ... Królestwa Bożego nie odziedziczą." (GAL 5:21).
Wino w Oryginalnym Tekście Nowego Testamentu
Młode Wino i Nowe Bukłaki
Jest wiele wzmianek w Ewangeliach, w których istota napojów zarówno alkoholowych jak i
bezalkoholowych nie jest wyraźnie pokazana (MAT 9:17; MAR 2:22; ŁUK 5:37-38).
"I nie wlewają wina młodego do starych bukłaków, bo inaczej bukłaki pękają, wino wycieka, a bukłaki
niszczeją. Ale młode wino wlewa się do nowych bukłaków, a wtedy zachowuje się jedno i drugie." MAT 9:17
Normalne wytłumaczenie tego porównania, że nowe bukłaki były używane, żeby przeciwstawić się
ekspansywnej sile gazu wytwarzanemu przez fermentację, nie oznacza faktycznego stanu rzeczy.
Przy fermentacji, winogrona wkładane są do kadzi, która jest otwarta w celu możliwości dostępu
świeżego powietrza, robione jest to do dzisiaj. Ekspansywna siła wyzwalana przez sok
winogronowy jest ogromna. Piątą część soku ze zmiażdżonych winogron stanowi glukoza. W
czasie procesu fermentacji, dwutlenek węgla rozrasta się 47-krotnie, w zamknięciu wywierałby on
nacisk odpowiadający 34,3 atmosferom. Jest to równe około 500 funtom przypadającym na cal
kwadratowy (34,5 kg/cm˛). Jeśli wino zostałoby rozlane do bukłaków, zrobionych z wołu lub
wieprza, podczas swojej pierwszej fermentacji, rozsadziłoby skóry, również nowe i silne. Był to
fakt dobrze znany w Palestynie przez wiele wieków!
"Oto moje wnętrze jest jak moszcz, który nie ma ujścia, grozi pęknięciem jak nowe bukłaki." JOB 32:19
Wysuszone bukłaki używane w czasach naszego Pana, wspaniale nadawały się do zapobiegania
fermentacji. Ich zalepione smołą szwy, wykluczały dostęp powietrza oraz bakterii drożdżowych,
dlatego fermentacja nie mogła mieć miejsca. Było konieczne, aby były do tego używane nowe,
perfekcyjnie czyste skóry, ponieważ jakiekolwiek odpadki pozostawione w środku starych skór
mogłyby rozpocząć proces fermentacji mogący zepsuć wlane do środka "młode wino" i rozerwać
bukłaki.
"Młode wino" jest tutaj tłumaczeniem greckich słów "oinos neon", które są odpowiednikiem
hebrajskiego "tirosh" i oznaczają świeży sok z winogron. Wszystko to było ogólnie znane przez
słuchaczy Jezusa, stąd zrozumiałe było gdy powiedział, "Świeże skóry dla młodego wina". Nie był
On skoncentrowany na sprawie jakości wina, ale na konieczności przestrzegania Jego nowej
nauki, czystej od niszczącego fermentu konserwatyzmu oraz własnej sprawiedliwości Faryzeuszy.
”Świeża skóra", czyli nowa postawa była wymagana dla "młodego wina" Ewangelii.
Cud w Kanie
Pierwszym cudem zapisanym jedynie przez Jana jest przemienienie wody w wino na uczcie
weselnej w Kanie (JAN 2:1-11). Nie jest tutaj powiedziane nic o naturze wina, greckie słowo
"oinos", które jest tutaj użyte, może oznaczać zarówno wino alkoholowe jak i bezalkoholowe.
Septuaginta (LXX) tłumaczy "yayin" i "tirosh" jako "oinos", (wino) i dalej jest to naśladowane przez
Nowy Testament, napisany po grecku i przez tłumaczenie angielskie.
Użycie tego ogólnego terminu "oinos" zdarza się 33 razy w Nowym Testamencie, a o jego naturze,
jeśli to możliwe, możemy dowiedzieć się przez odniesienie do kontekstu.
Jezus nie był ascetą, przyszedł po to by ludzie mogli mieć obfitsze życie. Chciał przyłączyć się i
pomnożyć radość uczty weselnej, ale nie do pojęcia jest by On, który przyszedł by wypełnić
wszelką sprawiedliwość, mógł przemienić wodę w 470 litrów alkoholowego wina, które
niewątpliwie przyczyniłoby się do zniszczenia domów, zrujnowania życia i niekończącej się nędzy.
Być może wytłumaczeniem jest, że "najlepsze wino" według Piliniusza nie miało najmniejszych
śladów fermentu, czyli pleśni.
Nasz Pan przyszedł by wypełnić, a nie zniszczyć proroków (MAT 5:17). Wtedy zaprzeczyłby
surowemu ostrzeżeniu Habakuka:
"Biada temu, kto swojego bliźniego poi... aż do upicia..." HAB 2:15
Pijak
Zarówno Mateusz jak i Łukasz zapisali, że wrogowie Jezusa oskarżali go o bycie "pijakiem".
"Przyszedł Syn Człowieczy, jadł i pił, a mówią: Oto żarłok i pijak..." MAT 11:19; ŁUK 7:34
Jednakże nigdy nie został przedstawiony żaden dowód potwierdzający to oskarżenie. Oskarżali
Go również, nieprawdziwie, o bluźnienie i grożenie zniszczeniem świątyni. Jan będąc
Nazarejczykiem (IV MOJ 6:2-3), z tego powodu powstrzymywał się od spożywania wszelkich
produktów winnej latorośli. Jezus nie miał takiego obowiązku, ale wniosek, że brał udział w
upijaniu się napojami alkoholowymi jest całkowicie bezpodstawny. Jego wrogowie krytykowali
ascetyzm Jana Chrzciciela i w równej mierze krytykowali Jezusa. W jednym z zapisanych
przypadków, kiedy Jezusowi zaoferowano napój odurzający, odmówił (MAR 15:23). Bogate
kobiety w Jeruzalem miały w zwyczaju podawać łyk nasennego wina, zmieszanego z mirrą lub
innym narkotykiem, kryminalistom, przed powieszeniem ich na krzyżu. Pomimo tego, że Jezus
cierpiał z powodu pragnienia i był wyczerpany z powodu bólu, kiedy zaoferowano Mu wino z
narkotykiem, odmówił. Odkupiciel miał osuszyć kielich cierpienia i chciał to zrobić w pełni władz
umysłowych, a nie otępiony poprzez przyjęcie jakiegoś narkotyku.
Wieczerza Pańska
"Potem wziął kielich, podziękował, dał im i pili z niego wszyscy. Ale powiadam wam: Nie będę pił odtąd z
tego owocu winorośli aż do owego dnia, gdy go będę pił z wami na nowo w Królestwie Ojca mego."
MAR 14:23-25; MAT 26:27-29; ŁUK 22:17-18; 1 KOR 11:25
Najbardziej kontrowersyjny punkt, jeśli chodzi o użycie słowa "wino" w Nowym Testamencie,
skupia się wokół podstaw nauki, dotyczących ustanowienia Ostatniej Wieczerzy. Paweł i trzej
Ewangeliści zgadzają się mówiąc, "wziął kielich", podczas kiedy inni Ewangeliści dodają słowa
"owoc winnej latorośli".
Widzieliśmy, że kiedy w Starym Testamencie użyte jest "owoc winnej latorośli", powszechnie
używane "tirosh", oznacza świeżo wyciśnięty sok z winogron. W obecnym języku słowo "wino",
przede wszystkim oznacza "wino alkoholowe", powodem tego jest to, że winogrona są głównie
używane do produkcji napojów alkoholowych.
Natomiast rzadko kto pomyślałby o winie z jabłek lub gruszek, kiedy mowa o owocach drzewa
gruszki czy jabłka, pomimo, że mogłoby być z powodzeniem produkowane poprzez fermentację.
Święto Paschy było obchodzone sześć miesięcy po żniwach, z czego wywnioskowano, że "kielich"
naszego Pana musiał zawierać sfermentowany sok alkoholowy: jednakże o czym była już mowa,
istniały różne sposoby zapobiegania fermentacji, dlatego taki wniosek jest bezpodstawny. Co
więcej, winogrona mogły być powieszone w piwnicy i w ten sposób przechowywane przez
większą część roku. Jaskinie skał wapiennych Palestyny stwarzają idealne komory do chłodzenia.
Robią to wciąż jeszcze Arabowie, co potwierdzone jest przez Niebhura w jego książce "Podróże
przez Arabię". Dlatego łatwo było otrzymać świeżo zachowane winogrona w czasach Jezusa.
Jest to bardzo ważne, że słowo "wino" (oinos) nie jest użyte ani razu, ani przez Ewangelistów, ani
przez Pawła podczas pisania o wieczerzy. Nasz Pan wziął pospolite pożywienie pospolitego ludu,
chleb i owoc winnej latorośli i poświęcił je, używając jako symbolu Jego życia i śmierci za całą
ludzkość. Jezus mówi:
"Kto spożywa ciało moje i pije krew moją, we mnie mieszka, a Ja w nim." JAN 6:56
Cud Zielonych Świąt
W dniu Zielonych Świąt Apostołowie otrzymali Ducha Świętego ze znakiem mówienia w innych
językach, a ludzie, którzy byli zebrani byli bardzo zdziwieni (DZ AP 2). Niektórzy żartowali sobie:
"Młodym winem się upili" (grecki: gleukos). Greckie słowo "gleukos" oznacza (w tłumaczeniu)
"młode wino". Jest to jedyny raz, kiedy słowo to jest użyte w Nowym Testamencie. Już
widzieliśmy, że słowo "tirosh" w greckim tłumaczeniu Starego Testamentu (Septuaginta) oznacza
niesfermentowany świeży sok z winogron i było zawsze tłumaczone na grecki jako "gleukos".
Obcy Żydzi, którym zdarzyło się w tym czasie być w Jerozolimie, zrozumieli modlitwy i byli
zdziwieni. Zrozumieli, że to był cud.
Lecz inni nie zdali sobie sprawy, że był to cud, ponieważ nie znali żadnego z tych nowych języków.
Dla ich uszu były to niezrozumiałe dźwięki. Ich reakcją było naśmiewanie się. Szydzili, ponieważ
uczniowie zachowywali się jaki pijani, pomimo iż wiadomym było, że pili tylko sok z winogron.
Piotr wyraźnie zaznacza, że to była ekstaza duchowa, a nie spowodowana alkoholem.
Wiadomym było, że jeśli Żydzi pili wino, robili to do kolacji, a nie o 9 rano (trzecia godzina).
Powiedziano już, że greckie słowo oznaczające "młode wino" brzmi "gleukos". Podobieństwo w
stosunku do słowa glukoza nie może być niezauważone.
Po Trosze Wina ze Względu na twój Żołądek
"Samej wody już nie pij, ale używaj po trosze wina ze względu na twój żołądek i częste twoje
niedomagania." 1 TYM 5:23
Słowo użyte tutaj w oryginalnym greckim tekście występuje jako "oinos", co może oznaczać
sfermentowany lub niesfermentowany sok z winogron.
Uśmierzające ból właściwości soku z winogron były w Palestynie dobrze znanym faktem. Sok z
winogron używany był również jako środek na problemy żołądkowe. Z tego powodu Paweł zalecił
Tymoteuszowi używanie tego soku. Athenaeus (280 n.e.) uzupełnia informacje, że było to "wino"
na dolegliwości żołądkowe. Daje receptę - "Niech weźmie zmieszane z wodą lub podgrzane
gleukoz, zwłaszcza tak zwane "protropos", będące bardzo dobre dla żołądka." Poparte jest to
wieloma odkryciami medycznymi, że alkohol przedłuża problemy żołądkowe. Mimo, że dostarcza
kalorii, to jednak nie zawiera białka, minerałów czy witamin i może być przyczyną poważnych
uszkodzeń tkanek mózgowych, wątroby i innych organów ciała.
Trzy Słowa od Pawła
W pierwszym liście do Tesaloniczan, Paweł pisze:
"Przeto nie śpijmy jak inni, lecz czuwajmy i bądźmy trzeźwi. Albowiem ci, którzy śpią, w nocy śpią, a ci,
którzy się upijają, w nocy się upijają. My zaś, którzy należymy do dnia, bądźmy trzeźwi..." 1 TES 5:6-8
Kiedy greckie słowo "nepho" i jego pochodne, ciągle występują w listach, jego znaczenie wymaga
rozważenia. Jest ono użyte w 1 Koryntian 15:34, "Opamiętajcie się nareszcie i nie grzeszcie..."
W 1 Tymoteusza 3:2, 3 i 8 jest napisane "Biskup zaś ma być nienaganny... trzeźwy... nie oddający się
pijaństwu" (nephalion, sophrona, me paraoinon). Oznacza to, że ma być kontrolującym się
abstynentem. Paweł daje tę samą radę diakonom płci męskiej i żeńskiej. W Liście do Tytusa
biskup jest ponownie przynaglany by "...nie oddawać się pijaństwu", starsi mężczyźni by byli
abstynentami, a kobiety nie były oddane winu (w greckim = "całkowita abstynencja"
Biorąc wszystkie te biblijne twierdzenia mające na względzie "alkohol", zrozumiemy, że Bóg nie
pochwala również "umiarkowanego" picia, by uratować Swoich ludzi od destruktywnego wpływu,
który z niego wypływa.
Interesujące jest, że najnowsze odkrycia medyczne są zgodne z Biblią:
“U całkowicie pijanego człowieka niszczonych jest do 7 milionów komórek mózgu."
Prof. Dr Gustav Schimert, (Cardiology Magazine,1984)
"Alkohol zawsze niszczy komórki mózgowe - nawet jeśli spożywany jest w małych ilościach."
Dr Med. A. Sequeira, (Med. News Magazine, 1984)
"Czy nie wiecie, że świątynią Bożą jesteście i że Duch Boży mieszka w was? Jeśli ktoś niszczy świątynię
Bożą, tego zniszczy Bóg, albowiem świątynia Boża jest święta, a wy nią jesteście." 1 KOR. 3:16-17
"Nie patrz na wino, jak się czerwieni, jak się skrzy w pucharze i lekko spływa do gardła. Bo w końcu
ukąsi jak wąż, wypuści jad jak żmija.” PRZYP 23:31-32
Wino - Sporządzanie i Użycie
Słowo "wino" użyte jest w niektórych częściach Biblii, ale nie zawsze jest jasne czy oznacza to
napój alkoholowy czy też nie. We wczesnych wiekach ludzie byli przyzwyczajeni do wyciskania
soku z winogron przeznaczonego do natychmiastowej konsumpcji. Możemy zobaczyć to w
1 Mojżeszowej 40:11: "A miałem w ręku puchar faraona. Wziąłem więc grona i wycisnąłem je do
pucharu faraona, a puchar wręczyłem faraonowi."
Było wiele metod zapobiegania fermentacji soku i temu by stał się alkoholem. Jedną z nich było
robienie gęstego soku poprzez gotowanie, chłodzenie, filtrowanie i ponowne podgrzewanie. Innym,
znanym już wówczas sposobem, było konserwowanie soku poprzez dodanie chemikaliów, takich
jak siarka. Do produkcji napoju alkoholowego, winogrona były wyciskane w dobrze
przewietrzonych pomieszczeniach, a sok był potem przechowywany w różnych kamiennych
naczyniach. Pory drożdżowe mogły osadzić się na soku rozpoczynając proces fermentacji.
Zasadniczo w ten sam sposób wino jest wytwarzane do dnia dzisiejszego.
Wino wytwarzane jest poprzez częściową lub całkowitą fermentację cukru znajdującego się w soku
owocowym. Drożdże odgrywają główną rolę w procesie fermentacji. Komórki drożdży produkują
system enzymów zwany "zymazą", który zdolny jest rozdzielić cukier na alkohol i CO2. Pory
drożdżowe znajdujące się w powietrzu lub w owocu, automatycznie rozpoczynają fermentację
kiedy wejdą w kontakt z rozkładającym się cukrem zawartym w owocu. Komercyjna produkcja
wina oczywiście nie może polegać na założeniu, że te komórki drożdży są już obecne, dlatego
używany jest specjalnie hodowany gatunek drożdży, by zapewnić szybką i skuteczną fermentację.
Normalnie zawartość alkoholu w winie wynosi między 6 a 14 procent. Zawartość
wyprodukowanego alkoholu zależy od tego, czy proces fermentacji był zatrzymany czy kompletny.
Wielkie znaczenie ma również zawartość cukru dostępnego dla fermentacji. W idealnych
warunkach maksymalna zawartość wyprodukowanego alkoholu podczas fermentacji wina wynosi
20 procent. Ta granica nie może być przekroczona, ponieważ komórki drożdży nie przeżyją w
wyższym stężeniu alkoholu.
Niektórzy twierdzą, że ludzie w czasach starożytnych nie wiedzieli jak zapobiec fermentacji soku.
Dlatego twierdzą, że wszystkie wina musiały być alkoholowe. Faktycznie istnieją dowody
pochodzące od wczesnych pisarzy, które podtrzymują twierdzenie, że pospolicie pito wina
bezalkoholowe, i że czasami były one nazywane najlepszymi winami. F.R. Lees (Ph.D.) i Dawson
Burns (M.A.) w swojej pracy "Temperance Bible Commentary" jasno i autentycznie cytują
Arystotelesa, Herodotusa, Józefa, Pliniusza, Columella i innych greckich i rzymskich pisarzy. Ta
książka zawiera co najmniej 5 metod konserwacji owoców i niedopuszczania do fermentacji soku
owocowego. Jednym z przykładów było dodawanie chemikaliów takich jak siarka, innym
odsączanie wody i zagęszczanie soku owocowego na syrop. Kiedy zagęszczenie cukru wynosi
ponad 32 procent, wtedy komórki drożdży nie mogą przeżyć i fermentacja jest zastopowana.
Jedyną rzeczą, jaką trzeba było zrobić, by otrzymać niesfermentowany sok z winogron było
rozcieńczenie syropu z wodą.
Pliniusz, który poświęcił przedmiotowi wina cały 14 rozdział swojej książki "Historia Naturalis" (60
lat po Chrystusie), odkrył, że istnieje 185 różnych nadających się do picia win.
Miejsce Alkoholu w Pismach Starego Testamentu
Sprawdzenie hebrajskiego tekstu pokazuje, że jedno angielskie słowo "wino" użyte jest do
tłumaczenia około trzynastu hebrajskich i aramejskich słów o różnym znaczeniu. "Wino" może
oznaczać owoc winorośli czyli winogrona, rodzynki lub kawałki rodzynek; płyny - gęste, rzadkie lub
gotowane; napoje - alkoholowe lub bezalkoholowe; wina - kwaśne, słodkie jak również ocet. Tak
więc znajdujemy słowo dla "młode wino" (IZ 65:8) jest to "tirosh", zaś "mocny napój" to "shekar"
a określeniem "wina" jest "yayin" (IZ 5:11). Tak więc w angielskiej wersji brak jest biblijnego
odniesienia do "wina", określenia te mogą więc być interpretowane bez zwrócenia uwagi na użyte
słowa hebrajskie, kontekst, ludzi, których to dotyczy i okresu odniesienia. Tak więc jasne
rozstrzygnięcie, co do rzeczywistego znaczenia i właściwa interpretacja nie zawsze jest możliwa.
Ponadto, bardzo ważne jest by zwrócić uwagę na to, że nie można porównywać współczesnych
napoi alkoholowych z tymi w czasach starożytnych, ponieważ destylacja alkoholu z wina itd.
zaczęła się dopiero około 1000 lat po narodzeniu Chrystusa. Stopniowo zaczęto używać tego jako
napoju alkoholowego, podczas gdy wzmacnianie wina czystym spirytusem, w celu podniesienia
zawartości alkoholu, nie było praktykowane przed XVIII wiekiem. Jak stwierdzono, naturalna
fermentacja, nigdy nie przekracza 14%, zaś współczesne napoje alkoholowe mogą zawierać do
50% alkoholu.
W hebrajskim nie ma specjalnego słowa, które zawsze oznaczałoby sfermentowane wino, ani też
nie ma żadnego słowa, które zawsze wyrażałoby Bożą zgodę, ani domyślną ani wyrażoną w jasny
sposób. Natomiast tam, gdzie jest mowa o "błogosławieństwie", w kontekście nie występuje nic, co
wskazywałoby na właściwości alkoholu - a wręcz przeciwnie. Słowo "yayin" w połączeniu z
błogosławieństwem występuje tylko dwa razy i powiązane jest z innymi polnymi produktami,
kukurydzą i oliwkami, podczas gdy "tirosh" w tym znaczeniu użyte jest jedenaście razy, (np. w JER
31:12) i jest połączone z żywnością jakieś trzydzieści razy.
W Starym Testamencie pijaństwo wraz ze wszystkimi jego konsekwencjami jest zawsze
obrzydliwością. "Wino - to szyderca, mocny trunek - to wrzaskliwa kłótnia" (PRZYP 20:1). Boże
niezadowolenie jest często połączone z napojami odurzającymi i skutkami ich spożywania,
wyrażone jest przez proroków w nie budzących wątpliwości wyrażeniach. (Zobacz również
IZ 5:11-12; 22:13; 28:1,7-8; 56:12; JOEL 1:5; AMOS 6:6).
Ziemia Kanaan była państwem rolniczym, mającym za swoje główne produkty kukurydzę, oliwki i
winogrona, a Izrael jest często używany jako symbol Bożej winnicy:
"Zaiste, winnicą PANA Zastępów jest dom izraelski, a mężowie judzcy ulubioną jego latoroślą..." IZ 5:7
Tak więc nie jest zaskakujące to, że znajdujemy symbol wina przeplatający się w wielu najbardziej
ulubionych i duchowych wersetach zarówno Starego jak i Nowego Testamentu. "Ja jestem krzewem
winnym, a wy jesteście winną latoroślą" jest głęboką alegorią w stosunku do tych, których życie jest
"ukryte w Chrystusie". W rezultacie twierdzi się, że wino (alkohol) musiało być postrzegane jako
dobry Boży dar dla ludzi. Prawdą jest, że Bóg dał ludziom winną latorośl i jej soczyste owoce, ale
to nie Bóg lecz człowiek wziął dający zdrowie sok winogronowy i zrobił napój, pozbawiony
składników odżywczych, ale silnie oddziałujący na umysł i ciało:
"Myśli serca ludzkiego są złe od młodości jego..." 1 MOJ 8:21
Hebrajskie Słowa Oznaczające Produkty Winnej Latorośli
Najczęściej występującymi słowami są wcześniej już użyte; "yayin", "shekar" i "tirosh".
"Yayin" jest użyte przynajmniej 140 razy. Jest ono postrzegane jako główny termin oznaczający
sok winogronowy wyrażony w rozmaity sposób. Możemy jedynie stwierdzić o jaki typ "wina"
chodzi w biblijnym kontekście. Pierwsza wzmianka o "yayin" powiązana jest z grzechem Noego
(1 MOJ 9:21). Jednak nie występuje wśród ofiar Abla mimo, że przyniósł je z owocu ziemi.
Słowa "yayin" i "shekar" tłumaczone jako "wino" i "mocny napój", występują razem kilkakrotnie
zawsze wskazując na napój odurzający. Greckie tłumaczenie Starego Testamentu, Septuaginta
(LXX), tłumaczy słowo jako "oinos" i "sikera".
"Shekar" w Starym Testamencie jest użyte 23 razy, ale tylko raz w Nowym Testamencie: "...wina, i
napoju mocnego pić nie będzie." (ŁUK 1:15).
Odkryte w 1887 roku listy Tell-Armana, a datowane na około 1380 lat przed Chrystusem,
wskazują, że jęczmień, miód i inne owoce, używane były do przyrządzania silnych napojów.
Zgodnie z Encyclopaedia Biblica, etymologia (pochodzenie wyrazów i ich znaczeń) słowa "shekar"
uzasadnia konkluzję, że oznacza on każdy rodzaj napoju alkoholowego, bez znaczenia z jakiego
źródła pochodzi.
Używanie alkoholu oraz mocnego napoju było zabronione kapłanom podczas świętej posługi w
Namiocie Zgromadzenia:
"Wina i mocnego napoju nie pijcie ani ty, ani synowie z tobą, gdy będziecie wchodzić do Namiotu
Zgromadzenia abyście nie pomarli. Jest to przepis wieczny dla waszych pokoleń, abyście umieli rozróżnić
między tym, co święte, a tym co nie święte, między tym, co czyste, a tym co nieczyste."
III MOJ 10:9,10 = EZECH 44:21
Duchowe znaczenie Nowego Testamentu jest następujące: przez śmierć Chrystusa możliwe jest
aby Duch Boży, który zamieszkuje najbardziej świętą część namiotu i świątyni w Jeruzalem,
zamieszkał w naszych ciałach (HEB 10:9-10; 1 KOR 3:16-17). Dlatego jesteśmy świątynią Bożą:
"Albo czy nie wiecie, że ciało wasze jest świątynią Ducha Świętego, który jest w was i którego macie od
Boga." 1 KOR 6:19
My, którzy żyjemy w wolności Nowego Przymierza wierzymy, że Jezus Chrystus przez Swoją Krew
wykupił ludzi "...z każdego plemienia i języka, i ludu, i narodu...", by służyli naszemu Bogu jako
kapłani (OBJ 5:9,10). Kapłaństwo wszystkich wierzących włącza każdego Chrześcijanina w
posługę nieograniczoną czasem. Oznacza to całkowite poświęcenie całego życia tak, że nie ma w
nim czasu na to byśmy mogli czynić różnicę pomiędzy świętością a nieświętością, czystością a
nieczystością. Chrześcijanin wypełnia zadanie przez cały czas; jest cały czas na służbie!
Trzecim często używanym hebrajskim słowem na oznaczenie "wina" jest "tirosh". W Septuagincie
(LXX) jest ono przetłumaczone jako "glukos", od którego pochodzi dzisiejsza polska forma
glukoza, dekstroza lub cukier winogronowy. W Nowym Testamencie jest ono użyte tylko raz, gdzie
w greckim jest to "gleukos", a w polskim tłumaczeniu "młode wino" (DZ AP 2:13). W Starym
Testamencie "tirosh" jest użyte około 37 razy.
Następnym słowem użytym w hebrajskim jest słowo "asis". Występuje ono w Izajasza 49:26,
Joela 1:5 i Amosa 9:13. Tłumaczenie w każdym przypadku brzmi "młode wino" lub "słodkie wino",
a kontekst sugeruje świeży sok z winogron.
Innym używanym hebrajskim słowem jest "chemer", które oznacza gęsty, klejący się syrop lub
pieniący się sok. Może to oznaczać wszystkie rodzaje wina.
Aramejskie słowo "chamar" pochodzi od hebrajskiego słowa "chemer" i jego użycie odpowiada
"yayin", co oznacza, że może być używane do przedstawienia każdego rodzaju wina.
"Yegev", które występuje szesnaście razy jest oryginalnie dziurą lub kadzią, do której składano
winogrona lub oliwki w celu konserwowania, lecz potem oznaczało ono całą aparaturę do
wyciskania wina.
Wino w Nowym Testamencie
W Nowym Testamencie uwagi dotyczące tego, co jest wyraźnie napojem alkoholowym występują
w powiązaniu z grupami ludzi, którzy zostali nawróceni na wiarę chrześcijańską w Azji Środkowej,
Grecji i Rzymie, w czasach, gdy morale było niskie a uleganie napojom alkoholowym nadmierne.
W Ewangeliach są tylko dwie stanowcze aluzje do napojów odurzających. Pierwsza jest bardzo
ważna. Występuje na początku pierwszego rozdziału Ewangelii Łukasza w zapowiedzi danej
Zachariaszowi o nadchodzących narodzinach zwiastuna Mesjasza.
"Będzie bowiem wielki przed Panem; i wina, i napoju mocnego pić nie będzie, a będzie napełniony
Duchem Świętym..." ŁUK 1:15
W Listach odniesienia do pijaństwa są liczne i wyraźne. Paweł był Apostołem wśród pogan i często
spotykał się z nadmiernym piciem, nawet w młodych chrześcijańskich zgromadzeniach, gdzie
nawróceni byli albo Żydami żyjącymi w nieżydowskim otoczeniu, albo poganami, którzy
zachowywali swój pogański styl życia.
Paweł przy wielu okazjach napominał swoich słuchaczy poprzez jasne określenia: "Postępujmy
przystojnie ... nie w biesiadach i pijaństwach." (RZYM 13:13). Wśród przestępstw, które wyłączą ludzi z
Królestwa Bożego, a o których on ich ostrzega jest pijaństwo: "Nie łudźcie się ... ani pijacy ...
Królestwa Bożego nie odziedziczą." (1KOR 6:9-10). Raz jeszcze wskazuje on właściwą drogę dla
Efezjan, "I nie upijajcie się winem, które powoduje rozwiązłość, ale bądźcie pełni Ducha..." (EFEZ 5:18).
Również Galacjanie potrzebowali ostrzeżenia, że ci którzy oddają się takim rzeczom jak
"pijaństwo, obżarstwo i tym podobne ... Królestwa Bożego nie odziedziczą." (GAL 5:21).
Wino w Oryginalnym Tekście Nowego Testamentu
Młode Wino i Nowe Bukłaki
Jest wiele wzmianek w Ewangeliach, w których istota napojów zarówno alkoholowych jak i
bezalkoholowych nie jest wyraźnie pokazana (MAT 9:17; MAR 2:22; ŁUK 5:37-38).
"I nie wlewają wina młodego do starych bukłaków, bo inaczej bukłaki pękają, wino wycieka, a bukłaki
niszczeją. Ale młode wino wlewa się do nowych bukłaków, a wtedy zachowuje się jedno i drugie." MAT 9:17
Normalne wytłumaczenie tego porównania, że nowe bukłaki były używane, żeby przeciwstawić się
ekspansywnej sile gazu wytwarzanemu przez fermentację, nie oznacza faktycznego stanu rzeczy.
Przy fermentacji, winogrona wkładane są do kadzi, która jest otwarta w celu możliwości dostępu
świeżego powietrza, robione jest to do dzisiaj. Ekspansywna siła wyzwalana przez sok
winogronowy jest ogromna. Piątą część soku ze zmiażdżonych winogron stanowi glukoza. W
czasie procesu fermentacji, dwutlenek węgla rozrasta się 47-krotnie, w zamknięciu wywierałby on
nacisk odpowiadający 34,3 atmosferom. Jest to równe około 500 funtom przypadającym na cal
kwadratowy (34,5 kg/cm˛). Jeśli wino zostałoby rozlane do bukłaków, zrobionych z wołu lub
wieprza, podczas swojej pierwszej fermentacji, rozsadziłoby skóry, również nowe i silne. Był to
fakt dobrze znany w Palestynie przez wiele wieków!
"Oto moje wnętrze jest jak moszcz, który nie ma ujścia, grozi pęknięciem jak nowe bukłaki." JOB 32:19
Wysuszone bukłaki używane w czasach naszego Pana, wspaniale nadawały się do zapobiegania
fermentacji. Ich zalepione smołą szwy, wykluczały dostęp powietrza oraz bakterii drożdżowych,
dlatego fermentacja nie mogła mieć miejsca. Było konieczne, aby były do tego używane nowe,
perfekcyjnie czyste skóry, ponieważ jakiekolwiek odpadki pozostawione w środku starych skór
mogłyby rozpocząć proces fermentacji mogący zepsuć wlane do środka "młode wino" i rozerwać
bukłaki.
"Młode wino" jest tutaj tłumaczeniem greckich słów "oinos neon", które są odpowiednikiem
hebrajskiego "tirosh" i oznaczają świeży sok z winogron. Wszystko to było ogólnie znane przez
słuchaczy Jezusa, stąd zrozumiałe było gdy powiedział, "Świeże skóry dla młodego wina". Nie był
On skoncentrowany na sprawie jakości wina, ale na konieczności przestrzegania Jego nowej
nauki, czystej od niszczącego fermentu konserwatyzmu oraz własnej sprawiedliwości Faryzeuszy.
”Świeża skóra", czyli nowa postawa była wymagana dla "młodego wina" Ewangelii.
Cud w Kanie
Pierwszym cudem zapisanym jedynie przez Jana jest przemienienie wody w wino na uczcie
weselnej w Kanie (JAN 2:1-11). Nie jest tutaj powiedziane nic o naturze wina, greckie słowo
"oinos", które jest tutaj użyte, może oznaczać zarówno wino alkoholowe jak i bezalkoholowe.
Septuaginta (LXX) tłumaczy "yayin" i "tirosh" jako "oinos", (wino) i dalej jest to naśladowane przez
Nowy Testament, napisany po grecku i przez tłumaczenie angielskie.
Użycie tego ogólnego terminu "oinos" zdarza się 33 razy w Nowym Testamencie, a o jego naturze,
jeśli to możliwe, możemy dowiedzieć się przez odniesienie do kontekstu.
Jezus nie był ascetą, przyszedł po to by ludzie mogli mieć obfitsze życie. Chciał przyłączyć się i
pomnożyć radość uczty weselnej, ale nie do pojęcia jest by On, który przyszedł by wypełnić
wszelką sprawiedliwość, mógł przemienić wodę w 470 litrów alkoholowego wina, które
niewątpliwie przyczyniłoby się do zniszczenia domów, zrujnowania życia i niekończącej się nędzy.
Być może wytłumaczeniem jest, że "najlepsze wino" według Piliniusza nie miało najmniejszych
śladów fermentu, czyli pleśni.
Nasz Pan przyszedł by wypełnić, a nie zniszczyć proroków (MAT 5:17). Wtedy zaprzeczyłby
surowemu ostrzeżeniu Habakuka:
"Biada temu, kto swojego bliźniego poi... aż do upicia..." HAB 2:15
Pijak
Zarówno Mateusz jak i Łukasz zapisali, że wrogowie Jezusa oskarżali go o bycie "pijakiem".
"Przyszedł Syn Człowieczy, jadł i pił, a mówią: Oto żarłok i pijak..." MAT 11:19; ŁUK 7:34
Jednakże nigdy nie został przedstawiony żaden dowód potwierdzający to oskarżenie. Oskarżali
Go również, nieprawdziwie, o bluźnienie i grożenie zniszczeniem świątyni. Jan będąc
Nazarejczykiem (IV MOJ 6:2-3), z tego powodu powstrzymywał się od spożywania wszelkich
produktów winnej latorośli. Jezus nie miał takiego obowiązku, ale wniosek, że brał udział w
upijaniu się napojami alkoholowymi jest całkowicie bezpodstawny. Jego wrogowie krytykowali
ascetyzm Jana Chrzciciela i w równej mierze krytykowali Jezusa. W jednym z zapisanych
przypadków, kiedy Jezusowi zaoferowano napój odurzający, odmówił (MAR 15:23). Bogate
kobiety w Jeruzalem miały w zwyczaju podawać łyk nasennego wina, zmieszanego z mirrą lub
innym narkotykiem, kryminalistom, przed powieszeniem ich na krzyżu. Pomimo tego, że Jezus
cierpiał z powodu pragnienia i był wyczerpany z powodu bólu, kiedy zaoferowano Mu wino z
narkotykiem, odmówił. Odkupiciel miał osuszyć kielich cierpienia i chciał to zrobić w pełni władz
umysłowych, a nie otępiony poprzez przyjęcie jakiegoś narkotyku.
Wieczerza Pańska
"Potem wziął kielich, podziękował, dał im i pili z niego wszyscy. Ale powiadam wam: Nie będę pił odtąd z
tego owocu winorośli aż do owego dnia, gdy go będę pił z wami na nowo w Królestwie Ojca mego."
MAR 14:23-25; MAT 26:27-29; ŁUK 22:17-18; 1 KOR 11:25
Najbardziej kontrowersyjny punkt, jeśli chodzi o użycie słowa "wino" w Nowym Testamencie,
skupia się wokół podstaw nauki, dotyczących ustanowienia Ostatniej Wieczerzy. Paweł i trzej
Ewangeliści zgadzają się mówiąc, "wziął kielich", podczas kiedy inni Ewangeliści dodają słowa
"owoc winnej latorośli".
Widzieliśmy, że kiedy w Starym Testamencie użyte jest "owoc winnej latorośli", powszechnie
używane "tirosh", oznacza świeżo wyciśnięty sok z winogron. W obecnym języku słowo "wino",
przede wszystkim oznacza "wino alkoholowe", powodem tego jest to, że winogrona są głównie
używane do produkcji napojów alkoholowych.
Natomiast rzadko kto pomyślałby o winie z jabłek lub gruszek, kiedy mowa o owocach drzewa
gruszki czy jabłka, pomimo, że mogłoby być z powodzeniem produkowane poprzez fermentację.
Święto Paschy było obchodzone sześć miesięcy po żniwach, z czego wywnioskowano, że "kielich"
naszego Pana musiał zawierać sfermentowany sok alkoholowy: jednakże o czym była już mowa,
istniały różne sposoby zapobiegania fermentacji, dlatego taki wniosek jest bezpodstawny. Co
więcej, winogrona mogły być powieszone w piwnicy i w ten sposób przechowywane przez
większą część roku. Jaskinie skał wapiennych Palestyny stwarzają idealne komory do chłodzenia.
Robią to wciąż jeszcze Arabowie, co potwierdzone jest przez Niebhura w jego książce "Podróże
przez Arabię". Dlatego łatwo było otrzymać świeżo zachowane winogrona w czasach Jezusa.
Jest to bardzo ważne, że słowo "wino" (oinos) nie jest użyte ani razu, ani przez Ewangelistów, ani
przez Pawła podczas pisania o wieczerzy. Nasz Pan wziął pospolite pożywienie pospolitego ludu,
chleb i owoc winnej latorośli i poświęcił je, używając jako symbolu Jego życia i śmierci za całą
ludzkość. Jezus mówi:
"Kto spożywa ciało moje i pije krew moją, we mnie mieszka, a Ja w nim." JAN 6:56
Cud Zielonych Świąt
W dniu Zielonych Świąt Apostołowie otrzymali Ducha Świętego ze znakiem mówienia w innych
językach, a ludzie, którzy byli zebrani byli bardzo zdziwieni (DZ AP 2). Niektórzy żartowali sobie:
"Młodym winem się upili" (grecki: gleukos). Greckie słowo "gleukos" oznacza (w tłumaczeniu)
"młode wino". Jest to jedyny raz, kiedy słowo to jest użyte w Nowym Testamencie. Już
widzieliśmy, że słowo "tirosh" w greckim tłumaczeniu Starego Testamentu (Septuaginta) oznacza
niesfermentowany świeży sok z winogron i było zawsze tłumaczone na grecki jako "gleukos".
Obcy Żydzi, którym zdarzyło się w tym czasie być w Jerozolimie, zrozumieli modlitwy i byli
zdziwieni. Zrozumieli, że to był cud.
Lecz inni nie zdali sobie sprawy, że był to cud, ponieważ nie znali żadnego z tych nowych języków.
Dla ich uszu były to niezrozumiałe dźwięki. Ich reakcją było naśmiewanie się. Szydzili, ponieważ
uczniowie zachowywali się jaki pijani, pomimo iż wiadomym było, że pili tylko sok z winogron.
Piotr wyraźnie zaznacza, że to była ekstaza duchowa, a nie spowodowana alkoholem.
Wiadomym było, że jeśli Żydzi pili wino, robili to do kolacji, a nie o 9 rano (trzecia godzina).
Powiedziano już, że greckie słowo oznaczające "młode wino" brzmi "gleukos". Podobieństwo w
stosunku do słowa glukoza nie może być niezauważone.
Po Trosze Wina ze Względu na twój Żołądek
"Samej wody już nie pij, ale używaj po trosze wina ze względu na twój żołądek i częste twoje
niedomagania." 1 TYM 5:23
Słowo użyte tutaj w oryginalnym greckim tekście występuje jako "oinos", co może oznaczać
sfermentowany lub niesfermentowany sok z winogron.
Uśmierzające ból właściwości soku z winogron były w Palestynie dobrze znanym faktem. Sok z
winogron używany był również jako środek na problemy żołądkowe. Z tego powodu Paweł zalecił
Tymoteuszowi używanie tego soku. Athenaeus (280 n.e.) uzupełnia informacje, że było to "wino"
na dolegliwości żołądkowe. Daje receptę - "Niech weźmie zmieszane z wodą lub podgrzane
gleukoz, zwłaszcza tak zwane "protropos", będące bardzo dobre dla żołądka." Poparte jest to
wieloma odkryciami medycznymi, że alkohol przedłuża problemy żołądkowe. Mimo, że dostarcza
kalorii, to jednak nie zawiera białka, minerałów czy witamin i może być przyczyną poważnych
uszkodzeń tkanek mózgowych, wątroby i innych organów ciała.
Trzy Słowa od Pawła
W pierwszym liście do Tesaloniczan, Paweł pisze:
"Przeto nie śpijmy jak inni, lecz czuwajmy i bądźmy trzeźwi. Albowiem ci, którzy śpią, w nocy śpią, a ci,
którzy się upijają, w nocy się upijają. My zaś, którzy należymy do dnia, bądźmy trzeźwi..." 1 TES 5:6-8
Kiedy greckie słowo "nepho" i jego pochodne, ciągle występują w listach, jego znaczenie wymaga
rozważenia. Jest ono użyte w 1 Koryntian 15:34, "Opamiętajcie się nareszcie i nie grzeszcie..."
W 1 Tymoteusza 3:2, 3 i 8 jest napisane "Biskup zaś ma być nienaganny... trzeźwy... nie oddający się
pijaństwu" (nephalion, sophrona, me paraoinon). Oznacza to, że ma być kontrolującym się
abstynentem. Paweł daje tę samą radę diakonom płci męskiej i żeńskiej. W Liście do Tytusa
biskup jest ponownie przynaglany by "...nie oddawać się pijaństwu", starsi mężczyźni by byli
abstynentami, a kobiety nie były oddane winu (w greckim = "całkowita abstynencja"
Biorąc wszystkie te biblijne twierdzenia mające na względzie "alkohol", zrozumiemy, że Bóg nie
pochwala również "umiarkowanego" picia, by uratować Swoich ludzi od destruktywnego wpływu,
który z niego wypływa.
Interesujące jest, że najnowsze odkrycia medyczne są zgodne z Biblią:
“U całkowicie pijanego człowieka niszczonych jest do 7 milionów komórek mózgu."
Prof. Dr Gustav Schimert, (Cardiology Magazine,1984)
"Alkohol zawsze niszczy komórki mózgowe - nawet jeśli spożywany jest w małych ilościach."
Dr Med. A. Sequeira, (Med. News Magazine, 1984)
"Czy nie wiecie, że świątynią Bożą jesteście i że Duch Boży mieszka w was? Jeśli ktoś niszczy świątynię
Bożą, tego zniszczy Bóg, albowiem świątynia Boża jest święta, a wy nią jesteście." 1 KOR. 3:16-17
CHRYSTUS W TOBIE NADZIEJA CHWAŁY ... KOLOSAN 1:27
Do nowego chrześcijanina:
Zostałeś ochrzczony (przez całkowite zanurzenie w wodzie) w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego
(MATEUSZA 28:19).
Otrzymałeś Ducha Świętego ze znakiem mówienia w językach (DZ. APOST. 2:4).
Zostałeś na nowo narodzony z wody i z Ducha (JANA 3:5). To oznacza, że WŁAŚNIE TERAZ,
żyjesz całkowicie nowym życiem w Chrystusie:
2 KORYNTIAN 5:17 "Tak więc, jeśli ktoś jest W CHRYSTUSIE, nowym jest stworzeniem; stare
przeminęło, oto wszystko STAŁO SIĘ nowe."
W chwili, gdy zostałeś ochrzczony i otrzymałeś Ducha Świętego zacząłeś nowe życie: 'poprzedni
człowiek' teraz umarł i został pogrzebany!
RZYMIAN 6:3-4 "Czyż nie wiecie, że my wszyscy, ochrzczeni w Chrystusa Jezusa, w śmierć jego
zostaliśmy ochrzczeni? Pogrzebani tedy jesteśmy wraz z nim przez chrzest w śmierć, abyśmy jak
Chrystus wskrzeszony został z martwych przez chwałę Ojca, tak i my nowe życie prowadzili".
Pismo pokazuje, że STARE ŻYCIE PRZEMINĘŁO; rozpoczęliśmy nowe życie i Bóg oczekuje od
nas, że będziemy je prowadzić zgodnie z Biblią!
Wersety 5-6 "Bo jeśli wrośliśmy w podobieństwo jego śmierci, wrośniemy również w
podobieństwo jego zmartwychwstania, wiedząc to, że NASZ STARY CZŁOWIEK ZOSTAŁ
WESPÓŁ Z NIM UKRZYŻOWANY, aby grzeszne ciało zostało unicestwione, byśmy już nadal nie
służyli grzechowi."
Jeśli umarliśmy w momencie chrztu pod wodą, skąd pochodzi siła do nowego życia?
GALACJAN 2:20 "Z Chrystusem jestem ukrzyżowany; żyję więc już nie ja, ale ŻYJE WE MNIE
CHRYSTUS: a obecne życie moje w ciele jest życiem w wierze w Syna Bożego, który mnie
umiłował i wydał samego siebie za mnie."
Jasno widzimy, że 'poprzedni człowiek', to znaczy stary sposób życia całkowicie przeminął, że
teraz Chrystus Król całkowicie kontroluje twoje nowe życie. Jest to kluczowy fakt w całej Biblii.
KOLOSAN 1:27 "Im to chciał Bóg dać poznać, jak wielkie jest między poganami bogactwo
chwały tej tajemnicy, którą jest CHRYSTUS W WAS, NADZIEJA CHWAŁY."
Od teraz wszystko opiera się na tym, że Chrystus mieszka w TOBIE: tylko to jest Twoją
nadzieją chwały, i to jakiej chwały! Syn Boga zmartwychwstał przez Bożą moc i teraz z tą samą
siłą żyje w Twoim sercu.
EFEZJAN 2:4-6 "Ale Bóg, który jest bogaty w miłosierdzie, dla wielkiej miłości swojej, którą nas
umiłował, i NAS, którzy umarliśmy przez upadki, ożywił wraz z Chrystusem -(łaską zbawieni
jesteście;) i wraz z nim wzbudził, i wraz z nim posadził w okręgach niebieskich W Chrystusie
Jezusie."
Bóg mówi, że przez moc Chrystusową w tobie, zasiadasz TERAZ z Chrystusem w niebie po
prawicy Boga: rzeczywiście jesteś W CHRYSTUSIE. I tak, ty będąc w Chrystusie, a Chrystus w
tobie, zostaliście całkowicie razem połączeni.
KOLOSAN 3:3-4 "Umarliście bowiem, a życie wasze jest ukryte wraz z Chrystusem w Bogu;
gdy się Chrystus, który jest ŻYCIEM NASZYM, okaże, wtedy się i wy okażecie razem z nim w
chwale."
Słowo Boga mówi, że całkowicie umarliśmy i teraz żyjemy tylko przez Chrystusa, który jest w
nas: ON JEST NASZYM ŻYCIEM. (Jezus mówi: 'JA JESTEM ŻYCIEM' JANA 14:6). Nie
istniejemy poza Nim i Bóg patrzy na nas, jak gdyby patrzył na Chrystusa, który żyje w nas:
Traktuje nas jak synów i córki.
RZYMIAN 8:14-17 "Bo ci, których Duch Boży prowadzi, są DZIEĆMI BOŻYMI. Wszak nie
wzięliście ducha niewoli, by znowu ulegać bojaźni, lecz wzięliście ducha synostwa, w którym wołamy: Abba, Ojcze. Ten to Duch świadczy wespół z duchem naszym, że dziećmi Bożymi
jesteśmy. A jeśli dziećmi, to i dziedzicami, dziedzicami Bożymi, a współdziedzicami
Chrystusa..."
Innymi słowy: Po otrzymaniu Bożego Ducha Świętego i podczas gdy idziemy za Nim, żyjemy z
Bogiem, jako Jego zaadoptowane dzieci i dzielimy z Nim wszystko, co do Niego należy. To
znaczy: ZUPEŁNIE WSZYSTKO. Z drugiej strony, my oczywiście należymy do Niego.
1 KORYNTIAN 3:22-23 "Czy Paweł, czy Apollos, czy Kefas, czy świat, czy życie, czy śmierć, czy
teraźniejszość, czy przyszłość, WSZYSTKO jest wasze, wyście zaś Chrystusowi, a Chrystus
Boży."
Co takiego zrobiliśmy, aby na to zasłużyć? Odpowiedź: NIC.
RZYMIAN 5:8 "Bóg zaś daje dowód swojej miłości ku nam przez to, że kiedy byliśmy jeszcze
grzesznikami, CHRYSTUS ZA NAS UMARŁ."
EFEZJAN 2:8 "Albowiem łaską (niezasłużony dar) zbawieni jesteście przez wiarę, i to nie z was:
Boży to dar."
Czego Bóg oczekuje w zamian?
MATEUSZA 22:37-40 "A On mu powiedział: Będziesz miłował Pana, Boga swego, z całego
serca swego i z całej duszy swojej, i z całej myśli swojej. To jest największe i pierwsze
przykazanie. A drugie podobne temu: Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego. Na
tych dwóch przykazaniach opiera się cały zakon i prorocy."
Częściowe zaangażowanie nie wystarczy. Umarłeś dla światowych rzeczy I nawyków tamtejszego
sposobu życia, aby zacząć nowe dynamiczne życie w JEZUSIE CHRYSTUSIE, jako syn lub córka
żyjącego Boga. Dlatego, jedyną właściwą rzeczą jest to, że w tym nowym życiu ZUPEŁNIE
WSZYSTKO zostawisz dla Niego.
RZYMIAN 12:1-2 "Wzywam was tedy, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście składali ciała
swoje jako ofiarę żywą, świętą, miłą Bogu, bo taka winna być duchowa służba wasza. A nie
upodabniajcie się do tego świata, ale się przemieńcie przez odnowienie umysłu swego, abyście
umieli rozróżnić, co jest wolą Bożą, co jest dobre, miłe i doskonałe"
Zdajemy sobie sprawę, że Bóg chce, abyśmy powierzyli Jemu nasze życie i zrozumieli, że TERAZ
zupełnie zależy ono od Chrystusa, który jest w nas.
1 KORYNTIAN 3:16-17 "Czy nie wiecie, że świątynią Bożą jesteście i że Duch Boży mieszka w
was? Jeśli ktoś niszczy świątynię Bożą, tego zniszczy Bóg, albowiem świątynia Boża jest święta, a
wy nią jesteście."
Wiemy, że nie może być nic cudowniejszego i przyjemniejszego niż Chrystus w nas. Jeśli widzimy
miłość, którą Bóg nas obdarza, jak możemy odmówić kochania Go?
1 PIOTRA 1:8-9 "Tego miłujecie, chociaż go nie widzieliście, wierzycie w niego, choć go teraz nie
widzicie, i weselicie się radością niewysłowioną i chwalebną, osiągając cel wiary, zbawienie dusz."
Nigdy nie pozwól nikomu zabrać Ci tej radości. To co teraz przeczytałeś, to nie fantazja, ani bajka;
to jest PRAWDZIWE SŁOWO BOGA. Twoim największym wrogiem będzie Twój własny rozum,
który mówić Ci będzie, że to niemożliwe, albo za proste lub coś w tym rodzaju. Jeśli będziesz miał
takie myśli, IGNORUJ JE i polegaj na Słowie Boga. Wkrótce okaże się, że nasz rozum nie jest w
stanie pojąć niektórych pism. Bóg zapisuje je w naszych sercach przez Swojego Ducha. Po
pierwsze przeczytaj te materiały. Później módl się w językach, które dał Ci Bóg. Gdy Duch będzie
przemawiał, przekona Cię o prawdzie napisanej przez Boga i będzie pokazywał Ci, coraz bardziej
co oznacza być W JEZUSIE CHRYSTUSIE. Właśnie to - poznanie Chrystusa - jest teraz Twoim
jedynym celem w życiu i warto poświęcić wszystko inne, aby dojść do tego w swoim sercu.FILIPIAN 3:7-14 "Ale wszystko to, co mi było zyskiem, uznałem ze względu na Chrystusa za
szkodę. Lecz więcej jeszcze, WSZYSTKO UZNAJĘ ZA SZKODĘ WOBEC DONIOSŁOŚCI, JAKĄ
MA POZNANIE JEZUSA CHRYSTUSA, PANA MEGO... (10) Żeby POZNAĆ GO i doznać MOCY
zmartwychwstania jego... (13) ale jedno czynię: ZAPOMINAJĄC o tym, co za mną, i ZDĄŻAJĄC
do tego, co przede mną. ZMIERZAM do celu, do nagrody W GÓRZE, DO KTÓREJ ZOSTAŁEM
POWOŁANY PRZEZ BOGA W CHRYSTUSIE JEZUSIE.
Zostałeś ochrzczony (przez całkowite zanurzenie w wodzie) w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego
(MATEUSZA 28:19).
Otrzymałeś Ducha Świętego ze znakiem mówienia w językach (DZ. APOST. 2:4).
Zostałeś na nowo narodzony z wody i z Ducha (JANA 3:5). To oznacza, że WŁAŚNIE TERAZ,
żyjesz całkowicie nowym życiem w Chrystusie:
2 KORYNTIAN 5:17 "Tak więc, jeśli ktoś jest W CHRYSTUSIE, nowym jest stworzeniem; stare
przeminęło, oto wszystko STAŁO SIĘ nowe."
W chwili, gdy zostałeś ochrzczony i otrzymałeś Ducha Świętego zacząłeś nowe życie: 'poprzedni
człowiek' teraz umarł i został pogrzebany!
RZYMIAN 6:3-4 "Czyż nie wiecie, że my wszyscy, ochrzczeni w Chrystusa Jezusa, w śmierć jego
zostaliśmy ochrzczeni? Pogrzebani tedy jesteśmy wraz z nim przez chrzest w śmierć, abyśmy jak
Chrystus wskrzeszony został z martwych przez chwałę Ojca, tak i my nowe życie prowadzili".
Pismo pokazuje, że STARE ŻYCIE PRZEMINĘŁO; rozpoczęliśmy nowe życie i Bóg oczekuje od
nas, że będziemy je prowadzić zgodnie z Biblią!
Wersety 5-6 "Bo jeśli wrośliśmy w podobieństwo jego śmierci, wrośniemy również w
podobieństwo jego zmartwychwstania, wiedząc to, że NASZ STARY CZŁOWIEK ZOSTAŁ
WESPÓŁ Z NIM UKRZYŻOWANY, aby grzeszne ciało zostało unicestwione, byśmy już nadal nie
służyli grzechowi."
Jeśli umarliśmy w momencie chrztu pod wodą, skąd pochodzi siła do nowego życia?
GALACJAN 2:20 "Z Chrystusem jestem ukrzyżowany; żyję więc już nie ja, ale ŻYJE WE MNIE
CHRYSTUS: a obecne życie moje w ciele jest życiem w wierze w Syna Bożego, który mnie
umiłował i wydał samego siebie za mnie."
Jasno widzimy, że 'poprzedni człowiek', to znaczy stary sposób życia całkowicie przeminął, że
teraz Chrystus Król całkowicie kontroluje twoje nowe życie. Jest to kluczowy fakt w całej Biblii.
KOLOSAN 1:27 "Im to chciał Bóg dać poznać, jak wielkie jest między poganami bogactwo
chwały tej tajemnicy, którą jest CHRYSTUS W WAS, NADZIEJA CHWAŁY."
Od teraz wszystko opiera się na tym, że Chrystus mieszka w TOBIE: tylko to jest Twoją
nadzieją chwały, i to jakiej chwały! Syn Boga zmartwychwstał przez Bożą moc i teraz z tą samą
siłą żyje w Twoim sercu.
EFEZJAN 2:4-6 "Ale Bóg, który jest bogaty w miłosierdzie, dla wielkiej miłości swojej, którą nas
umiłował, i NAS, którzy umarliśmy przez upadki, ożywił wraz z Chrystusem -(łaską zbawieni
jesteście;) i wraz z nim wzbudził, i wraz z nim posadził w okręgach niebieskich W Chrystusie
Jezusie."
Bóg mówi, że przez moc Chrystusową w tobie, zasiadasz TERAZ z Chrystusem w niebie po
prawicy Boga: rzeczywiście jesteś W CHRYSTUSIE. I tak, ty będąc w Chrystusie, a Chrystus w
tobie, zostaliście całkowicie razem połączeni.
KOLOSAN 3:3-4 "Umarliście bowiem, a życie wasze jest ukryte wraz z Chrystusem w Bogu;
gdy się Chrystus, który jest ŻYCIEM NASZYM, okaże, wtedy się i wy okażecie razem z nim w
chwale."
Słowo Boga mówi, że całkowicie umarliśmy i teraz żyjemy tylko przez Chrystusa, który jest w
nas: ON JEST NASZYM ŻYCIEM. (Jezus mówi: 'JA JESTEM ŻYCIEM' JANA 14:6). Nie
istniejemy poza Nim i Bóg patrzy na nas, jak gdyby patrzył na Chrystusa, który żyje w nas:
Traktuje nas jak synów i córki.
RZYMIAN 8:14-17 "Bo ci, których Duch Boży prowadzi, są DZIEĆMI BOŻYMI. Wszak nie
wzięliście ducha niewoli, by znowu ulegać bojaźni, lecz wzięliście ducha synostwa, w którym wołamy: Abba, Ojcze. Ten to Duch świadczy wespół z duchem naszym, że dziećmi Bożymi
jesteśmy. A jeśli dziećmi, to i dziedzicami, dziedzicami Bożymi, a współdziedzicami
Chrystusa..."
Innymi słowy: Po otrzymaniu Bożego Ducha Świętego i podczas gdy idziemy za Nim, żyjemy z
Bogiem, jako Jego zaadoptowane dzieci i dzielimy z Nim wszystko, co do Niego należy. To
znaczy: ZUPEŁNIE WSZYSTKO. Z drugiej strony, my oczywiście należymy do Niego.
1 KORYNTIAN 3:22-23 "Czy Paweł, czy Apollos, czy Kefas, czy świat, czy życie, czy śmierć, czy
teraźniejszość, czy przyszłość, WSZYSTKO jest wasze, wyście zaś Chrystusowi, a Chrystus
Boży."
Co takiego zrobiliśmy, aby na to zasłużyć? Odpowiedź: NIC.
RZYMIAN 5:8 "Bóg zaś daje dowód swojej miłości ku nam przez to, że kiedy byliśmy jeszcze
grzesznikami, CHRYSTUS ZA NAS UMARŁ."
EFEZJAN 2:8 "Albowiem łaską (niezasłużony dar) zbawieni jesteście przez wiarę, i to nie z was:
Boży to dar."
Czego Bóg oczekuje w zamian?
MATEUSZA 22:37-40 "A On mu powiedział: Będziesz miłował Pana, Boga swego, z całego
serca swego i z całej duszy swojej, i z całej myśli swojej. To jest największe i pierwsze
przykazanie. A drugie podobne temu: Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego. Na
tych dwóch przykazaniach opiera się cały zakon i prorocy."
Częściowe zaangażowanie nie wystarczy. Umarłeś dla światowych rzeczy I nawyków tamtejszego
sposobu życia, aby zacząć nowe dynamiczne życie w JEZUSIE CHRYSTUSIE, jako syn lub córka
żyjącego Boga. Dlatego, jedyną właściwą rzeczą jest to, że w tym nowym życiu ZUPEŁNIE
WSZYSTKO zostawisz dla Niego.
RZYMIAN 12:1-2 "Wzywam was tedy, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście składali ciała
swoje jako ofiarę żywą, świętą, miłą Bogu, bo taka winna być duchowa służba wasza. A nie
upodabniajcie się do tego świata, ale się przemieńcie przez odnowienie umysłu swego, abyście
umieli rozróżnić, co jest wolą Bożą, co jest dobre, miłe i doskonałe"
Zdajemy sobie sprawę, że Bóg chce, abyśmy powierzyli Jemu nasze życie i zrozumieli, że TERAZ
zupełnie zależy ono od Chrystusa, który jest w nas.
1 KORYNTIAN 3:16-17 "Czy nie wiecie, że świątynią Bożą jesteście i że Duch Boży mieszka w
was? Jeśli ktoś niszczy świątynię Bożą, tego zniszczy Bóg, albowiem świątynia Boża jest święta, a
wy nią jesteście."
Wiemy, że nie może być nic cudowniejszego i przyjemniejszego niż Chrystus w nas. Jeśli widzimy
miłość, którą Bóg nas obdarza, jak możemy odmówić kochania Go?
1 PIOTRA 1:8-9 "Tego miłujecie, chociaż go nie widzieliście, wierzycie w niego, choć go teraz nie
widzicie, i weselicie się radością niewysłowioną i chwalebną, osiągając cel wiary, zbawienie dusz."
Nigdy nie pozwól nikomu zabrać Ci tej radości. To co teraz przeczytałeś, to nie fantazja, ani bajka;
to jest PRAWDZIWE SŁOWO BOGA. Twoim największym wrogiem będzie Twój własny rozum,
który mówić Ci będzie, że to niemożliwe, albo za proste lub coś w tym rodzaju. Jeśli będziesz miał
takie myśli, IGNORUJ JE i polegaj na Słowie Boga. Wkrótce okaże się, że nasz rozum nie jest w
stanie pojąć niektórych pism. Bóg zapisuje je w naszych sercach przez Swojego Ducha. Po
pierwsze przeczytaj te materiały. Później módl się w językach, które dał Ci Bóg. Gdy Duch będzie
przemawiał, przekona Cię o prawdzie napisanej przez Boga i będzie pokazywał Ci, coraz bardziej
co oznacza być W JEZUSIE CHRYSTUSIE. Właśnie to - poznanie Chrystusa - jest teraz Twoim
jedynym celem w życiu i warto poświęcić wszystko inne, aby dojść do tego w swoim sercu.FILIPIAN 3:7-14 "Ale wszystko to, co mi było zyskiem, uznałem ze względu na Chrystusa za
szkodę. Lecz więcej jeszcze, WSZYSTKO UZNAJĘ ZA SZKODĘ WOBEC DONIOSŁOŚCI, JAKĄ
MA POZNANIE JEZUSA CHRYSTUSA, PANA MEGO... (10) Żeby POZNAĆ GO i doznać MOCY
zmartwychwstania jego... (13) ale jedno czynię: ZAPOMINAJĄC o tym, co za mną, i ZDĄŻAJĄC
do tego, co przede mną. ZMIERZAM do celu, do nagrody W GÓRZE, DO KTÓREJ ZOSTAŁEM
POWOŁANY PRZEZ BOGA W CHRYSTUSIE JEZUSIE.
Plan Boży dla rodziny
Ponieważ Bóg wszystko stworzył, to On ustanowił rodzinę. W tej rozprawie rozważymy, jakie miał plany wobec rodziny. Przede wszystkim, jeśli ją ustanowił, będzie najlepszym źródłem informacji o tym, jak rodzina powinna funkcjonować.Przeczytaj I Mojżeszową 1:27-28 i 2:21-24. Opisano tutaj powstanie Bożej rodziny. Jakich członków rodziny wymieniono? Istotną sprawą było, że podczas tworzenia,Bóg stworzył jednego mężczyznę i jedną kobietę. Nie uczynił Adama i Ewy – i w razie czego Sue. Nie byli to również Adam, Ewa i Sam. Jak taki obraz rodziny wygląda w porównaniu z pojęciem rodziny na świecie? Porównaj ją z definicją w „White House Conference on Families”, wspomnianą w tym miesiącu w „World View”. Co Bóg powiedział o pierwszej rodzinie w I Mojżeszowej 1:31? Pierwszym członkiem rodziny,którego poznajemy jest mąż/ojciec.Ma on wiele odpowiedzialności iobowiązków. Co zgodnie z V Mojżeszową 6:4 7 musi wypełnić?Jak wiele z tego jest powszechnie robione w dzisiejszej rodzinie? Rozważmy dlaczego tak jest. Jakie jest pierwsze założenie odnośnie głowy rodziny? Przeczytaj Psalm 128, aby się tego dowiedzieć.W Hioba 1:5 znajdujemy inny aspekt odpowiedzialności głowy rodziny.Przeczytaj 1 Tymoteusza 2:8, aby poznać kolejny obowiązek, jaki na nim spoczywa. Jak sprawić, aby powróciło to do dzisiejszego życia rodzinnego? Mąż/ojciec ma być nauczycielem i przykładem w rodzinie. On ją również zaopatruje. Przeczytaj I Mojżeszową 3:19 i 1 Tesaloniczan 4:11-12. Co mówią one o utrzymaniu rodziny? Jak odnoszą
się do treści propagowanej w masach programów o zdobyciu„szybkiej forsy”, które coraz bardziej stają się częścią naszej kultury? Pieniądze, które łatwo przyszły nie rozwiazują żadnych problemów. Właściwe problemy pozostają niezmienione, mają nawet większą sposobność, aby się ujawnić. (W stanie Waszyngton, zdobywca głównej wygranej w loterii – otrzymujący 40.000$ rocznie – został ostanio ujęty podczas okradania sklepu spożywczego.) Bóg ma również wskazówki dla męża/ojca, jak powinny wyglądać jego relacje z innymi członkami rodziny.Przeczytaj Efezjan 5:23, 25 i omów, jaki powinieć być jego związek z żoną. Czym różni się od tego, co widzimy wokół nas na świecie? Jakie nastawienie, na Boga czy na świat zapewni lepszy związek? Uzasadnij swoją odpowiedź.Wracając do relacji ojca z jego dziećmi, widzimy dwa nakładające się na siebie aspekty. Pierwszy znajdziemy w Przypowieściach 22:6. Wiąże się on z tym, co
wcześniej widzieliśmy w V Mojżeszowej 6. Należy również wypełniać Efezjan 6:4. Jaki problem widzą w tym ludzie? Dlaczego tak trudno jest zachować równowagę pomiędzy tymi dwoma punktami? Trzeba zachować równowagę pomiędzy instruowaniem a dyscypliną. Aby dyscyplina działała, musi istnieć jakaś forma kary. Słowo Boże nie popiera znęcania się, ani też nie zgadza się z tymi, którzy mówią, że wszelkie kary cielesne są znęcaniem się. W rzeczywistości, Bóg nazwie nas wszystkich oprawcami, jeśli nie będziemy
poprawnie instruować i dyscyplinować swoich dzieci. Jeśli mężczyzna zestarzeje się, Bóg ma dla niego kolejną radę. Zobacz Tytusa 2:2. Jaki styl życia przedstawia ten opis? Jakie zawiera sugestie, co do naszego
życia zanim się zestarzejemy? Dochodzimy teraz do drugiej osoby w rodzinie - żony/matki. Aby wiedzieć dlaczego jest potrzebna w rodzinie, przeczytaj ponownie I Mojżeszową 2:20-22. Jej miejsce w rodzinie Bóg dalej opisuje w I Mojżeszowej 3:16. Aby lepiej zrozumieć pojęcie użytego tutaj słowa „rola”, przeczytaj proszę I Mojżeszową 4:7, gdzie użyto tego samego rdzenia (hebrajski rdzeń słowa w obu tych wersach to „mashal”). Ich powiązanie przedstawione jest znów w Efezjan 5:33. W jaki sposób stoi ono w opozycji do zrozumienia tej relacji na świecie? (Dla dalszych studiów należy przeczytać Księgę Rut - 4 rozdział – i przedyskutować związek pomiędzy Boazem a Rut, w jaki sposób się spotkali i poznawali.) Kolejna charakterystyka żony/matki przedstawiona jest w Tytusa 2:3-5. Jakie podano tam odpowiedzialności? Jak mają być wypełniane? Opisuje, jakiego typu ma być kobietą i jak pasuje do dzisiejszego świata. Ten temat
rozwinięty został w Przypowieści 31:10-31. Jest to lista osobistych cech idealnej kobiety. Dlaczego
dano nam taki opis? Chociaż prawdopodobnie nikt nie mógłby wypełnić tego wszystkiego, z pewnością wyznacza nam cel, do którego powinniśmy zmierzać z pomocą Pana.Dzieci
Dzieci w rodzinie są jej członkami i jako takie zostaną omówione w tym studium Biblijnym. Przeczytaj Psalm 127:3-5. Jak są postrzegane w rodzinie zgodnie z tymi wersami? W jaki sposób nasze społeczeństwo reaguje na taką naukę? Każde życie ma dla Boga wartość – od Niego ono pochodzi. Jeśli szanujemy życie,
naśladujemy Go. Dzieci mają respektować swoich rodziców. W Łukasza 2:51-52 znajdujemy wspaniały przykład do naśladowania dla nas wszystkich. Dlaczego ten temat lekcji jest taki dobry? Zauważ, że Jezus Chrystus nie tylko perfekcyjnie wypełnił Bożą wolę dla nas, jako dorosłych, ale również dla nas, jako dzieci. Jak można to wykorzystać do nauki dzieci podstawowej lekcji o Bożej przebaczającej łasce?W Piśmie powtarza się oczekiwanie, aby dzieci zachowywały się tak, jak mały
Jezus. Przeczytaj Efezjan 6:1-3 i Marka 7:10 dla innych dotyczących tego punktów. II Mojżeszowa 20:12, 21:17 i V Mojżeszowa 5:16 to kolejne wersety, które należy wziąć pod rozwagę. Jak ważne jest, mówi Bóg, aby dzieci z szacunkiem odnosiły się do swoich rodziców? W Biblii znajdujemy synów, którzy
uczą się od swych ojców jak żyć. W I Mojżeszowej 24 i kolejnych rozdziałach, mamy Izaaka uczącego się dbać o stada Abrahama; Jakuba i Ezawa polujących i troszczących się o stada Izaaka i Labana; dziesięciu
braci Józefa opiekujących się stadami ich ojca. Ten trening pomaga w nauce wrażliwości. Przeczytaj Tytusa 2:6. Jezus znów był/jest dla nas przykładem. Kiedy podrósł, uczył się stolarstwa; zobacz Marka 6:3. Podobnie apostoł Paweł, który uczył się wyrabiać namioty (DZIEJE 18:3). Córki należy uczyć, jak prowadzić gospodarstwo domowe. Mając takie przygotowanie, kobiety dostarczały ręcznie utkanej przędzy, ubrań i płótna niezbędnego na odzież dla kapłanów świątynnych na pustyni - patrz II Mojżeszowa 35:25-26. Możesz również przestudiować Przypowieści 31:10-28, jako kolejny przykład na to, jak trening kobiety i Boża osobowość powinny być widoczne w jej życiu. Kiedy należy rozpocząć taki trening, aby
wychować ten typ kobiety i matki? Pomimo treningu, zarówno chłopcy, jak i dziewczynki nie mogą
być pozbawione ruchu i zabawy. To również jest ważne, jak widzimy w Zachariasza 8:5. Wszystko to trzeba pogodzić. W jaki sposób świat wprowadza brak równowagi w nasze życie? Jak możemy tego uniknąć? Zamykając to studium o Bożych celach dla rodziny, zastanów się, czy twojej rodzinie brakuje czegoś, co Bóg dla niej przygotował. Wyznaj swoje błędy i szukaj Bożej mocy oraz pomocy, aby stać się
taką rodziną, jaką On by chciał, abyście byli.Na zakończenie, uważnie przeczytaj Psalm 133, który opisuje
wyniki dobrych relacji rodzinnych. Wielebny Steven T. Cook
się do treści propagowanej w masach programów o zdobyciu„szybkiej forsy”, które coraz bardziej stają się częścią naszej kultury? Pieniądze, które łatwo przyszły nie rozwiazują żadnych problemów. Właściwe problemy pozostają niezmienione, mają nawet większą sposobność, aby się ujawnić. (W stanie Waszyngton, zdobywca głównej wygranej w loterii – otrzymujący 40.000$ rocznie – został ostanio ujęty podczas okradania sklepu spożywczego.) Bóg ma również wskazówki dla męża/ojca, jak powinny wyglądać jego relacje z innymi członkami rodziny.Przeczytaj Efezjan 5:23, 25 i omów, jaki powinieć być jego związek z żoną. Czym różni się od tego, co widzimy wokół nas na świecie? Jakie nastawienie, na Boga czy na świat zapewni lepszy związek? Uzasadnij swoją odpowiedź.Wracając do relacji ojca z jego dziećmi, widzimy dwa nakładające się na siebie aspekty. Pierwszy znajdziemy w Przypowieściach 22:6. Wiąże się on z tym, co
wcześniej widzieliśmy w V Mojżeszowej 6. Należy również wypełniać Efezjan 6:4. Jaki problem widzą w tym ludzie? Dlaczego tak trudno jest zachować równowagę pomiędzy tymi dwoma punktami? Trzeba zachować równowagę pomiędzy instruowaniem a dyscypliną. Aby dyscyplina działała, musi istnieć jakaś forma kary. Słowo Boże nie popiera znęcania się, ani też nie zgadza się z tymi, którzy mówią, że wszelkie kary cielesne są znęcaniem się. W rzeczywistości, Bóg nazwie nas wszystkich oprawcami, jeśli nie będziemy
poprawnie instruować i dyscyplinować swoich dzieci. Jeśli mężczyzna zestarzeje się, Bóg ma dla niego kolejną radę. Zobacz Tytusa 2:2. Jaki styl życia przedstawia ten opis? Jakie zawiera sugestie, co do naszego
życia zanim się zestarzejemy? Dochodzimy teraz do drugiej osoby w rodzinie - żony/matki. Aby wiedzieć dlaczego jest potrzebna w rodzinie, przeczytaj ponownie I Mojżeszową 2:20-22. Jej miejsce w rodzinie Bóg dalej opisuje w I Mojżeszowej 3:16. Aby lepiej zrozumieć pojęcie użytego tutaj słowa „rola”, przeczytaj proszę I Mojżeszową 4:7, gdzie użyto tego samego rdzenia (hebrajski rdzeń słowa w obu tych wersach to „mashal”). Ich powiązanie przedstawione jest znów w Efezjan 5:33. W jaki sposób stoi ono w opozycji do zrozumienia tej relacji na świecie? (Dla dalszych studiów należy przeczytać Księgę Rut - 4 rozdział – i przedyskutować związek pomiędzy Boazem a Rut, w jaki sposób się spotkali i poznawali.) Kolejna charakterystyka żony/matki przedstawiona jest w Tytusa 2:3-5. Jakie podano tam odpowiedzialności? Jak mają być wypełniane? Opisuje, jakiego typu ma być kobietą i jak pasuje do dzisiejszego świata. Ten temat
rozwinięty został w Przypowieści 31:10-31. Jest to lista osobistych cech idealnej kobiety. Dlaczego
dano nam taki opis? Chociaż prawdopodobnie nikt nie mógłby wypełnić tego wszystkiego, z pewnością wyznacza nam cel, do którego powinniśmy zmierzać z pomocą Pana.Dzieci
Dzieci w rodzinie są jej członkami i jako takie zostaną omówione w tym studium Biblijnym. Przeczytaj Psalm 127:3-5. Jak są postrzegane w rodzinie zgodnie z tymi wersami? W jaki sposób nasze społeczeństwo reaguje na taką naukę? Każde życie ma dla Boga wartość – od Niego ono pochodzi. Jeśli szanujemy życie,
naśladujemy Go. Dzieci mają respektować swoich rodziców. W Łukasza 2:51-52 znajdujemy wspaniały przykład do naśladowania dla nas wszystkich. Dlaczego ten temat lekcji jest taki dobry? Zauważ, że Jezus Chrystus nie tylko perfekcyjnie wypełnił Bożą wolę dla nas, jako dorosłych, ale również dla nas, jako dzieci. Jak można to wykorzystać do nauki dzieci podstawowej lekcji o Bożej przebaczającej łasce?W Piśmie powtarza się oczekiwanie, aby dzieci zachowywały się tak, jak mały
Jezus. Przeczytaj Efezjan 6:1-3 i Marka 7:10 dla innych dotyczących tego punktów. II Mojżeszowa 20:12, 21:17 i V Mojżeszowa 5:16 to kolejne wersety, które należy wziąć pod rozwagę. Jak ważne jest, mówi Bóg, aby dzieci z szacunkiem odnosiły się do swoich rodziców? W Biblii znajdujemy synów, którzy
uczą się od swych ojców jak żyć. W I Mojżeszowej 24 i kolejnych rozdziałach, mamy Izaaka uczącego się dbać o stada Abrahama; Jakuba i Ezawa polujących i troszczących się o stada Izaaka i Labana; dziesięciu
braci Józefa opiekujących się stadami ich ojca. Ten trening pomaga w nauce wrażliwości. Przeczytaj Tytusa 2:6. Jezus znów był/jest dla nas przykładem. Kiedy podrósł, uczył się stolarstwa; zobacz Marka 6:3. Podobnie apostoł Paweł, który uczył się wyrabiać namioty (DZIEJE 18:3). Córki należy uczyć, jak prowadzić gospodarstwo domowe. Mając takie przygotowanie, kobiety dostarczały ręcznie utkanej przędzy, ubrań i płótna niezbędnego na odzież dla kapłanów świątynnych na pustyni - patrz II Mojżeszowa 35:25-26. Możesz również przestudiować Przypowieści 31:10-28, jako kolejny przykład na to, jak trening kobiety i Boża osobowość powinny być widoczne w jej życiu. Kiedy należy rozpocząć taki trening, aby
wychować ten typ kobiety i matki? Pomimo treningu, zarówno chłopcy, jak i dziewczynki nie mogą
być pozbawione ruchu i zabawy. To również jest ważne, jak widzimy w Zachariasza 8:5. Wszystko to trzeba pogodzić. W jaki sposób świat wprowadza brak równowagi w nasze życie? Jak możemy tego uniknąć? Zamykając to studium o Bożych celach dla rodziny, zastanów się, czy twojej rodzinie brakuje czegoś, co Bóg dla niej przygotował. Wyznaj swoje błędy i szukaj Bożej mocy oraz pomocy, aby stać się
taką rodziną, jaką On by chciał, abyście byli.Na zakończenie, uważnie przeczytaj Psalm 133, który opisuje
wyniki dobrych relacji rodzinnych. Wielebny Steven T. Cook
Boże Narodzenie
Boże Narodzenie
Wywodzi się z Biblii - czy Pogaństwa?
Ludzie wszędzie myślą, że Święta Bożego Narodzenia są najpiękniejszymi chrześcijańskimi
świętami. Bez zadawania żadnych pytań założyli, że obchodzenie tych świąt jest konieczne.
Przyjęli, że Jezus urodził się 25 grudnia i że Biblia wyznacza ten dzień, by był świętowany przez
Chrześcijan.
TO JEST KŁAMSTWO! Istnieje wiele faktów o których powinniśmy być poinformowani.
Przestańmy to więcej ignorować (reprezentując Chrześcijański naród).
Słowo 'Christmas' znaczy 'mass of Christ' (msza Chrystusa), czy jak poźniej skrócono - 'Christmass'.
Pochodzi od mszy rzymskokatolickiej. Ale skąd przejęli to katolicy? ... Z pogańskich
obchodów 25 grudnia urodzin 'Sola', boga słońca! Obchody tego dnia były starożytnym rytuałem
baalistycznym - który Biblia zupełnie potępia. Nie wspomina o tym Nowy Testament, czy apostoł
Paweł, czy też wczesny prawdziwy kościół! Jedną z opowieści Paweł wspomina w 2
Tymoteusza 4:4. Stwierdza, że obchodzenie świąt może znudzić świat i zaprowadzić w podążanie
za słabą i pozbawioną mocy Ewangelią!
ŚWIĘTA BOŻEGO NARODZENIA WCALE NIE SĄ URODZINAMI CHRYSTUSA. Nie pochodzą
od Chrześcijan, ale od pogan z Babilonu. Niektórzy powiedzą, "Cóż z tego? Ważny jest nastrój
tego czasu".
Pójdźmy trochę dalej...
JEZUS nie urodził się 25 grudnia, ani też w czasie zimy. Dlaczego? Ponieważ pasterze pilnowali
na polu swych owiec w nocy (Łukasz 2:8). Przed 15 października w Palestynie pasterze zawsze
zabierali swoje owce z pastwisk, by chronić je przed zimnem i deszczem. (Zobacz Pieśni Salomona
2:11 i Ezdrasza 10:9,13). W Palestynie zima jest porą deszczową i pasterze w tym czasie
pozostają w domu. Wśród Żydów zwyczajem było w owych dniach wyprowadzać owce na pola i
opuszczać pastwiska podczas Passover (wczesnej wiosny) i przyprowadzać je do domu w
momencie pojawienia się pierwszego deszczu. Pasterze czuwali w dzień i w nocy. Żadna
encyklopedia nie powie nam, że Chrystus nie urodził się 25 grudnia; data Jego narodzin nie jest
znana. Jeżeli Bóg chciałby, aby człowiek świętował narodziny Dzięciątka jako 'Boże Narodzenie',
zawarłby wskazówkę w Swoim Słowie i nie chciałby utrzymywać tej daty w tajemnicy.
POWINNIŚMY BYĆ POINFORMOWANI, ŻE BIBLIA NIE ZAWIERA ANI JEDNEGO SŁOWA
MÓWIĄCEGO NAM BYŚMY OBCHODZILI 'BOŻE NARODZENIE'.
Uznane encyklopedie wskazują, że Boże Narodzenie nie było obchodzone przez pierwszych
dwieście, trzysta lat po narodzeniu Chrystusa. Więc, JAK wprowadzono ten pogański zwyczaj?
SKĄD naprawdę pochodzi?
Nimrod, wnuk Hama (jeden z synów Noego), był prawdziwym propagatorem babilońskiego
systemu, który w czasie jego życia opanował świat. Był to ustrój zorganizowanej konkurencji,
bazującej na wytwarzającym korzyści systemie ekonomicznym. Nimrod zbudował wieżę Babel,
starożytną Niniwę i inne miasta. Imię 'Nimrod' pochodzi od hebrajskiego słowa 'Marad', oznaczającego
'rebelionista'. Nimrod był do tego stopnia zły i bezobożny, że poślubił swoją własną
matkę - Semiramis. Po wczesnej śmierci Nimroda, jego matka-żona szerzyła diabelską naukę, że
żyje on nadal jako duch. Twierdziła, że w nocy z uschniętego pnia drzewa wyrosło wiecznie
zielone drzewko, które symbolizuje nowe życie zmarłego Nimroda. W każdą rocznicę jego urodzin
Nimrod miał odwiedzać to zawsze zielone drzewo i zostawiać pod nim prezenty. 25 grudnia był
dniem urodzin Nimroda: tutaj mamy prawdziwą genezę 'bożonarodzeniowego drzewka'.
Na skutek jej intrygi Babilończycy zaczęli stopniowo postrzegać Semiramis jako 'Królową Nieba',
a Nimrodowi zaś nadawano różne imiona m.in. 'Bożego Syna Nieba'. Po długim okresie bałwochwalstwa
Nimrod czczony był również, jako Mesjasz, Syn Baala i Bóg Słońca. Ten babiloński kult
'matki i dziecka' (Semiramis i odrodzonego Nimroda) stał się głównym obiektem czci. Czczenie
'matki i dziecka' rozprzestrzeniło się z Babilonu na cały świat. Zmieniły się tylko imiona w zależności
od kraju. W Egipcie byli to, 'Izis i Ozyrys', w Azji, 'Cybele i Dosius', w pogańskim Rzymie,
'Fortuna i Jupiter'. Nawet w Grecji, Japonii, Chinach i Tybecie znaleźć można było obiekty czci
Madonny - długo przed narodzeniem Jezusa Chrystusa, Zbawiciela świata.
W czwartym i piątym wieku kiedy poganie z rzymskiego świata tysiącami zaczęli przyjmować nowe
popularne 'Chrześcijaństwo', wnosili swoje pogańskie zwyczaje i wierzenia pod chrześcijańsko
brzmiące imiona. Pomysł Madonny 'matki i dziecka' stał się bardzo popularny, zwłaszcza w czasie
świąt Bożego Narodzenia. Każdego roku w święta ludzie śpiewają kolędę "Cicha Noc, Święta Noc"
z rodzinnym tematem 'matki i dziecka'. Dzisiaj jesteśmy urodzeni w babilońskim świecie, przez
całe nasze życie wychowani w szacunku do tych form jako świętych. Nigdy nie pytaliśmy skąd
się wywodzą; czy z Biblii, czy też z pogańskiego bałwochwalstwa.
NASZ BÓG NAKAZUJE Swojemu ludowi "Wołaj na całe gardło, nie powściągaj się, podnieś jak trąba
swój głos i wspominaj mojemu ludowi jego występki..." (IZAJASZ 58:1); i powinniśmy zdać sobie sprawę,
że prawdziwe pochodzenie świąt Bożego Narodzenia wywodzi się z Babilonu. W Egipcie zawsze
wierzono, że syn 'Izis' (egipskie imię 'Królowej Nieba') urodził się 25 grudnia. Dlatego też poganie
obchodzili te sławne urodziny na wiele wieków przed urodzeniem Chrystusa. Biblia nie zawiera
ani jednego słowa mówiącego nam, że powinniśmy czcić 'matkę i dziecko'; apostołowie i
wczesny kościół nie oddawali im czci, dzisiaj także możemy znaleźć ludzi, którzy tego nie robią!
W Łukasza 1:28, 42 i 48 Maria ukazana jest jako wielce błogosławiona przez Boga, ale nie ma
mowy o tym by wysławiać ją, czy robić z niej istotę boską, podczas gdy była jedynie człowiekiem.
Rozpowszechniony kult Marii, jako 'matki Boga' - doktryna o niepokalanym poczęciu, która odnosi
się do niej jako fałszywego pośrednika pomiędzy Bogiem a człowiekiem - jest kontynuacją
starożytnego babilońskiego bałwochwalstwa rozpoczętego przez Semiramis, żonę Nimroda. Jest
to szatańskie kłamstwo, które trzyma nasze oczy z dala od Jezusa Chrystusa, powstałego Pana -
siedzącego po prawicy Boga; który nie jest dzieciątkiem, ani nie leży w grobie, ale który zasiada
razem ze Swoim Ojcem, naszym Bogiem.
Tak więc w ten sposób, ta starożytna, bałwochwalcza pogańska 'tajemnica' została przekazana
przez pogańskie religie, Kościołowi Rzymskokatolickiemu, a stamtąd protestanckim denominacjom
i powszechnie ludziom.
Pochodzenie Wieńca Adwentowego, Jemioły i Drzewka Bożonarodzeniowego:
Wśród starożytnych pogan, jemioła używana była na Świętach Solistycznych, ponieważ była
uważana za poświęconą słońcu! Uczono, że posiada cudowną siłę uzdrawiania. Poganie mieli w
zwyczaju składanie pocałunków pod jemiołą tuż przed wielką ucztą i pijaństwem, poświęconym
obchodom śmierci 'starego słońca' i narodzinom 'nowego słońca'. Jemioła poświęcona na
pogańskich świętach, jest pasożytem i niszczycielem drzew na których rośnie. Święte jagody były
również uważane za poświęcone bogu słońca.
Yule Log (choinka) jest w rzeczywistości 'bogiem słońca'; 'yule' znaczy 'koło', pogański symbol
słońca. Nawet dzisiaj Chrześcijanie mówią o "świetym okresie Yule". Również zapalanie ogni i
świec uznawane za 'chrześcijańską' ceremonię, jest to kontynuacją pogańskiego zwyczaju, zachęcającego
boga słońca, do tego by zaświecił ponownie, gdy osiągnie najwyższy punkt na niebie.
Święty Mikołaj:
On także ma pochodzenie pogańskie. Nazwa 'Święty Mikołaj' pochodzi od nazwy 'Święty Nicolas',
był nim rzymskokatolicki biskup, który żył w piątym wieku. Święty Mikołaj był biskupem w mieście
Myra, ten 'Święty' był czczony w dniu 6-go grudnia przez Greków i przez narody łacińskie.
Legenda głosi, że podarował on potajemnie posąg trzem córkom zubożałego mieszczanina. Stąd
wziął się zwyczaj, iż wieczorem przed dniem Świętego Mikołaja (6-go grudnia) daje się potajemnie
prezenty. Przeszło to później na dzień Bożego Narodzenia. Od tego czasu istnieje powiązanie
między Bożym Narodzeniem, a Świętym Mikołajem.
Drzewko Bożonarodzeniowe:
W tym momencie byłoby dobrze spojrzeć na to co Biblia mówi o drzewkach bożonarodzeniowych.
"Tak mówi Pan: Nie wdrażajcie się w zwyczaje narodów, nie lękajcie się znaków niebieskich, chociaż
narody się ich lękają! Gdyż bóstwa ludów są marnością. Są dziełem rąk rzemieślnika pracującego dłutem
w drzewie, ściętym w lesie, które przyozdabiaja srebrem i złotem, umacniają gwoździami i młotami, aby się
nie chwiało." JEREMIASZ 10:2-4
Pomyśl o tym, co powiedziane jest o nie przyjmowaniu pogańskich kultów i nie podążaniu za
ich zwyczajami.
Prezenty Bożonarodzeniowe:
KUPOWANIE PREZENTÓW w okresie Bożonarodzeniowym stanowi bardzo istotną część tego
święta. Wielu powie: "Biblia mówi nam, byśmy dawali prezenty. Czy mędrcy nie dawali prezentów,
kiedy narodził się Chrystus?"
JAKA JEST HISTORYCZNA GENEZA WYMIENIANIA PREZENTÓW? Porównajmy dzisiejszy
zwyczaj z tym co mówi Biblia:
Wymiana podarunków pomiędzy przyjaciółmi jest charakterystyczna zarówno dla Saturnalii
i Bożego Narodzenia (i zostało przeniesione z jednych do drugich). Wymiana podarunków w
czasie Bożego Narodzenia nie wywodzi się z Chrześcijaństwa. Tym nie świętujemy urodzin
Chrystusa, ani nie oddajemy Mu czci!
Przyjmijmy, że chcesz uczcić kogoś w dniu jego urodzin, czy kupowałbyś prezenty dla każdego z
wyjątkiem tego, którego urodziny chciałbyś obchodzić?
Jednak ludzie nadal robią to (zakładając, że robią to w intencjach religijnych) rok po roku. W tym
wszystkim Chrystus nie jest czczony, a prezenty są przeznaczone dla rodziny i przyjaciół. Ludzie
są zbyt zajęci, by myśleć o Jezusie Chrystusie.
Biblia mówi:
"Gdy zaś Jezus narodził w Betlejemie Judzkim za króla Heroda, oto mędrcy ze Wschodu przybyli do
Jerozolimy i pytali: Gdzie jest ten, nowonarodzony, król żydowski? ... I wszedłszy do domu, ujrzeli dziecię
z Marią, matką jego, i upadłszy, oddali mu pokłon, potem otworzywszy swoje skarby, złożyli mu w darze
złoto, kadzidło i mirrę." MATEUSZA 2:1-11
Zauważ, że oni dowiedzieli się, o dziecku Jezus, które urodziło się jako Król Żydowski i podarowali
Jezusowi prezenty, nie swoim przyjaciołom ani sobie nawzajem. Oni przyszli by oddać
cześć ich Królowi.
Podsumowując, powinniśmy zdać sobie sprawę, że nie ma jakiejkolwiek biblijnej podstawy, by
obchodzić Boże Narodzenie. Zarówno Boże Narodzenie jak i Wielkanoc są skomercjalizowanymi
pogańskimi świętami i Apostoł Paweł nadmienił, że Chrześcijanie nie powinni
obchodzić nawet świąt opisanych w Starym Testamencie (Galacjan 4:9-11).
Matki biorą swoje dzieci by zobaczyły pogańskiego 'Świętego Mikołaja' w sklepach; rodziny
schodzą się by obchodzić razem święta, które zostały zapoczątkowane przez pogan setki lat przed
Chrystusem - CO CHRYSTUS MA Z TYM WSPÓLNEGO?
Ludzie są pochłonięci przez dzisiejszy materialny świat, oszukani przez Bożego przeciwnika, i
dający uwielbienie fałszywym bogom. Większość załamań w dzisiejszym porządku świata została
spowodowana przez narody wielbiące innego Boga, kroczące za innym Jezusem i głosząca
'Ewangelię', której nie znajdziemy w Słowie Bożym.
BOŻA EWANGELIA (DOBRA NOWINA) W ZWIĄZKU ZE ZBAWIENIEM MÓWI:
TERAZ JEST CZAS UPAMIĘTANIA (Zmiany w sercu i zwrócenia się do Boga),
OCHRZCZENIA SIĘ (poprzez zanurzenie),
BY OTRZYMAĆ BOŻY DAR DUCHA ŚWIĘTEGO (ze znakiem mówienia w językach)
DZ AP 2:38.
Jeżeli nie podążasz Bożymi drogami do zbawienia - nie jesteś zbawiony:
DZ AP 2:37-39 - Nakaz i obietnica dla wszystkich, którzy podążają za Chrystusem:
"A gdy to usłyszeli, byli poruszeni do głębi, i rzekli do Piotra i pozostałych apostołów: Co mamy czynić,
mężowie bracia?
A Piotr do nich: Upamiętajcie się i niechaj się każdy z was da ochrzcić w imię Jezusa Chrystusa na
odpuszczenie grzechów waszych, a otrzymacie dar Ducha Świętego.
Obietnica ta bowiem odnosi się do was i do dzieci waszych oraz do wszystkich, którzy są z dala, ilu ich
Pan, Bóg nasz, powoła."
(Kiedy wiemy, że otrzymaliśmy Ducha Świętego? Przeczytaj Dz Ap 2:4 ponownie. Tak szybko jak
osoba będzie wypełniona Duchem Świętym, on lub ona będzie mówiła innymi językami.)
TO JEST DROGA DANA W SŁOWIE BOŻYM - NIE MOŻE BYĆ ZMIENIONA.
Wywodzi się z Biblii - czy Pogaństwa?
Ludzie wszędzie myślą, że Święta Bożego Narodzenia są najpiękniejszymi chrześcijańskimi
świętami. Bez zadawania żadnych pytań założyli, że obchodzenie tych świąt jest konieczne.
Przyjęli, że Jezus urodził się 25 grudnia i że Biblia wyznacza ten dzień, by był świętowany przez
Chrześcijan.
TO JEST KŁAMSTWO! Istnieje wiele faktów o których powinniśmy być poinformowani.
Przestańmy to więcej ignorować (reprezentując Chrześcijański naród).
Słowo 'Christmas' znaczy 'mass of Christ' (msza Chrystusa), czy jak poźniej skrócono - 'Christmass'.
Pochodzi od mszy rzymskokatolickiej. Ale skąd przejęli to katolicy? ... Z pogańskich
obchodów 25 grudnia urodzin 'Sola', boga słońca! Obchody tego dnia były starożytnym rytuałem
baalistycznym - który Biblia zupełnie potępia. Nie wspomina o tym Nowy Testament, czy apostoł
Paweł, czy też wczesny prawdziwy kościół! Jedną z opowieści Paweł wspomina w 2
Tymoteusza 4:4. Stwierdza, że obchodzenie świąt może znudzić świat i zaprowadzić w podążanie
za słabą i pozbawioną mocy Ewangelią!
ŚWIĘTA BOŻEGO NARODZENIA WCALE NIE SĄ URODZINAMI CHRYSTUSA. Nie pochodzą
od Chrześcijan, ale od pogan z Babilonu. Niektórzy powiedzą, "Cóż z tego? Ważny jest nastrój
tego czasu".
Pójdźmy trochę dalej...
JEZUS nie urodził się 25 grudnia, ani też w czasie zimy. Dlaczego? Ponieważ pasterze pilnowali
na polu swych owiec w nocy (Łukasz 2:8). Przed 15 października w Palestynie pasterze zawsze
zabierali swoje owce z pastwisk, by chronić je przed zimnem i deszczem. (Zobacz Pieśni Salomona
2:11 i Ezdrasza 10:9,13). W Palestynie zima jest porą deszczową i pasterze w tym czasie
pozostają w domu. Wśród Żydów zwyczajem było w owych dniach wyprowadzać owce na pola i
opuszczać pastwiska podczas Passover (wczesnej wiosny) i przyprowadzać je do domu w
momencie pojawienia się pierwszego deszczu. Pasterze czuwali w dzień i w nocy. Żadna
encyklopedia nie powie nam, że Chrystus nie urodził się 25 grudnia; data Jego narodzin nie jest
znana. Jeżeli Bóg chciałby, aby człowiek świętował narodziny Dzięciątka jako 'Boże Narodzenie',
zawarłby wskazówkę w Swoim Słowie i nie chciałby utrzymywać tej daty w tajemnicy.
POWINNIŚMY BYĆ POINFORMOWANI, ŻE BIBLIA NIE ZAWIERA ANI JEDNEGO SŁOWA
MÓWIĄCEGO NAM BYŚMY OBCHODZILI 'BOŻE NARODZENIE'.
Uznane encyklopedie wskazują, że Boże Narodzenie nie było obchodzone przez pierwszych
dwieście, trzysta lat po narodzeniu Chrystusa. Więc, JAK wprowadzono ten pogański zwyczaj?
SKĄD naprawdę pochodzi?
Nimrod, wnuk Hama (jeden z synów Noego), był prawdziwym propagatorem babilońskiego
systemu, który w czasie jego życia opanował świat. Był to ustrój zorganizowanej konkurencji,
bazującej na wytwarzającym korzyści systemie ekonomicznym. Nimrod zbudował wieżę Babel,
starożytną Niniwę i inne miasta. Imię 'Nimrod' pochodzi od hebrajskiego słowa 'Marad', oznaczającego
'rebelionista'. Nimrod był do tego stopnia zły i bezobożny, że poślubił swoją własną
matkę - Semiramis. Po wczesnej śmierci Nimroda, jego matka-żona szerzyła diabelską naukę, że
żyje on nadal jako duch. Twierdziła, że w nocy z uschniętego pnia drzewa wyrosło wiecznie
zielone drzewko, które symbolizuje nowe życie zmarłego Nimroda. W każdą rocznicę jego urodzin
Nimrod miał odwiedzać to zawsze zielone drzewo i zostawiać pod nim prezenty. 25 grudnia był
dniem urodzin Nimroda: tutaj mamy prawdziwą genezę 'bożonarodzeniowego drzewka'.
Na skutek jej intrygi Babilończycy zaczęli stopniowo postrzegać Semiramis jako 'Królową Nieba',
a Nimrodowi zaś nadawano różne imiona m.in. 'Bożego Syna Nieba'. Po długim okresie bałwochwalstwa
Nimrod czczony był również, jako Mesjasz, Syn Baala i Bóg Słońca. Ten babiloński kult
'matki i dziecka' (Semiramis i odrodzonego Nimroda) stał się głównym obiektem czci. Czczenie
'matki i dziecka' rozprzestrzeniło się z Babilonu na cały świat. Zmieniły się tylko imiona w zależności
od kraju. W Egipcie byli to, 'Izis i Ozyrys', w Azji, 'Cybele i Dosius', w pogańskim Rzymie,
'Fortuna i Jupiter'. Nawet w Grecji, Japonii, Chinach i Tybecie znaleźć można było obiekty czci
Madonny - długo przed narodzeniem Jezusa Chrystusa, Zbawiciela świata.
W czwartym i piątym wieku kiedy poganie z rzymskiego świata tysiącami zaczęli przyjmować nowe
popularne 'Chrześcijaństwo', wnosili swoje pogańskie zwyczaje i wierzenia pod chrześcijańsko
brzmiące imiona. Pomysł Madonny 'matki i dziecka' stał się bardzo popularny, zwłaszcza w czasie
świąt Bożego Narodzenia. Każdego roku w święta ludzie śpiewają kolędę "Cicha Noc, Święta Noc"
z rodzinnym tematem 'matki i dziecka'. Dzisiaj jesteśmy urodzeni w babilońskim świecie, przez
całe nasze życie wychowani w szacunku do tych form jako świętych. Nigdy nie pytaliśmy skąd
się wywodzą; czy z Biblii, czy też z pogańskiego bałwochwalstwa.
NASZ BÓG NAKAZUJE Swojemu ludowi "Wołaj na całe gardło, nie powściągaj się, podnieś jak trąba
swój głos i wspominaj mojemu ludowi jego występki..." (IZAJASZ 58:1); i powinniśmy zdać sobie sprawę,
że prawdziwe pochodzenie świąt Bożego Narodzenia wywodzi się z Babilonu. W Egipcie zawsze
wierzono, że syn 'Izis' (egipskie imię 'Królowej Nieba') urodził się 25 grudnia. Dlatego też poganie
obchodzili te sławne urodziny na wiele wieków przed urodzeniem Chrystusa. Biblia nie zawiera
ani jednego słowa mówiącego nam, że powinniśmy czcić 'matkę i dziecko'; apostołowie i
wczesny kościół nie oddawali im czci, dzisiaj także możemy znaleźć ludzi, którzy tego nie robią!
W Łukasza 1:28, 42 i 48 Maria ukazana jest jako wielce błogosławiona przez Boga, ale nie ma
mowy o tym by wysławiać ją, czy robić z niej istotę boską, podczas gdy była jedynie człowiekiem.
Rozpowszechniony kult Marii, jako 'matki Boga' - doktryna o niepokalanym poczęciu, która odnosi
się do niej jako fałszywego pośrednika pomiędzy Bogiem a człowiekiem - jest kontynuacją
starożytnego babilońskiego bałwochwalstwa rozpoczętego przez Semiramis, żonę Nimroda. Jest
to szatańskie kłamstwo, które trzyma nasze oczy z dala od Jezusa Chrystusa, powstałego Pana -
siedzącego po prawicy Boga; który nie jest dzieciątkiem, ani nie leży w grobie, ale który zasiada
razem ze Swoim Ojcem, naszym Bogiem.
Tak więc w ten sposób, ta starożytna, bałwochwalcza pogańska 'tajemnica' została przekazana
przez pogańskie religie, Kościołowi Rzymskokatolickiemu, a stamtąd protestanckim denominacjom
i powszechnie ludziom.
Pochodzenie Wieńca Adwentowego, Jemioły i Drzewka Bożonarodzeniowego:
Wśród starożytnych pogan, jemioła używana była na Świętach Solistycznych, ponieważ była
uważana za poświęconą słońcu! Uczono, że posiada cudowną siłę uzdrawiania. Poganie mieli w
zwyczaju składanie pocałunków pod jemiołą tuż przed wielką ucztą i pijaństwem, poświęconym
obchodom śmierci 'starego słońca' i narodzinom 'nowego słońca'. Jemioła poświęcona na
pogańskich świętach, jest pasożytem i niszczycielem drzew na których rośnie. Święte jagody były
również uważane za poświęcone bogu słońca.
Yule Log (choinka) jest w rzeczywistości 'bogiem słońca'; 'yule' znaczy 'koło', pogański symbol
słońca. Nawet dzisiaj Chrześcijanie mówią o "świetym okresie Yule". Również zapalanie ogni i
świec uznawane za 'chrześcijańską' ceremonię, jest to kontynuacją pogańskiego zwyczaju, zachęcającego
boga słońca, do tego by zaświecił ponownie, gdy osiągnie najwyższy punkt na niebie.
Święty Mikołaj:
On także ma pochodzenie pogańskie. Nazwa 'Święty Mikołaj' pochodzi od nazwy 'Święty Nicolas',
był nim rzymskokatolicki biskup, który żył w piątym wieku. Święty Mikołaj był biskupem w mieście
Myra, ten 'Święty' był czczony w dniu 6-go grudnia przez Greków i przez narody łacińskie.
Legenda głosi, że podarował on potajemnie posąg trzem córkom zubożałego mieszczanina. Stąd
wziął się zwyczaj, iż wieczorem przed dniem Świętego Mikołaja (6-go grudnia) daje się potajemnie
prezenty. Przeszło to później na dzień Bożego Narodzenia. Od tego czasu istnieje powiązanie
między Bożym Narodzeniem, a Świętym Mikołajem.
Drzewko Bożonarodzeniowe:
W tym momencie byłoby dobrze spojrzeć na to co Biblia mówi o drzewkach bożonarodzeniowych.
"Tak mówi Pan: Nie wdrażajcie się w zwyczaje narodów, nie lękajcie się znaków niebieskich, chociaż
narody się ich lękają! Gdyż bóstwa ludów są marnością. Są dziełem rąk rzemieślnika pracującego dłutem
w drzewie, ściętym w lesie, które przyozdabiaja srebrem i złotem, umacniają gwoździami i młotami, aby się
nie chwiało." JEREMIASZ 10:2-4
Pomyśl o tym, co powiedziane jest o nie przyjmowaniu pogańskich kultów i nie podążaniu za
ich zwyczajami.
Prezenty Bożonarodzeniowe:
KUPOWANIE PREZENTÓW w okresie Bożonarodzeniowym stanowi bardzo istotną część tego
święta. Wielu powie: "Biblia mówi nam, byśmy dawali prezenty. Czy mędrcy nie dawali prezentów,
kiedy narodził się Chrystus?"
JAKA JEST HISTORYCZNA GENEZA WYMIENIANIA PREZENTÓW? Porównajmy dzisiejszy
zwyczaj z tym co mówi Biblia:
Wymiana podarunków pomiędzy przyjaciółmi jest charakterystyczna zarówno dla Saturnalii
i Bożego Narodzenia (i zostało przeniesione z jednych do drugich). Wymiana podarunków w
czasie Bożego Narodzenia nie wywodzi się z Chrześcijaństwa. Tym nie świętujemy urodzin
Chrystusa, ani nie oddajemy Mu czci!
Przyjmijmy, że chcesz uczcić kogoś w dniu jego urodzin, czy kupowałbyś prezenty dla każdego z
wyjątkiem tego, którego urodziny chciałbyś obchodzić?
Jednak ludzie nadal robią to (zakładając, że robią to w intencjach religijnych) rok po roku. W tym
wszystkim Chrystus nie jest czczony, a prezenty są przeznaczone dla rodziny i przyjaciół. Ludzie
są zbyt zajęci, by myśleć o Jezusie Chrystusie.
Biblia mówi:
"Gdy zaś Jezus narodził w Betlejemie Judzkim za króla Heroda, oto mędrcy ze Wschodu przybyli do
Jerozolimy i pytali: Gdzie jest ten, nowonarodzony, król żydowski? ... I wszedłszy do domu, ujrzeli dziecię
z Marią, matką jego, i upadłszy, oddali mu pokłon, potem otworzywszy swoje skarby, złożyli mu w darze
złoto, kadzidło i mirrę." MATEUSZA 2:1-11
Zauważ, że oni dowiedzieli się, o dziecku Jezus, które urodziło się jako Król Żydowski i podarowali
Jezusowi prezenty, nie swoim przyjaciołom ani sobie nawzajem. Oni przyszli by oddać
cześć ich Królowi.
Podsumowując, powinniśmy zdać sobie sprawę, że nie ma jakiejkolwiek biblijnej podstawy, by
obchodzić Boże Narodzenie. Zarówno Boże Narodzenie jak i Wielkanoc są skomercjalizowanymi
pogańskimi świętami i Apostoł Paweł nadmienił, że Chrześcijanie nie powinni
obchodzić nawet świąt opisanych w Starym Testamencie (Galacjan 4:9-11).
Matki biorą swoje dzieci by zobaczyły pogańskiego 'Świętego Mikołaja' w sklepach; rodziny
schodzą się by obchodzić razem święta, które zostały zapoczątkowane przez pogan setki lat przed
Chrystusem - CO CHRYSTUS MA Z TYM WSPÓLNEGO?
Ludzie są pochłonięci przez dzisiejszy materialny świat, oszukani przez Bożego przeciwnika, i
dający uwielbienie fałszywym bogom. Większość załamań w dzisiejszym porządku świata została
spowodowana przez narody wielbiące innego Boga, kroczące za innym Jezusem i głosząca
'Ewangelię', której nie znajdziemy w Słowie Bożym.
BOŻA EWANGELIA (DOBRA NOWINA) W ZWIĄZKU ZE ZBAWIENIEM MÓWI:
TERAZ JEST CZAS UPAMIĘTANIA (Zmiany w sercu i zwrócenia się do Boga),
OCHRZCZENIA SIĘ (poprzez zanurzenie),
BY OTRZYMAĆ BOŻY DAR DUCHA ŚWIĘTEGO (ze znakiem mówienia w językach)
DZ AP 2:38.
Jeżeli nie podążasz Bożymi drogami do zbawienia - nie jesteś zbawiony:
DZ AP 2:37-39 - Nakaz i obietnica dla wszystkich, którzy podążają za Chrystusem:
"A gdy to usłyszeli, byli poruszeni do głębi, i rzekli do Piotra i pozostałych apostołów: Co mamy czynić,
mężowie bracia?
A Piotr do nich: Upamiętajcie się i niechaj się każdy z was da ochrzcić w imię Jezusa Chrystusa na
odpuszczenie grzechów waszych, a otrzymacie dar Ducha Świętego.
Obietnica ta bowiem odnosi się do was i do dzieci waszych oraz do wszystkich, którzy są z dala, ilu ich
Pan, Bóg nasz, powoła."
(Kiedy wiemy, że otrzymaliśmy Ducha Świętego? Przeczytaj Dz Ap 2:4 ponownie. Tak szybko jak
osoba będzie wypełniona Duchem Świętym, on lub ona będzie mówiła innymi językami.)
TO JEST DROGA DANA W SŁOWIE BOŻYM - NIE MOŻE BYĆ ZMIENIONA.
wtorek, 21 stycznia 2014
Biblia
Biblia
Jej znaczenie i niepowtarzalność
Biblia jest święta! Inspirowana przez Boga, jest najstarszą istniejącą księgą. Pięć ksiąg
Mojżeszowych zostało napisanych około 1675 lat przed Chrystusem. Dopiero po stuleciach
powstały religijne pisma Wschodu. Na przykład Awesta, autorstwa Zoroustra (święte pismo
Persów w języku staroirańskim) została napisana około 1200 lat przed Chrystusem; Weda
Hindusów około 1100 lat przed Chrystusem; księgi Konfucjusza (filozof chiński) około 1100 lat
przed Chrystusem; pisma Buddy (założyciel buddyzmu) około 600 lat przed Chrystusem i Koran
Mahometa (islam) około 600 lat po Chrystusie.
Prof. Montiero Williams, znawca Sanskerytu, pierwotnego języka indyjskiego i języka Wedy,
studiował księgi Wschodu przez 42 lata, porównał je do Biblii i powiedział: "Przesuń je (wschodnie
księgi) na lewą stronę Twojego biurka, własną Biblię Świętą połóż po stronie prawej. Zrób szeroki
odstęp między nimi, ponieważ istnieje wielka przepaść pomiędzy tak zwanymi świętymi pismami
Wschodu a Świętymi pismami Biblii, przepaść, której nie da się przekroczyć. One są jak świece w
porównaniu ze słońcem Biblii!"
Koran zawiera przy tym zestawione cytaty ze Starego i Nowego Testamentu. Tak zwane święte
pisma pogan zawierają wiele mylnych i przesądnych twierdzeń, które są tylko produktem
ludzkiego rozumu. Jest w nich niewiele zrozumienia żyjącego i prawdziwego Boga. W
przeciwieństwie do tego, prawa w księgach Mojżeszowych nie są żadnymi ludzkimi wymysłami,
lecz Bożymi prawami. Biblia jest fundamentem Bożego objawienia dla ludzi. Żaden człowiek nie
mógł stworzyć takiego dzieła. Interesujące są także odkrycia Ivana Panina o wartościach
liczbowych, które jak mozaika leżą u podstaw tekstu biblijnego. Despotyzm i podstępność
kapłanów, występujące w tak zwanych pismach świętych, są w wypadku Biblii niemożliwe. Biblia
wolna jest od misteriów, czarodziejstwa, czarnoksięstwa, wszetecznych obyczajów, które są
obecne w pismach pogańskich i sprawiają iż są ohydą przed Bogiem.
Ceremonie w Biblii wskazują na Świętość Boga, grzeszność człowieka, konieczność pokuty,
odkupienie i uświęcony stan, do którego Pan obiecał podnieść upadłą ludzkość. Kary są
sprawiedliwe, a nagrody wzbudzające miłość do Niego.
Słowo "biblia" pochodzi z greckiego słowa "biblia" i oznacza - księgi. Zmiana liczby mnogiej na
pojedynczą nastąpiła w XIII wieku. Od tamtego czasu księgi zaczęto nazywać "księgą", np.
"Biblią". Jako przedmowę zacytować można Izajasza 34 werset 16: "Badajcie pismo PANA i
czytajcie: Żadnej z tych rzeczy nie brak, żadna z nich nie pozostanie bez drugiej, gdyż usta Pana to
nakazały i jego Duch je zgromadził". Znaczenie Biblii opisane jest w 2 Tymoteusza 3 wersety 16 -17:
"Całe Pismo przez Boga jest natchnione i pożyteczne do nauki, do wykrywania błędów, do poprawy, do
wychowania w sprawiedliwości, aby człowiek Boży był doskonały, do wszelkiego dobrego dzieła
przygotowany."
Różnica między Biblią a pismami pogańskimi dotyczy także kontekstu
Biblia jest w całości niepowtarzalna. Była pisana na przestrzeni czasowej około 1700 lat przez
przeszło 40 autorów różnego pochodzenia. Mojżesz był przywódcą ludu, wychowany jako książę i
przyszły Faraon, Amos był pasterzem, Piotr rybakiem, Jozue generałem, Nehemiasz
namiestnikiem państwowym, Ezdrasz wielkim kapłanem, Daniel premierem, Łukasz lekarzem,
Mateusz celnikiem, Paweł rabinem.
Biblia pisana była w różnych miejscach - na dzikim pustkowiu, w pałacach, w więzieniu. Pisana
była na trzech kontynentach: w Europie, Azji i Afryce. Została napisana w trzech językach. Stary
Testament po hebrajsku, z wyjątkiem księgi Ezdrasza od rozdziału 4 werset 8 do rozdziału 6
werset 18 i rozdziału 7 wersety 12-26 i księgi Daniela 2 wersety 4-7 i 28, które napisane są po
aramejsku, tak zwanym 'chaldejskim' owego czasu. Językiem Nowego Testamentu jest grecki,
który był językiem handlowym oraz potocznym w całym Imperium Rzymskim za czasów
Chrystusa.
Utracony raj stworzenia stał się zyskanym ponownie rajem objawienia. Biblia nie jest księgą 'Bożej
ekspresji' napisanej w 'nadludzkim języku'. Jest ona Bożym objawieniem, przekazanym prostym,
ludzkim językiem, zrozumiałym poprzez wszystkie stulecia. Chociaż Biblia pisana była w ciągu tak
długiego odcinka czasu, stanowi doskonałą jedność. Pomimo, iż pisarze nie wiedzieli nic o sobie
nawzajem i nie mieli zamiaru, by napisać jedną księgę, jest ona jedną księgą, napisaną przez
ludzi, których użył Bóg aby przedstawić Swoje objawienie.
Biblia nie jest dopasowana do gustu czy też do zwyczajów jednego ludu, nie jest przeznaczona dla
określonego okresu. Pasuje do wszystkich ludów i do wszystkich czasów. Jest ona Bożą wolą -
Bożym testamentem dla całej ludzkości.
Biblia jako dzieło literackie jest książką najbardziej godną uwagi spośród wszystkich kiedykolwiek
napisanych. Stanowi zbiór 66 ksiąg, niektóre z nich mają znaczną objętość, inne zaś nie są
większe od traktatu. Księgi zawierają różne formy literackie, historyczne, biografie, poezję,
maksymy, przysłowia, listy, prawa, wskazówki, uroczyste uwielbienia, porównania, zagadki,
proroctwa i wszystkie inne formy wyrazu. Można ją czytać, by być mądrym; wierzyć w nią by być
zbawionym; praktykować, by być świętym; czytać po to, by zapisać ją w pamięci i by prowadziła
ona serce. Można ją czytać modląc się, z pełnym szacunkiem, można ją studiować cały czas. Jest
ona ciągle nowa, pełna życia i siły.
Różnica między Biblią a pismami pogańskimi dotyczy także rozpowszechnienia
Żadnej książki nie czyta tak duża liczba ludzi. Żadnej książki nie tłumaczy się na tak wiele
języków. Biblia jest pierwszą książką, która została wydrukowana przez Gutenberga w Mainz. Jest
ona rzeczywiście Słowem Boga! Jest także pierwszą książką, która została przetłumaczona -
mianowicie w roku 250 przed Chrystusem przez 70 hebrajskich uczonych w Aleksandrii, z
hebrajskiego na grecki, który był wówczas językiem światowym. Stąd nazwa "Septuaginta", tzn.
"siedemdziesiąt". W latach 366-384 po Chrystusie Biblia została przetłumaczona na łacinę, jej
nazwa brzmi "Vulgata", co oznacza - "powszechna".
Biblia jest niepowtarzalna, ze względu na to jak się zachowała
Ciągle przepisywana, wieki przed wynalezieniem druku; ciągle przepisywana, ponieważ materiał,
na którym była pisana, stawał się stary. W przypadku żadnej innej książki na świecie nie powstało
tak wiele manuskryptów, rękopisów, jak w przypadku Biblii. Biblia jest lepiej zachowana aniżeli
dzieła Szekspira, który żył zaledwie ok. 300 lat temu. Zachowany tekst jego dzieł jest mniej pewny
niż na przykład tekst Nowego Testamentu. Biblia przetrwała wszelkie prześladowania i krytykę.
Biblia jest niepowtarzalna w swej nauce. Jezus Chrystus podbił bez broni więcej milionów ludzi niż
Aleksander Wielki, Cezar i Mahomet razem wzięci. Bez pomocy nauki dał On więcej światła na
ludzkie i Boże sprawy aniżeli wszyscy filozofowie razem wzięci. On przekazał także Słowa Życia,
które nie były powiedziane przez nikogo przed Nim, ani po Nim.
Wiarygodność Biblii.
Mamy ponad 5,300 znanych manuskryptów Nowego Testamentu i ponad 10,000 łacińskiej
Wulgaty oraz więcej niż 24,000 kopii manuskryptów Nowego Testamentu. Opisy były tak dokładne
i pewne, że kopie uznawane były często za oryginały. Żydzi mieli duży respekt przed Słowem
Bożym i wystrzegali się dodawania czegoś, opuszczania bądź poprawiania. Było to także surowo
zabronione - porównaj z następującymi pismami: Objawienie 22 wersety 18-19 oraz 5 Mojżeszowa
4 werset 2 i inne. Jest to fenomen, zjawisko nieporównywalne w historii literatury. Także
znaleziska archeologiczne potwierdzają prawdziwość Biblii. Odkryto np. że mury Jerycha upadły
nie do środka (co zdarzyłoby się w wypadku ataku militarnego), lecz na zewnątrz (Jozue 6 werset
20). Dzieje Apostolskie według Łukasza są nieprzewyższone w historycznej wiarygodności.
Łukasz był perfekcyjnym historykiem.
Współcześni historycy swoje tak zwane "krytyczne, otwarte i rzetelne" badania Pisma, zaczynają
od założenia, że 'nie istnieje żaden Bóg', 'nie istnieją cuda (są one niemożliwe)', 'żyjemy w
zamkniętym systemie oraz, że nie istnieje nic nadnaturalnego'. Badając życie Jezusa Chrystusa,
cuda i zmartwychwstanie, kończą te badania wnioskami, że nie istnieją cuda, nie ma
zmartwychwstania, ponieważ oni nie wierzą, że Bóg istnieje. To nie są historyczne podstawy lecz
co najwyżej filozoficzne uprzedzenia. Historia może opierać się tylko na świadectwach. Żaden z
historyków nie widział na przykład Lincolna lub Fryderyka Wielkiego, jednakże wiemy na
podstawie świadectw, że Lincoln był prezydentem Stanów Zjednoczonych. Wiemy również, że
Fryderyk Wielki żył i był założycielem państwa pruskiego. Co zaś dzieje się z bezsprzecznymi
świadectwami o Jezusie i Jego cudach? - Wielu im zaprzecza.
Ważność Biblii
Ponieważ Biblia jest Bożym Słowem, jest księgą o decydującym znaczeniu dla każdego człowieka.
Los każdego zależy od tego, jaką przyjmie postawę w stosunku do Biblii. Wzywa ona do podjęcia
decyzji. Pokazuje, iż człowiek taki, jaki jest z natury, nie może się ostać przed Świętym Bogiem.
Czyni jasnym fakt, iż jest on grzesznikiem i grzechy oddzielają go od Boga. Mówi jednakże
człowiekowi, że Bóg kocha ludzi i stworzył drogę, dzięki której możemy wejść z Nim w kontakt. Ta
droga zaistniała dzięki dziełu zbawienia Jezusa Chrystusa, dzięki Jego odkupieńczej śmierci na
krzyżu Golgoty. Mógł On powiedzieć o sobie:
"Ja jestem droga i prawda, i żywot, nikt nie przychodzi do Ojca, tylko przeze mnie" JANA 14:6
Zależy to od wolnej decyzji każdego człowieka, czy przyjmie w wierze dzieło odkupieńcze Jezusa
Chrystusa jako dokonane dla niego i czy będzie on kroczył tą drogą, która wiedzie do nieba, czy
też odrzuci to i będzie zgubiony w wiecznej nocy, w oddaleniu od Boga. Nie istnieje neutralne
stanowisko w stosunku do Bożej oferty. Ten kto przejdzie obok tego obojętnie, powinien wiedzieć,
że będzie musiał zdać z tego sprawę przed Bogiem.
W Słowie Bożym jest moc. W Hebrajczyków 4 werset 12 czytamy: "Bo słowo Boże jest żywe i
skuteczniejsze, ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny, przenikające, aż do rozdzielenia duszy i ducha,
stawów i szpiku, zdolne osądzić zamiary i myśli serca." Słowo Boże daje także siłę - użyczyło jej
niezliczonym tysiącom ludzi, tak iż woleli opuścić ukochany dom, gospodarstwo, ojczyznę, aniżeli
zrezygnować z Biblii. Miliony ludzi oddało swe życie za wiarę.
Każdy może sam doświadczyć, że Biblia jest Słowem Bożym. Jeśli człowiek czyta Biblię ze
szczerym pragnieniem (zaczynając celowo od Ewangelii Nowego Testamentu) i prosi przedtem
Boga, by dał mu zrozumienie Świętego Pisma, wówczas doświadczy on zmiany w swoim życiu ku
dobremu. Jeśli rozpozna on wielkość ofiary Jezusa Chrystusa, zaufa Mu i odda w Jego potężne
ręce kierownictwo nad swoim życiem (tzn. kiedy nie będzie unikać Boga, ale zbliżać się do Niego),
wówczas zyska pewność zbawienia. Jeśli uzna swe błędne postępowanie i wyzna to, poczuje
szczęście i pokój w sercu, którego nikt nie może zakwestionować. Inaczej mówiąc, człowiek taki,
sam doświadczył, że Biblia jest Słowem Bożym i daje ona nowe życie. Będzie mógł poza tym
stwierdzić, że obietnice dane, tym którzy proszą dotyczą także jego codziennego życia. Obietnica
Jezusa np. w Mateusza 7 werset 7, "Proście, a będzie wam dane, szukajcie a znajdziecie, kołaczcie a
otworzą wam:", odnosi się nie tylko do spraw duchowych, ale także do wszystkich przypadków
życia codziennego, odnosi się do pomocy w różnych trudnościach, jakiekolwiek by one nie były.
Osobliwością samego nawet czytania Biblii jest to, iż ochrania ono ludzi przed grzeszeniem
(zobacz Psalm 119 werset 11 oraz Jana 15 werset 3). Przeznaczenie czasu na czytanie Słowa
Bożego to jest droga, która pozwala trzymać się z dala od grzechu. Wtedy Pan będzie mógł
spowodować, aby nasze myśli były zainteresowane Słowem i nie dopuścić do nas różnych złych
myśli. Spowoduje to oczyszczenie ducha, duszy i ciała. Nikt nie chce grzeszyć, a w Biblii jest
pokazana droga, jak trzymać się od niego z dala. Siła, która leży w Słowie Bożym, powoduje, że
ludzie poprzez samo tylko czytanie Biblii zostają uzdrowieni. Ponieważ tak wielka siła tkwi w
Bożym Słowie, musi być ono czytane z modlitwą, gdyż wróg duszy, który chce przy pomocy
wszystkich środków trzymać ludzi z dala od Boga, bardzo się temu sprzeciwia.
Większość biblijnych wypowiedzi prorockich wypełniła się, pozostałe wypełniają się. Człowiek,
który zna zawartość Biblii, wie o przyszłych rzeczach i ma pewność, że Bóg ma pieczę nad
wszystkim. Może on wówczas bez strachu, z pełnym zaufaniem patrzeć w przyszłość.
Jej znaczenie i niepowtarzalność
Biblia jest święta! Inspirowana przez Boga, jest najstarszą istniejącą księgą. Pięć ksiąg
Mojżeszowych zostało napisanych około 1675 lat przed Chrystusem. Dopiero po stuleciach
powstały religijne pisma Wschodu. Na przykład Awesta, autorstwa Zoroustra (święte pismo
Persów w języku staroirańskim) została napisana około 1200 lat przed Chrystusem; Weda
Hindusów około 1100 lat przed Chrystusem; księgi Konfucjusza (filozof chiński) około 1100 lat
przed Chrystusem; pisma Buddy (założyciel buddyzmu) około 600 lat przed Chrystusem i Koran
Mahometa (islam) około 600 lat po Chrystusie.
Prof. Montiero Williams, znawca Sanskerytu, pierwotnego języka indyjskiego i języka Wedy,
studiował księgi Wschodu przez 42 lata, porównał je do Biblii i powiedział: "Przesuń je (wschodnie
księgi) na lewą stronę Twojego biurka, własną Biblię Świętą połóż po stronie prawej. Zrób szeroki
odstęp między nimi, ponieważ istnieje wielka przepaść pomiędzy tak zwanymi świętymi pismami
Wschodu a Świętymi pismami Biblii, przepaść, której nie da się przekroczyć. One są jak świece w
porównaniu ze słońcem Biblii!"
Koran zawiera przy tym zestawione cytaty ze Starego i Nowego Testamentu. Tak zwane święte
pisma pogan zawierają wiele mylnych i przesądnych twierdzeń, które są tylko produktem
ludzkiego rozumu. Jest w nich niewiele zrozumienia żyjącego i prawdziwego Boga. W
przeciwieństwie do tego, prawa w księgach Mojżeszowych nie są żadnymi ludzkimi wymysłami,
lecz Bożymi prawami. Biblia jest fundamentem Bożego objawienia dla ludzi. Żaden człowiek nie
mógł stworzyć takiego dzieła. Interesujące są także odkrycia Ivana Panina o wartościach
liczbowych, które jak mozaika leżą u podstaw tekstu biblijnego. Despotyzm i podstępność
kapłanów, występujące w tak zwanych pismach świętych, są w wypadku Biblii niemożliwe. Biblia
wolna jest od misteriów, czarodziejstwa, czarnoksięstwa, wszetecznych obyczajów, które są
obecne w pismach pogańskich i sprawiają iż są ohydą przed Bogiem.
Ceremonie w Biblii wskazują na Świętość Boga, grzeszność człowieka, konieczność pokuty,
odkupienie i uświęcony stan, do którego Pan obiecał podnieść upadłą ludzkość. Kary są
sprawiedliwe, a nagrody wzbudzające miłość do Niego.
Słowo "biblia" pochodzi z greckiego słowa "biblia" i oznacza - księgi. Zmiana liczby mnogiej na
pojedynczą nastąpiła w XIII wieku. Od tamtego czasu księgi zaczęto nazywać "księgą", np.
"Biblią". Jako przedmowę zacytować można Izajasza 34 werset 16: "Badajcie pismo PANA i
czytajcie: Żadnej z tych rzeczy nie brak, żadna z nich nie pozostanie bez drugiej, gdyż usta Pana to
nakazały i jego Duch je zgromadził". Znaczenie Biblii opisane jest w 2 Tymoteusza 3 wersety 16 -17:
"Całe Pismo przez Boga jest natchnione i pożyteczne do nauki, do wykrywania błędów, do poprawy, do
wychowania w sprawiedliwości, aby człowiek Boży był doskonały, do wszelkiego dobrego dzieła
przygotowany."
Różnica między Biblią a pismami pogańskimi dotyczy także kontekstu
Biblia jest w całości niepowtarzalna. Była pisana na przestrzeni czasowej około 1700 lat przez
przeszło 40 autorów różnego pochodzenia. Mojżesz był przywódcą ludu, wychowany jako książę i
przyszły Faraon, Amos był pasterzem, Piotr rybakiem, Jozue generałem, Nehemiasz
namiestnikiem państwowym, Ezdrasz wielkim kapłanem, Daniel premierem, Łukasz lekarzem,
Mateusz celnikiem, Paweł rabinem.
Biblia pisana była w różnych miejscach - na dzikim pustkowiu, w pałacach, w więzieniu. Pisana
była na trzech kontynentach: w Europie, Azji i Afryce. Została napisana w trzech językach. Stary
Testament po hebrajsku, z wyjątkiem księgi Ezdrasza od rozdziału 4 werset 8 do rozdziału 6
werset 18 i rozdziału 7 wersety 12-26 i księgi Daniela 2 wersety 4-7 i 28, które napisane są po
aramejsku, tak zwanym 'chaldejskim' owego czasu. Językiem Nowego Testamentu jest grecki,
który był językiem handlowym oraz potocznym w całym Imperium Rzymskim za czasów
Chrystusa.
Utracony raj stworzenia stał się zyskanym ponownie rajem objawienia. Biblia nie jest księgą 'Bożej
ekspresji' napisanej w 'nadludzkim języku'. Jest ona Bożym objawieniem, przekazanym prostym,
ludzkim językiem, zrozumiałym poprzez wszystkie stulecia. Chociaż Biblia pisana była w ciągu tak
długiego odcinka czasu, stanowi doskonałą jedność. Pomimo, iż pisarze nie wiedzieli nic o sobie
nawzajem i nie mieli zamiaru, by napisać jedną księgę, jest ona jedną księgą, napisaną przez
ludzi, których użył Bóg aby przedstawić Swoje objawienie.
Biblia nie jest dopasowana do gustu czy też do zwyczajów jednego ludu, nie jest przeznaczona dla
określonego okresu. Pasuje do wszystkich ludów i do wszystkich czasów. Jest ona Bożą wolą -
Bożym testamentem dla całej ludzkości.
Biblia jako dzieło literackie jest książką najbardziej godną uwagi spośród wszystkich kiedykolwiek
napisanych. Stanowi zbiór 66 ksiąg, niektóre z nich mają znaczną objętość, inne zaś nie są
większe od traktatu. Księgi zawierają różne formy literackie, historyczne, biografie, poezję,
maksymy, przysłowia, listy, prawa, wskazówki, uroczyste uwielbienia, porównania, zagadki,
proroctwa i wszystkie inne formy wyrazu. Można ją czytać, by być mądrym; wierzyć w nią by być
zbawionym; praktykować, by być świętym; czytać po to, by zapisać ją w pamięci i by prowadziła
ona serce. Można ją czytać modląc się, z pełnym szacunkiem, można ją studiować cały czas. Jest
ona ciągle nowa, pełna życia i siły.
Różnica między Biblią a pismami pogańskimi dotyczy także rozpowszechnienia
Żadnej książki nie czyta tak duża liczba ludzi. Żadnej książki nie tłumaczy się na tak wiele
języków. Biblia jest pierwszą książką, która została wydrukowana przez Gutenberga w Mainz. Jest
ona rzeczywiście Słowem Boga! Jest także pierwszą książką, która została przetłumaczona -
mianowicie w roku 250 przed Chrystusem przez 70 hebrajskich uczonych w Aleksandrii, z
hebrajskiego na grecki, który był wówczas językiem światowym. Stąd nazwa "Septuaginta", tzn.
"siedemdziesiąt". W latach 366-384 po Chrystusie Biblia została przetłumaczona na łacinę, jej
nazwa brzmi "Vulgata", co oznacza - "powszechna".
Biblia jest niepowtarzalna, ze względu na to jak się zachowała
Ciągle przepisywana, wieki przed wynalezieniem druku; ciągle przepisywana, ponieważ materiał,
na którym była pisana, stawał się stary. W przypadku żadnej innej książki na świecie nie powstało
tak wiele manuskryptów, rękopisów, jak w przypadku Biblii. Biblia jest lepiej zachowana aniżeli
dzieła Szekspira, który żył zaledwie ok. 300 lat temu. Zachowany tekst jego dzieł jest mniej pewny
niż na przykład tekst Nowego Testamentu. Biblia przetrwała wszelkie prześladowania i krytykę.
Biblia jest niepowtarzalna w swej nauce. Jezus Chrystus podbił bez broni więcej milionów ludzi niż
Aleksander Wielki, Cezar i Mahomet razem wzięci. Bez pomocy nauki dał On więcej światła na
ludzkie i Boże sprawy aniżeli wszyscy filozofowie razem wzięci. On przekazał także Słowa Życia,
które nie były powiedziane przez nikogo przed Nim, ani po Nim.
Wiarygodność Biblii.
Mamy ponad 5,300 znanych manuskryptów Nowego Testamentu i ponad 10,000 łacińskiej
Wulgaty oraz więcej niż 24,000 kopii manuskryptów Nowego Testamentu. Opisy były tak dokładne
i pewne, że kopie uznawane były często za oryginały. Żydzi mieli duży respekt przed Słowem
Bożym i wystrzegali się dodawania czegoś, opuszczania bądź poprawiania. Było to także surowo
zabronione - porównaj z następującymi pismami: Objawienie 22 wersety 18-19 oraz 5 Mojżeszowa
4 werset 2 i inne. Jest to fenomen, zjawisko nieporównywalne w historii literatury. Także
znaleziska archeologiczne potwierdzają prawdziwość Biblii. Odkryto np. że mury Jerycha upadły
nie do środka (co zdarzyłoby się w wypadku ataku militarnego), lecz na zewnątrz (Jozue 6 werset
20). Dzieje Apostolskie według Łukasza są nieprzewyższone w historycznej wiarygodności.
Łukasz był perfekcyjnym historykiem.
Współcześni historycy swoje tak zwane "krytyczne, otwarte i rzetelne" badania Pisma, zaczynają
od założenia, że 'nie istnieje żaden Bóg', 'nie istnieją cuda (są one niemożliwe)', 'żyjemy w
zamkniętym systemie oraz, że nie istnieje nic nadnaturalnego'. Badając życie Jezusa Chrystusa,
cuda i zmartwychwstanie, kończą te badania wnioskami, że nie istnieją cuda, nie ma
zmartwychwstania, ponieważ oni nie wierzą, że Bóg istnieje. To nie są historyczne podstawy lecz
co najwyżej filozoficzne uprzedzenia. Historia może opierać się tylko na świadectwach. Żaden z
historyków nie widział na przykład Lincolna lub Fryderyka Wielkiego, jednakże wiemy na
podstawie świadectw, że Lincoln był prezydentem Stanów Zjednoczonych. Wiemy również, że
Fryderyk Wielki żył i był założycielem państwa pruskiego. Co zaś dzieje się z bezsprzecznymi
świadectwami o Jezusie i Jego cudach? - Wielu im zaprzecza.
Ważność Biblii
Ponieważ Biblia jest Bożym Słowem, jest księgą o decydującym znaczeniu dla każdego człowieka.
Los każdego zależy od tego, jaką przyjmie postawę w stosunku do Biblii. Wzywa ona do podjęcia
decyzji. Pokazuje, iż człowiek taki, jaki jest z natury, nie może się ostać przed Świętym Bogiem.
Czyni jasnym fakt, iż jest on grzesznikiem i grzechy oddzielają go od Boga. Mówi jednakże
człowiekowi, że Bóg kocha ludzi i stworzył drogę, dzięki której możemy wejść z Nim w kontakt. Ta
droga zaistniała dzięki dziełu zbawienia Jezusa Chrystusa, dzięki Jego odkupieńczej śmierci na
krzyżu Golgoty. Mógł On powiedzieć o sobie:
"Ja jestem droga i prawda, i żywot, nikt nie przychodzi do Ojca, tylko przeze mnie" JANA 14:6
Zależy to od wolnej decyzji każdego człowieka, czy przyjmie w wierze dzieło odkupieńcze Jezusa
Chrystusa jako dokonane dla niego i czy będzie on kroczył tą drogą, która wiedzie do nieba, czy
też odrzuci to i będzie zgubiony w wiecznej nocy, w oddaleniu od Boga. Nie istnieje neutralne
stanowisko w stosunku do Bożej oferty. Ten kto przejdzie obok tego obojętnie, powinien wiedzieć,
że będzie musiał zdać z tego sprawę przed Bogiem.
W Słowie Bożym jest moc. W Hebrajczyków 4 werset 12 czytamy: "Bo słowo Boże jest żywe i
skuteczniejsze, ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny, przenikające, aż do rozdzielenia duszy i ducha,
stawów i szpiku, zdolne osądzić zamiary i myśli serca." Słowo Boże daje także siłę - użyczyło jej
niezliczonym tysiącom ludzi, tak iż woleli opuścić ukochany dom, gospodarstwo, ojczyznę, aniżeli
zrezygnować z Biblii. Miliony ludzi oddało swe życie za wiarę.
Każdy może sam doświadczyć, że Biblia jest Słowem Bożym. Jeśli człowiek czyta Biblię ze
szczerym pragnieniem (zaczynając celowo od Ewangelii Nowego Testamentu) i prosi przedtem
Boga, by dał mu zrozumienie Świętego Pisma, wówczas doświadczy on zmiany w swoim życiu ku
dobremu. Jeśli rozpozna on wielkość ofiary Jezusa Chrystusa, zaufa Mu i odda w Jego potężne
ręce kierownictwo nad swoim życiem (tzn. kiedy nie będzie unikać Boga, ale zbliżać się do Niego),
wówczas zyska pewność zbawienia. Jeśli uzna swe błędne postępowanie i wyzna to, poczuje
szczęście i pokój w sercu, którego nikt nie może zakwestionować. Inaczej mówiąc, człowiek taki,
sam doświadczył, że Biblia jest Słowem Bożym i daje ona nowe życie. Będzie mógł poza tym
stwierdzić, że obietnice dane, tym którzy proszą dotyczą także jego codziennego życia. Obietnica
Jezusa np. w Mateusza 7 werset 7, "Proście, a będzie wam dane, szukajcie a znajdziecie, kołaczcie a
otworzą wam:", odnosi się nie tylko do spraw duchowych, ale także do wszystkich przypadków
życia codziennego, odnosi się do pomocy w różnych trudnościach, jakiekolwiek by one nie były.
Osobliwością samego nawet czytania Biblii jest to, iż ochrania ono ludzi przed grzeszeniem
(zobacz Psalm 119 werset 11 oraz Jana 15 werset 3). Przeznaczenie czasu na czytanie Słowa
Bożego to jest droga, która pozwala trzymać się z dala od grzechu. Wtedy Pan będzie mógł
spowodować, aby nasze myśli były zainteresowane Słowem i nie dopuścić do nas różnych złych
myśli. Spowoduje to oczyszczenie ducha, duszy i ciała. Nikt nie chce grzeszyć, a w Biblii jest
pokazana droga, jak trzymać się od niego z dala. Siła, która leży w Słowie Bożym, powoduje, że
ludzie poprzez samo tylko czytanie Biblii zostają uzdrowieni. Ponieważ tak wielka siła tkwi w
Bożym Słowie, musi być ono czytane z modlitwą, gdyż wróg duszy, który chce przy pomocy
wszystkich środków trzymać ludzi z dala od Boga, bardzo się temu sprzeciwia.
Większość biblijnych wypowiedzi prorockich wypełniła się, pozostałe wypełniają się. Człowiek,
który zna zawartość Biblii, wie o przyszłych rzeczach i ma pewność, że Bóg ma pieczę nad
wszystkim. Może on wówczas bez strachu, z pełnym zaufaniem patrzeć w przyszłość.
Subskrybuj:
Posty (Atom)